ગીતશાસ્ત્ર 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹હે અમારા પિતા, અમે અમારા પોતાના કાનોએ સાંભળ્યું છે; અમારા પૂર્વજોએ અમને કહ્યું છે કે તેમના દિવસોમાં, પ્રાચીન કાળમાં, તમે જે કાર્ય કર્યું હતું. ²તમારા પોતાના હાથથી તમે પ્રજાઓને હાંકી કાઢી, પણ અમારા પૂર્વજોને તમે રોપ્યા; તમે લોકોને કચડી નાખ્યા, પણ અમારા પૂર્વજોને તમે મુક્ત કર્યા. ³કેમ કે તેમણે પોતાની તલવારથી દેશ મેળવ્યો નહિ, અને તેમના પોતાના હાથે તેમને બચાવ્યા નહિ; પણ એ તો તમારો જમણો હાથ, તમારો હાથ, અને તમારા મુખનું અજવાળું હતું—કારણ કે તમે તેમના પર પ્રસન્ન હતા.

⁴હે અમારા પિતા, તમે મારા રાજા છો; યાકૂબના વિજયોની આજ્ઞા કરો. ⁵તમારા દ્વારા અમે અમારા શત્રુઓને પાછા હઠાવીએ છીએ; તમારા નામથી અમે અમારી સામે ઊઠનારાઓને કચડી નાખીએ છીએ. ⁶કેમ કે હું મારા ધનુષ્ય પર ભરોસો રાખતો નથી, અને મારી તલવાર મને બચાવતી નથી. ⁷પણ તમે અમને અમારા શત્રુઓથી બચાવ્યા છે, અને અમારો દ્વેષ કરનારાઓને શરમિંદા કર્યા છે. ⁸અમે આખો દિવસ અમારા પિતામાં ગૌરવ કર્યું છે, અને અમે તમારા નામની સદા સ્તુતિ કરીશું. ^a a v8 સેલાહ: ગીતમાંનું એક સંગીતમય અથવા ઉપાસનાસંબંધી ચિહ્ન, જે સંભવતઃ વિરામ અથવા શાંત મનનની ક્ષણ સૂચવે છે.

⁹તોપણ હવે તમે અમને તજી દીધા છે અને અમને અપમાનિત કર્યા છે, અને તમે હવે અમારા સૈન્યો સાથે બહાર જતા નથી. ¹⁰તમે અમને શત્રુ આગળ પાછા હઠાવો છો, અને અમારો દ્વેષ કરનારાઓ પોતાની મરજી મુજબ અમને લૂંટે છે. ¹¹તમે અમને ખવાઈ જવા માટે ઘેટાંની જેમ સોંપી દો છો, અને તમે અમને પ્રજાઓમાં વિખેરી નાખ્યા છે. ¹²તમે તમારા લોકોને કોડીના મૂલે વેચો છો, અને તેમના વેચાણથી કંઈ મેળવતા નથી. ¹³તમે અમને અમારા પડોશીઓ માટે મહેણું બનાવો છો, અમારી આસપાસના લોકોથી ઠઠ્ઠા અને તિરસ્કાર પામેલા. ¹⁴તમે અમને પ્રજાઓમાં કહેવત બનાવો છો, એવી પ્રજા જેની સામે બીજી પ્રજાઓ પોતાનાં માથાં હલાવે છે. ¹⁵આખો દિવસ મારું અપમાન મારી આગળ રહે છે, અને શરમે મારું મોઢું ઢાંકી દીધું છે, ¹⁶મહેણાં મારનાર અને નિંદા કરનારના અવાજને લીધે, બદલો લેનાર શત્રુની સામે.

¹⁷આ બધું અમારા પર આવી પડ્યું, તોપણ અમે તમને ભૂલ્યા નથી, અને અમે તમારા કરારનો દ્રોહ કર્યો નથી. ¹⁸અમારું હૃદય પાછું ફર્યું નથી, કે અમારાં પગલાં તમારા માર્ગથી ભટક્યાં નથી, ¹⁹તોપણ તમે અમને શિયાળોના રહેઠાણમાં કચડી નાખ્યા છે, અને ઘોર અંધકારથી અમને ઢાંકી દીધા છે. ²⁰જો અમે અમારા પિતાનું નામ ભૂલી ગયા હોત, અથવા અમે પારકા દેવ તરફ અમારા હાથ લંબાવ્યા હોત, ²¹તો શું અમારા પિતાએ એ શોધી કાઢ્યું ન હોત? કેમ કે તેઓ હૃદયનાં રહસ્યો જાણે છે. ²²તોપણ તમારે લીધે અમે આખો દિવસ માર્યા જઈએ છીએ; અમને કતલ માટેનાં ઘેટાં ગણવામાં આવે છે. ^b b v22 પાઉલ ઈસુને અનુસરવા માટે દુઃખ સહન કરનાર વિશ્વાસીઓનું વર્ણન કરવા આ જ પોકાર ઉઠાવે છે—તોપણ “આ બધી બાબતોમાં, જેમણે આપણા પર પ્રેમ કર્યો તેમના દ્વારા આપણે વિજય કરનારાઓ કરતાંય અધિક છીએ” (રોમનો ૮:૩૬-૩૭). આપણા પિતા પોતાનાં બાળકોને કદી તજી દેતા નથી, ભલે વિશ્વાસુપણાની કિંમત સર્વસ્વ ચૂકવવી પડે.

²³જાગો! હે સાર્વભૌમ પિતા, તમે કેમ ઊંઘો છો? જાગૃત થાઓ; અમને સદાને માટે તજી ન દો. ²⁴તમે તમારું મુખ કેમ સંતાડો છો, અને અમારી વિપત્તિ તથા અમારા જુલમને કેમ ભૂલી જાઓ છો? ²⁵કેમ કે અમે ધૂળ સુધી નમી ગયા છીએ; અમારું શરીર જમીનને વળગી રહ્યું છે. ²⁶ઊઠો અને અમને સહાય કરો! તમારા કરારના પ્રેમને લીધે અમને છોડાવો.