Kuring Nyaho Panebus Kuring Jumeneng
Ayub nyebutkeun Allah geus nganiaya anjeunna sarta saréréa geus ninggalkeun: pamajikanana jijik ku napasna, abdi-abdina teu malire, barudak nyeungseurikeun. Manéhna hayang kecap-kecapna dipahat dina batu. Tuluy kayakinan anu ngagebray, yén Panebusna hirup sarta manéhna bakal ningali Allah ku panonna sorangan.
19 1Tuluy Ayub ngawaler: 2“Nepi ka iraha maraneh rek nyiksa jiwa kuring jeung ngaremukkeun kuring ku omongan? 3Geus sapuluh kali maraneh ngahina kuring; maraneh teu ngarasa era nganiaya kuring. 4Sanajan enya kuring geus nyieun kasalahan, eta kasalahan teh tetep aya di kuring sorangan. 5Lamun enya maraneh nyombongkeun diri ka kuring, sarta ngajadikeun kaera kuring jadi bukti ngalawan kuring, 6pek nyaho yen Allah geus nganiaya kuring sarta geus ngurung kuring ku jaring-Na. 7Kuring ngagorowok, ‘Aya kakerasan!’ tapi teu aya nu ngawaler; kuring menta tulung, tapi teu aya kaadilan. a a v7 Ngagorowok ‘Aya kakerasan!’ teh jaman baheula mangrupa panyambat umum pikeun menta kaadilan — hiji sora panyambat anu diaku pikeun ngalawan kajahatan anu tumiba ka diri urang. 8Mantenna geus ngabendung jalan kuring nepi ka kuring teu bisa ngaliwat, sarta geus nunda poek dina sapanjang jalan kuring. 9Mantenna geus ngarangsadan kamulyaan kuring sarta nyokot makuta tina sirah kuring. 10Mantenna ngaruksak kuring ti unggal juru, nepi ka kuring musna; harepan kuring dirabut-Na kawas tangkal. 11Mantenna geus ngahurungkeun bebendu-Na ka kuring sarta nganggap kuring musuh-Na. 12Balad-Na ngagempur babarengan; maranehna nyieun gundukan pikeun ngepung kuring sarta masanggrahan ngurilingan kemah kuring. 13Mantenna geus ngajauhkeun dulur-dulur kuring ti kuring, sarta nu wawuh ka kuring geus pisah pisan ti kuring. 14Baraya-baraya kuring geus ninggalkeun kuring, sarta sobat-sobat deukeut kuring geus poho ka kuring. 15Semah di imah kuring jeung gandek-gandek awewe kuring nganggap kuring urang asing; kuring jadi jalma deungeun di panon maranehna. 16Kuring nyalukan gandek kuring, tapi manehna teu ngajawab; kuring kudu melas-melas ka manehna sorangan. 17Ambekan kuring matak jore ka pamajikan kuring, sarta kuring matak ijid ka dulur-dulur kuring sorangan. 18Barudak leutik oge ngaremehkeun kuring; mun kuring nangtung, maranehna ngomongkeun kuring. 19Sakabeh sobat deukeut kuring geuleuh ka kuring, sarta nu ku kuring dipikanyaah geus ngalawan kuring. 20Tulang-tulang kuring ngalketel kana kulit jeung daging kuring, sarta kuring luput ukur ku kulit huntu kuring. 21Karunyaan kuring, karunyaan kuring, eh sobat-sobat kuring, sabab leungeun Allah geus neunggeul kuring! 22Naha maraneh ngudag-ngudag kuring cara Allah, jeung teu sugema-sugema ku daging kuring? 23Lamun bae omongan kuring ditulis! Lamun bae diguratkeun dina gulungan kitab, 24ku pulpen beusi jeung timah, diukir dina batu karang pikeun salalanggengna! 25Sabab kuring nyaho yen Panebus kuring jumeneng, sarta dina ahirna Anjeunna bakal ngadeg di luhur lebu. b b v25 Salila pasal-pasal kasangsaraan silih ganti, Ayub nyarita ngeunaan Allah dina basa anu jauh — tapi di dieu hiji jenengan anu raket nembus: ‘Panebus kuring,’ nya eta anu ngaku manehna jadi kagungana-Na. Tradisi Kristen geus lila ngadenge ayat ieu minangka harepan mimiti anu dilaksanakeun ku Rama urang dina diri Yesus, anu bakal ngadeg dina poe panungtungan pikeun ngabela putra-putra-Na. 26Sarta sanggeus kulit kuring ancur, dina daging kuring keneh kuring bakal ningali Allah, 27anu bakal katingali ku kuring sorangan, sarta panon kuring sorangan bakal neuteup ka Anjeunna, lain nu sejen. Hate kuring ngaleketey di jero diri! 28Lamun maraneh ngomong, ‘Kumaha urang bakal ngudag Ayub!’ jeung, ‘Akar perkarana aya dina dirina,’ 29sing sieun ku pedang, sabab bebendu mawa hukuman pedang, supaya maraneh nyaho yen aya pangadilan.”