څۀ چې زمونږ پلارونو مونږ ته ووئيل
د موسيقى د امام دپاره. د قورح د زامنو د حکمت زبور.
خلک هغه فتحه بیانوي چې پلرونو یې ورته بیان کړې وه، بیا یې له اوسني حال سره پرتله کوي: ماتې خوړلې، لوټ شوي، په ارزانه بیه پلورل شوي، د قومونو تر منځ ټوکه — او ټینګار کوي چې تړون یې نه دی پرېښی. دعا په دې پای ته رسي چې له خپل پلار پوښتي ولې ویده دی.
44 1اے زمونږ پلاره، مونږ په خپلو غوږونو واورېدل؛ زمونږ پلارونو مونږ ته هغه کار راوښودو چې تا د هغوئ په ورځو کښې، په پخوانيو ورځو کښې کړے وو. 2تا په خپل لاس قومونه وشړل، خو زمونږ پلارونه دې کېنول؛ تا امتونه کُچل کړل، خو زمونږ پلارونه دې آزاد کړل. 3ځکه چې هغوئ دا زمکه په خپله تُوره وانۀ خستله، او د هغوئ خپل بازو هغوئ ونۀ ژغورل؛ بلکې دا ستا ښى لاس، ستا بازو، او د مخ رڼا وه—ځکه چې تا په هغوئ خوشحالى کوله.
4تۀ زما بادشاه يې، اے زمونږ پلاره؛ د يعقوب فتحو ته حُکم ورکړه. 5ستا په وسيله مونږ خپل دُښمنان شا ته تمبوو؛ ستا په نوم مونږ هغه کسان تر پښو لاندې کوو چې زمونږ خلاف پاڅيږى. 6ځکه چې زۀ په خپله لِندۍ باندې بهروسه نۀ کوم، او زما تُوره ما نۀ ژغورى. 7خو تا مونږ د خپلو دُښمنانو نه وژغورلو او هغه کسان دې شرمنده کړل چې زمونږ نه نفرت کوى. 8مونږ ټوله ورځ په خپل پلار باندې فخر کړے دے، او مونږ به ستا نوم تل ثناء وايو. a a v8 سِلاه: په زبور کښې يوه موسيقۍ يا عبادتى نښه، چې غالباً د ځنډ يا د خاموشۍ د غور کولو د شېبې اشاره کوى.
9خو اوس تا مونږ رد کړو او بېعزته دې کړو، او تۀ نور زمونږ د لښکرو سره نۀ وځې. 10تۀ مونږ د دُښمن په وړاندې شا ته منډه ورکول کوې، او هغه کسان چې زمونږ نه نفرت کوى، په خپله خوښه مونږ لُوټوى. 11تۀ مونږ د خوراک دپاره د ګډو په شان حواله کوې، او مونږ دې په قومونو کښې خواره کړى يُو. 12تۀ خپل خلق په هېڅ کميت خرڅوې او د هغوئ د خرڅ نه څۀ ګټه نۀ کوې. 13تۀ مونږ زمونږ ګاونډيانو ته د طعنې سبب ګرځوې، او هغه کسان چې زمونږ چاپېره دى، ملنډې او سپکاوے راباندې کوى. 14تۀ مونږ په قومونو کښې د مشهورې طعنې سبب ګرځوې، داسې يو قوم چې نور قومونه پرې سر ښوروى. 15ټوله ورځ زما بېعزتى زما مخې ته ده، او شرم زما مخ پټ کړے دے، 16د طعنه کوونکى او بدوئيلو د آواز په وجه، د هغه دُښمن د مخ په وړاندې چې بدله اخلى.
17دا ټول راباندې راغلل، خو مونږ تۀ هېر نۀ کړې، او ستا لوظ مو نۀ ماتولو. 18زمونږ زړۀ بيرته وانۀ ګرځېدو، او نۀ زمونږ قدمونه ستا د لارې نه کاږۀ شول، 19اګرچې تا مونږ د شاګالو په ځايونو کښې کُچل کړو او په ژورې تيارې دې راپوښ کړو. 20کۀ چرې مونږ د خپل پلار نوم هېر کړے وې يا د کوم پردى خُدائ په لور مو خپل لاسونه اوږدۀ کړى وې، 21نو زمونږ پلار به دا نۀ وے معلوم کړى؟ ځکه چې هغه د زړۀ راز پوهيږى. 22خو ستا په خاطر مونږ ټوله ورځ وژلے کيږو؛ مونږ د حلالولو د ګډو په شان حساب کيږو. b b v22 پولوس دا هم هغه فرياد اوچتوى چې هغه ايماندار بيان کړى چې د عيسىٰ د پيروۍ دپاره تکليف ګالى — خو ”په دې ټولو خبرو کښې مونږ د هغۀ په وسيله چې زمونږ سره يې مينه کړې، له غالبانو نه هم زيات يُو“ (رومى ۸:۳۶-۳۷). پلار خپل بچى هيڅکله نۀ پرېږدى، حتىٰ کله چې وفادارى هر څۀ قيمت ولرى.
23راويښ شه! اے مالِکه پلاره، تۀ ولې ويدۀ يې؟ ځان راويښ کړه؛ مونږ تل دپاره رد مۀ کوه. 24تۀ ولې خپل مخ پټوې او زمونږ مُصيبت او زمونږ ظلم هېروې؟ 25ځکه چې مونږ تر خاورو پورې ټيټ شوى يُو؛ زمونږ بدن په زمکه پورې نښتے دے. 26پاڅه او مونږ سره مدد وکړه! د خپلې وفاداره مينې په خاطر مونږ خلاص کړه.
