مون کي سچار ثابت ڪر، اي منهنجا بابا
اها ساڳي شڪايت جاري آهي — مان رد ٿي اداسيءَ ۾ ڇو ٿو گهمان. راحت گهرڻ بدران هو روشني ۽ سچ گهري ٿو ته رهنما ٿي موڪليا وڃن، جيڪي کيس قربانگاهه ڏانهن ۽ سندس سڀ کان وڏي خوشيءَ ڏانهن موٽائي آڻين. ٽيڪ وري اچي ٿي: اسان جي پيءُ تي اميد رک.
43 1اي منهنجا بابا، منهنجو انصاف ڪر ۽ بي وفا قوم جي مقابلي ۾ منهنجو مقدمو وڙهه؛ مون کي ٺڳ ۽ ظالم ماڻهوءَ کان ڇڏاءِ. 2ڇاڪاڻ تہ تون منهنجو پيءُ، منهنجو قلعو آهين. تو ڇو مون کي رد ڪيو آهي؟ مون کي دشمن جي ظلم هيٺ اونداهيءَ ۾ ڇو هلڻو پوي ٿو؟ 3پنهنجو نور ۽ پنهنجي سچائي موڪل؛ اهي منهنجي اڳواڻي ڪن؛ اهي مون کي تنهنجي پاڪ جبل تائين، تنهنجي رهڻ واري جاءِ تائين آڻين. 4پوءِ آءٌ اسان جي پيءُ جي قربانگاهہ ڏانهن ويندس، انهيءَ ڏانهن جيڪو منهنجي سڀ کان وڏي خوشي آهي؛ ۽ بربط سان منهنجي پيءُ جي ساراهه ڪندس. 5اي منهنجي جان، تون ڇو مايوس آهين، ۽ منهنجي اندر ۾ ڇو بيقرار آهين؟ اسان جي پيءُ ۾ اميد رک؛ ڇاڪاڻ تہ آءٌ اڃا بہ هن جي ساراهه ڪندس، جيڪو منهنجو ڇوٽڪارو ۽ منهنجو پيءُ آهي.
