ഇയ്യോബ് 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹അപ്പോൾ ഇയ്യോബ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ²“നിങ്ങൾ എത്രനാൾ എന്റെ ഉള്ളത്തെ വേദനിപ്പിച്ച് വാക്കുകളാൽ എന്നെ തകർക്കും? ³ഇതാ പത്തു പ്രാവശ്യം നിങ്ങൾ എന്നെ നിന്ദിച്ചു; എന്നോട് അന്യായം ചെയ്യുന്നതിൽ നിങ്ങൾക്കു ലജ്ജ തോന്നുന്നില്ല. ⁴ഞാൻ ശരിക്കും തെറ്റിപ്പോയെങ്കിലും, എന്റെ തെറ്റ് എന്നോടുകൂടെത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു. ⁵നിങ്ങൾ എനിക്കെതിരേ നിങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തി എന്റെ അപമാനത്തെ എനിക്കെതിരായ വാദമായി ഉപയോഗിക്കുന്നെങ്കിൽ, ⁶ദൈവം എന്നോട് അന്യായം ചെയ്തെന്നും അവിടുത്തെ വല എനിക്കു ചുറ്റും മുറുക്കിയെന്നും അപ്പോൾ അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ. ⁷‘അതിക്രമം!’ എന്നു ഞാൻ നിലവിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടുന്നില്ല; ഞാൻ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ നീതി ഇല്ല. ^a a v7 ‘അതിക്രമം!’ എന്നു നിലവിളിക്കുന്നത് നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു പുരാതന പരസ്യ അപേക്ഷയായിരുന്നു — തന്നോടു ചെയ്ത അന്യായത്തിനെതിരേ സഹായത്തിനായുള്ള അംഗീകൃതമായ വിളി. ⁸എനിക്കു കടന്നുപോകാൻ കഴിയാത്തവിധം അവിടുന്ന് എന്റെ വഴി മതിൽകെട്ടി അടച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ പാതകളിൽ ഇരുട്ട് വെച്ചിരിക്കുന്നു. ⁹അവിടുന്ന് എന്റെ മഹത്ത്വം എന്നിൽനിന്ന് ഉരിഞ്ഞെടുത്ത് എന്റെ തലയിൽനിന്ന് കിരീടം എടുത്തുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ¹⁰അവിടുന്ന് എന്നെ നാലുപുറത്തുനിന്നും തകർക്കുന്നു, ഞാൻ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു; ഒരു വൃക്ഷത്തെപ്പോലെ അവിടുന്ന് എന്റെ പ്രത്യാശയെ വേരോടെ പിഴുതെറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ¹¹അവിടുന്ന് തന്റെ കോപം എനിക്കെതിരേ ജ്വലിപ്പിച്ച് എന്നെ തന്റെ ശത്രുവായി എണ്ണുന്നു. ¹²അവിടുത്തെ സൈന്യം ഒരുമിച്ച് മുന്നേറുന്നു; അവർ എനിക്കെതിരേ തങ്ങളുടെ ഉപരോധച്ചരിവ് പണിത് എന്റെ കൂടാരത്തിനു ചുറ്റും പാളയമിറങ്ങുന്നു. ¹³അവിടുന്ന് എന്റെ സഹോദരന്മാരെ എന്നിൽനിന്ന് ദൂരത്താക്കിയിരിക്കുന്നു, എന്നെ അറിഞ്ഞിരുന്നവർ എന്നിൽനിന്ന് തീർത്തും അകന്നുപോയിരിക്കുന്നു. ¹⁴എന്റെ ബന്ധുക്കൾ എന്നെ കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു, എന്റെ ഉറ്റ സ്നേഹിതർ എന്നെ മറന്നിരിക്കുന്നു. ¹⁵എന്റെ വീട്ടിലെ അതിഥികളും എന്റെ ദാസിമാരും എന്നെ ഒരു അപരിചിതനായി എണ്ണുന്നു; അവരുടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ ഒരു അന്യനായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. ¹⁶ഞാൻ എന്റെ ദാസനെ വിളിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവൻ ഉത്തരം തരുന്നില്ല; ഞാൻതന്നെ അവനോട് കെഞ്ചേണ്ടിവരുന്നു. ¹⁷എന്റെ ശ്വാസം എന്റെ ഭാര്യക്കു വെറുപ്പാകുന്നു, എന്റെ സ്വന്തം സഹോദരന്മാർക്കു ഞാൻ അറപ്പായിരിക്കുന്നു. ¹⁸ചെറിയ കുട്ടികൾപോലും എന്നെ നിന്ദിക്കുന്നു; ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അവർ എനിക്കെതിരേ സംസാരിക്കുന്നു. ¹⁹എന്റെ ഉറ്റ സ്നേഹിതരെല്ലാം എന്നെ വെറുക്കുന്നു, ഞാൻ സ്നേഹിച്ചവർ എനിക്കെതിരേ തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ²⁰എന്റെ അസ്ഥികൾ എന്റെ ത്വക്കിനോടും മാംസത്തോടും പറ്റിയിരിക്കുന്നു, ഞാൻ എന്റെ പല്ലിന്റെ തൊലികൊണ്ടുമാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ²¹എന്നോടു കരുണ തോന്നണേ, എന്നോടു കരുണ തോന്നണേ, എന്റെ സ്നേഹിതരേ, ദൈവത്തിന്റെ കൈ എന്നെ അടിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ! ²²ദൈവത്തെപ്പോലെ നിങ്ങൾ എന്നെ എന്തിനു പിന്തുടരുന്നു, എന്റെ മാംസംകൊണ്ട് ഒരിക്കലും തൃപ്തരാകാത്തത് എന്ത്? ²³എന്റെ വാക്കുകൾ എഴുതിവെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ! അവ ഒരു ചുരുളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ, ²⁴ഇരുമ്പെഴുത്താണികൊണ്ടും ഈയംകൊണ്ടും അവ പാറയിൽ എന്നേക്കുമായി കൊത്തിവെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ! ²⁵എന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു, അവസാനം അവിടുന്ന് പൊടിമേൽ നിൽക്കും. ^b b v25 അധ്യായം അധ്യായമായി കഷ്ടത വിവരിക്കവേ, ഇയ്യോബ് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് അകന്ന സ്വരത്തിലാണു സംസാരിച്ചത് — എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു ബന്ധസൂചക നാമം പൊട്ടിവിടരുന്നു: ‘എന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ,’ തന്നെ സ്വന്തമായി അവകാശപ്പെടുന്നവൻ. ഈ വാക്യം, നമ്മുടെ പിതാവ് യേശുവിൽ നിറവേറ്റുന്ന ആദ്യകാല പ്രത്യാശയായി ക്രൈസ്തവപാരമ്പര്യം ഏറെക്കാലമായി കേട്ടുവരുന്നു; തന്റെ മക്കളെ നീതീകരിക്കാൻ അവസാനദിവസം അവിടുന്ന് നിൽക്കും. ²⁶എന്റെ ത്വക്ക് നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടശേഷവും, എന്റെ മാംസത്തിൽ ഞാൻ ദൈവത്തെ കാണും, ²⁷ഞാൻതന്നെ അവിടുത്തെ കാണും, എന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകൾ അവിടുത്തെ നോക്കിക്കാണും, മറ്റൊരാളെയല്ല. എന്റെ ഹൃദയം എന്റെ ഉള്ളിൽ തളർന്നുപോകുന്നു! ²⁸‘നാം ഇയ്യോബിനെ എങ്ങനെ പിന്തുടരും!’ എന്നും ‘കാര്യത്തിന്റെ വേര് അവനിൽ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു’ എന്നും നിങ്ങൾ പറയുന്നെങ്കിൽ, ²⁹വാളിനെ ഭയപ്പെടുവിൻ, ഒരു ന്യായവിധി ഉണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന്, കോപം വാളിന്റെ ശിക്ഷ വരുത്തുന്നുവല്ലോ.”