Job 19

19 ¹Unya mitubag si Job: ²“Hangtod kanus-a ninyo samokon ang akong kalag ug dugmokon ako sa mga pulong? ³Napulo na ka higayon nga gipakaulawan ninyo ako; wala kamo maulaw sa pagdaogdaog kanako. ⁴Ug bisan pa kon tinuod nga nasayop ako, ang akong sayop magpabilin kanako. ⁵Kon tinuod nga magpataas kamo sa inyong kaugalingon labaw kanako ug gamiton ang akong kaulawan ingon nga pangatarungan batok kanako, ⁶nan hibaloi nga gidaogdaog ako sa Dios ug gisirado niya ang iyang pukot libot kanako. ⁷Mituaw ako, ‘Kapintas!’ apan wala ako tubaga; nangayo ako ug tabang, apan walay hustisya. ^a a v7 Ang pagtuaw ug ‘Kapintas!’ usa ka karaang publiko nga pangayo ug hustisya — usa ka giila nga pagpangayo ug tabang batok sa daotang nabuhat kanimo. ⁸Gikoral niya ang akong dalan aron dili ako makaagi, ug gibutang niya ang kangitngit sa akong mga agianan. ⁹Gihukas niya ang akong himaya gikan kanako ug gikuha ang korona gikan sa akong ulo. ¹⁰Gigun-ob niya ako sa tanang kilid, ug nawala ako; giibot niya ang akong paglaom sama sa usa ka kahoy. ¹¹Gipasilaob niya ang iyang kapungot batok kanako ug giisip ako ingon nga iyang kaaway. ¹²Nagkahiusa pag-asdang ang iyang mga sundalo; gitukod nila ang ilang bungdo batok kanako ug nagkampo sila libot sa akong tolda. ¹³Gipahilayo niya ang akong mga igsoon gikan kanako, ug kadtong nakaila kanako nahimulag na gayod kanako. ¹⁴Gipasagdan ako sa akong mga paryente, ug gikalimtan ako sa akong suod nga mga higala. ¹⁵Ang mga bisita sa akong balay ug ang akong mga sulugoong babaye nag-isip kanako ingon nga dumuloong; nahimo akong langyaw sa ilang mga mata. ¹⁶Gitawag ko ang akong sulugoon, apan wala siya motubag; kinahanglan ako mismo ang mangaliyupo kaniya. ¹⁷Ang akong gininhawa makaluod sa akong asawa, ug makapangil-ad ako sa akong kaugalingong mga igsoon. ¹⁸Bisan ang gagmayng mga bata nagtamay kanako; sa akong pagbangon, nagsulti sila batok kanako. ¹⁹Ang tanan kong suod nga mga higala nangil-ad kanako, ug kadtong akong gihigugma mibatok kanako. ²⁰Ang akong mga bukog mitapot sa akong panit ug sa akong unod, ug nakaikyas ako pinaagi lamang sa panit sa akong mga ngipon. ²¹Kaloy-i ako, kaloy-i ako, mga higala ko, kay ang kamot sa Dios mihampak kanako! ²²Nganong gukdon ninyo ako sama sa Dios, ug dili gayod matagbaw sa akong unod? ²³Kon unta ang akong mga pulong masulat! Kon unta kini mahisulat sa usa ka linukot nga basahon, ²⁴nga pinaagi sa puthaw nga dagang ug tingga kini ikulit sa bato hangtod sa kahangtoran! ²⁵Kay nahibalo ako nga buhi ang akong Manunubos, ug sa kataposan motindog siya sa ibabaw sa abog. ^b b v25 Sa kapitulo human sa kapitulo sa pag-antos, nagsulti si Job bahin sa Dios sa layo nga paagi — apan dinhi mibuhagay ang usa ka mahigalaong ngalan: ‘akong Manunubos,’ ang usa nga nag-angkon kaniya ingon nga iyang kaugalingon. Dugay nang nadungog sa Kristohanong tradisyon kini nga bersikulo ingon nga unang paglaom nga gituman sa atong Amahan diha kang Jesus, nga motindog sa kataposang adlaw aron ipanalipod ang iyang mga anak. ²⁶Ug human malaglag ang akong panit, bisan pa niini diha sa akong unod makita ko ang Dios, ²⁷nga ako mismo ang makakita, ug ang akong kaugalingong mga mata motan-aw kaniya, dili ang lain. Nangluya ang akong kasingkasing sulod kanako! ²⁸Kon moingon kamo, ‘Pagkagrabe sa atong paggukod kang Job!’ ug, ‘Ang gamot sa maong butang makita diha kaniya,’ ²⁹kahadloki ninyo ang espada, kay ang kapungot nagdala sa silot sa espada, aron mahibaloan ninyo nga adunay paghukom.”