Nu Dicaritakeun ku Karuhun Urang
Kanggo pamingpin biduan. Hiji masmur hikmah ti bani Korah.
Umat nyaritakeun deui panaklukan anu kungsi dicaritakeun ku karuhunna, tuluy disandingkeun jeung kaayaan ayeuna: éléh kabur, dijarah, dijual murah, jadi bahan banyolan di antara bangsa-bangsa — sarta, saur maranéhna keukeuh, bari teu kungsi ninggalkeun perjangjian. Doana ditungtungan ku naros ka Rama maranéhna naha Mantenna saré.
44 1Nun Ama, abdi sadaya parantos ngadangu ku ceuli sorangan; karuhun abdi sadaya parantos nyarioskeun ka abdi sadaya padamelan anu dipidamel ku Ama dina jamanna, dina jaman baheula. 2Ku panangan Ama ku anjeun, Ama ngusir bangsa-bangsa, tapi karuhun abdi sadaya dipelak ku Ama; kaom-kaom diremukkeun ku Ama, tapi karuhun abdi sadaya dibebaskeun ku Ama. 3Karana maranehna henteu ngarebut eta tanah ku pedang sorangan, sarta leungeun sorangan henteu nyalametkeun maranehna; tapi eta teh ku panangan Ama anu katuhu, panangan Ama, jeung cahya pameunteu Ama—karana Ama mikaresep ka maranehna.
4Ama teh Raja abdi, nun Ama; mugi marentahkeun kameunangan pikeun Yakub. 5Ku pitulung Ama, abdi sadaya ngusir musuh; ku jenengan Ama, abdi sadaya nincak anu ngalawan ka abdi sadaya. 6Karana abdi henteu ngandel kana gondewa abdi, sarta pedang abdi henteu nyalametkeun abdi. 7Tapi Ama anu parantos nyalametkeun abdi sadaya ti musuh, sarta ngawirangkeun jalma-jalma anu ngaijid ka abdi sadaya. 8Abdi sadaya ngagungkeun Ama sapopoe jeput, sarta bakal muji jenengan Ama salalanggengna. a a v8 Selah: hiji tanda musik atawa ibadah dina masmur, sigana nuduhkeun eureun sakedap atawa saat ngahening pikeun ngalenyepan.
9Tapi ayeuna Ama parantos nampik abdi sadaya sarta ngerakeun abdi sadaya, sarta Ama teu kersa deui angkat sareng balad abdi sadaya. 10Ama ngajantenkeun abdi sadaya mundur ti payuneun musuh, sarta anu ngaijid ka abdi sadaya ngarampog sakama-kama. 11Ama masrahkeun abdi sadaya lir domba anu rek dihakan, sarta parantos ngabaledagkeun abdi sadaya ka antara bangsa-bangsa. 12Ama ngical umat Ama ku harga nu teu sabaraha, sarta teu kenging naon-naon tina ngajualna. 13Ama ngajantenkeun abdi sadaya bahan hinaan pikeun tatangga, diseungseurikeun sarta dihina ku nu aya di sakurilingna. 14Ama ngajantenkeun abdi sadaya buah biwir di antara bangsa-bangsa, hiji bangsa anu digieng-gieng sirahna ku bangsa-bangsa sejen. 15Sapopoe jeput kawirangan abdi aya di hareup abdi, sarta kaera geus nutupan beungeut abdi, 16ku sabab sora jalma nu ngahina sarta nyiksa, di hareupeun musuh anu males dendam.
17Sakabeh ieu geus tumiba ka abdi sadaya, tapi abdi sadaya henteu hilap ka Ama, sarta henteu ngahianat kana perjangjian Ama. 18Hate abdi sadaya henteu mungkir, sarta lengkah abdi sadaya henteu nyimpang ti jalan Ama, 19sanajan Ama parantos ngaremukkeun abdi sadaya di sayang ajag, sarta nutupan abdi sadaya ku poek anu mongkleng. 20Upama abdi sadaya hilap kana jenengan Ama atawa ngaregangkeun leungeun ka allah asing, 21naha Rama urang moal uninga kana hal eta? Karana Mantenna uninga kana rasiah jero hate. 22Tapi ku lantaran Ama, abdi sadaya dipaehan sapopoe jeput; abdi sadaya dianggap lir domba nu rek dipeuncit. b b v22 Paulus ngutip ieu pisan sasambat pikeun ngagambarkeun jalma-jalma percaya anu sangsara ku sabab nuturkeun Yesus — tapi “dina sagala perkara eta urang leuwih ti pada-pada unggul ku jalan Anjeunna anu mikaasih ka urang” (Rum 8:36-37). Rama tara ngantunkeun putra-putra-Na, sanajan kasatiaan teh ngorbankeun sagala-galana.
23Gugah! Naha Ama kulem, nun Ama Nu Maha Kawasa? Mugi gugah; ulah nampik abdi sadaya salalanggengna. 24Naha Ama nyumputkeun pameunteu sarta hilap kana kasangsaraan sareng katindesan abdi sadaya? 25Karana abdi sadaya geus rumunduk kana lebu; awak abdi sadaya ngalengket kana taneuh. 26Mugi gugah sarta tulungan abdi sadaya! Mugi nebus abdi sadaya ku karana asih satia Ama.