اسان جي ابن ڏاڏن اسان کي ڇا ٻڌايو
ڳائيندڙن جي اڳواڻ لاءِ. بني ڪورح جو حڪمت وارو زبور.
قوم اهو فتح جو قصو ٻڌائي ٿي جيڪو سندن ابن ڏاڏن بيان ڪيو هو، پوءِ ان کي موجوده حال سان ڀيٽي ٿي: ڀڄايل، لٽيل، سستي ۾ وڪرو ٿيل، قومن ۾ مذاق — ۽ اهو سڀ، سندن چوڻ موجب، عهد کي ڇڏڻ کانسواءِ. دعا ان تي ختم ٿئي ٿي ته پنهنجي پيءُ کان پڇن ٿا ته هو ڇو سُتو پيو آهي.
44 1اي اسان جا بابا، اسان پنهنجن ڪنن سان ٻڌو آهي، اسان جي ابن ڏاڏن ٻڌايو آهي تہ جيڪو ڪم تو سندن ڏينهن ۾، قديم ڏينهن ۾ ڪيو. 2تو پنهنجي هٿ سان قومن کي ڪڍي ڇڏيو، پر اسان جي ابن ڏاڏن کي پوکيو؛ ماڻهن کي ڪچلي ڇڏيو، پر اسان جي ابن ڏاڏن کي آزاد ڪيو. 3ڇالاءِ جو هنن پنهنجي تلوار سان زمين نہ ورتي، نڪي سندن پنهنجي ٻانهن کين بچايو؛ پر تنهنجي ساڄي هٿ، تنهنجي ٻانهن ۽ تنهنجي منهن جي نور کين بچايو—ڇاڪاڻ تہ تو کين پسند ڪيو.
4تون منهنجو بادشاهه آهين، اي اسان جا بابا؛ يعقوب لاءِ فتحن جو حڪم ڏي. 5تو وسيلي اسان پنهنجن دشمنن کي پوئتي ڌڪي ڇڏيون ٿا؛ تنهنجي نالي سان اسان جي خلاف اٿندڙن کي لتاڙيون ٿا. 6ڇالاءِ جو آءٌ پنهنجي ڪمان تي ڀروسو نہ ٿو ڪريان، ۽ منهنجي تلوار مون کي نہ ٿي بچائي. 7پر تو اسان کي اسان جي دشمنن کان بچايو آهي ۽ اسان سان نفرت ڪندڙن کي شرمندو ڪيو آهي. 8اسان سڄو ڏينهن اسان جي پيءُ تي فخر ڪيو آهي، ۽ تنهنجي نالي جي سدائين ساراهه ڪنداسين. a a v8 سلاه: زبور ۾ هڪ موسيقي يا عبادتي نشان، جيڪو شايد ٿوري دير رڪجڻ يا خاموش غور ڪرڻ جو اشارو آهي.
9پر هاڻي تو اسان کي رد ڪيو آهي ۽ بي عزت ڪيو آهي، ۽ تون هاڻي اسان جي لشڪرن سان گڏ نہ ٿو نڪرين. 10تون اسان کي دشمن جي اڳيان پوئتي موٽائين ٿو، ۽ اسان سان نفرت ڪندڙ پنهنجي مرضيءَ سان اسان کي ڦريندا آهن. 11تون اسان کي رڍن وانگر کائڻ لاءِ حوالي ٿو ڪرين، ۽ تو اسان کي قومن ۾ پکيڙي ڇڏيو آهي. 12تون پنهنجي ماڻهن کي بلڪل ٿورڙي قيمت تي وڪڻين ٿو ۽ سندن وڪري مان ڪجھ بہ نہ ٿو ڪمائين. 13تون اسان کي پنهنجن پاڙيسرين لاءِ طعنو بڻائين ٿو، چوڌاري وارن جي ٺٺولي ۽ حقارت جو نشانو. 14تون اسان کي قومن ۾ چوڻي بڻائين ٿو، اهڙي قوم جنهن تي ٻيون قومون مٿو ڌُڻن ٿيون. 15سڄو ڏينهن منهنجي بي عزتي منهنجي اڳيان آهي، ۽ شرمندگيءَ منهنجو منهن ڍڪيو آهي، 16طعنا ڏيندڙ ۽ گاريون ڏيندڙ جي آواز کان، ۽ بدلو وٺندڙ دشمن جي منهن اڳيان.
17اهو سڀ ڪجھ اسان تي آيو آهي، تڏهن بہ اسان تو کي نہ وساريو آهي ۽ تنهنجي عهد سان بي وفائي نہ ڪئي آهي. 18اسان جي دل پوئتي نہ ڦري آهي، نڪي اسان جا قدم تنهنجي واٽ کان ڀٽڪيا آهن، 19جيتوڻيڪ تو اسان کي گدڙن جي رهائش ۾ ڪچلي ڇڏيو ۽ اسان کي گهري اونداهيءَ سان ڍڪي ڇڏيو آهي. 20جيڪڏهن اسان اسان جي پيءُ جو نالو وساريو هجي ها يا ڌاريي معبود ڏانهن پنهنجا هٿ ڊگها ڪيا هجن ها، 21تہ ڇا اسان جي پيءُ کي اها خبر نہ پوي ها؟ ڇالاءِ جو هو دل جا ڀيد ڄاڻي ٿو. 22پر تنهنجي خاطر اسان سڄو ڏينهن قتل ڪيا وڃون ٿا؛ اسان کي ڪُهڻ واري رڍن وانگر ليکيو وڃي ٿو. b b v22 پولس هيءَ ئي دانهن انهن ايمان وارن لاءِ ورتي آهي جيڪي يسوع جي پٺيان هلڻ ڪري ڏک سهن ٿا — پر ”انهن سڀني ڳالهين ۾ اسان انهيءَ جي وسيلي جنهن اسان سان پيار ڪيو، فتح کان بہ وڌيڪ آهيون“ (رومين 8:36-37). پيءُ پنهنجن ٻارن کي ڪڏهن نہ ٿو ڇڏي، ڀلي وفاداريءَ جي قيمت سڀ ڪجھ هجي.
23جاڳ! اي حاڪم بابا، تون ڇو ستو پيو آهين؟ اُٿ؛ اسان کي سدائين لاءِ رد نہ ڪر. 24تون پنهنجو منهن ڇو ٿو لڪائين ۽ اسان جي ڏک ۽ ظلم کي ڇو ٿو وساري ڇڏين؟ 25ڇالاءِ جو اسان مٽيءَ تائين جهڪيل آهيون؛ اسان جو جسم زمين سان چنبڙيل آهي. 26اُٿ ۽ اسان جي مدد ڪر! پنهنجي عهد واري پيار جي خاطر اسان کي ڇڏاءِ.
