സോഫർ വീണ്ടും മറുപടി പറയുന്നു

സോഫർ തന്റെ സ്വന്തം അസ്വസ്ഥതയിൽനിന്ന് മറുപടി പറയുന്നു, ദുഷ്ടന്റെ അൽപ്പായുസ്സായ ജയഘോഷത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രവുമായി: അവൻ സമ്പത്ത് വിഴുങ്ങി അത് ഛർദ്ദിച്ചുകളയുന്നു, ദോഷത്തെ നാവിനടിയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു, അത് മൂർഖന്റെ വിഷമായി മാറുംവരെ. ഇതാണ് ദൈവം നിയമിക്കുന്ന ഓഹരി എന്ന് അവൻ പറയുന്നു, മറ്റൊന്നും നൽകുന്നുമില്ല.

അധ്യായം 20.

അപ്പോൾ നയമാത്യനായ സോഫർ മറുപടി പറഞ്ഞു: “അസ്വസ്ഥമായ എന്റെ ചിന്തകൾ എന്നെ ഉത്തരം പറയുവാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ഇതാണ്, എന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രക്ഷോഭം നിമിത്തംതന്നെ. എന്നെ അപമാനിക്കുന്ന ഒരു ശാസന ഞാൻ കേൾക്കുന്നു, എന്റെ വിവേകത്തിൽനിന്ന് ഒരു ആത്മാവ് എന്നെ മറുപടി പറയുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പുരാതനകാലംമുതൽ അതു എങ്ങനെയായിരുന്നുവെന്നു നീ തീർച്ചയായും അറിയുന്നുവല്ലോ, മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽതന്നെ: ദുഷ്ടന്റെ വിജയം ക്ഷണികമാണ്, ഭക്തിഹീനന്റെ സന്തോഷം ഒരു നിമിഷംമാത്രം നിലനിൽക്കുന്നു. അവന്റെ അഹങ്കാരം ആകാശത്തോളം ഉയർന്നാലും അവന്റെ തല മേഘങ്ങളെ തൊട്ടാലും, അവൻ തന്റെ സ്വന്തം മാലിന്യംപോലെ എന്നേക്കുമായി നശിച്ചുപോകും; അവനെ കണ്ടിരുന്നവർ, ‘അവൻ എവിടെ?’ എന്നു ചോദിക്കും. ഒരു സ്വപ്നംപോലെ അവൻ പറന്നുപോകും, പിന്നെ ആരും അവനെ കണ്ടെത്തുകയില്ല, രാത്രിദർശനംപോലെ ഓടിക്കപ്പെടും. അവനെ കണ്ട കണ്ണ് ഇനി അവനെ കാണുകയില്ല; അവന്റെ സ്ഥലം ഇനി അവനെ നോക്കുകയില്ല. അവന്റെ മക്കൾ ദരിദ്രരോട് യാചിക്കും; അവന്റെ സ്വന്തം കൈകൾ അവന്റെ സമ്പത്ത് മടക്കിക്കൊടുക്കേണ്ടിവരും. അവന്റെ അസ്ഥികളെ നിറയ്ക്കുന്ന യൗവനബലം അവനോടുകൂടെ പൊടിയിൽ കിടക്കും. തിന്മ അവന്റെ വായിൽ മധുരമായിരുന്നാലും അവൻ അതു തന്റെ നാവിൻകീഴിൽ ഒളിപ്പിച്ചാലും, അതു വിട്ടുകളയുവാൻ അവന് മനസ്സില്ലാതെ അതു തന്റെ വായിൽ സൂക്ഷിച്ചാലും, എങ്കിലും അവന്റെ ആഹാരം അവന്റെ വയറ്റിൽ പുളിച്ചുപോകും; അത് അവന്റെ ഉള്ളിൽ മൂർഖന്റെ വിഷമായിത്തീരും. അവൻ സമ്പത്തു വിഴുങ്ങുന്നു, എന്നാൽ അതു ഛർദിച്ചുകളയുന്നു; ദൈവം അവയെ അവന്റെ വയറ്റിൽനിന്നു പുറത്താക്കും. അവൻ മൂർഖന്റെ വിഷം കുടിക്കുന്നു; അണലിയുടെ പല്ല് അവനെ കൊല്ലുന്നു. അരുവികളെ അവൻ ഒരിക്കലും കാണുകയില്ല, തേനും തൈരും ഒഴുകുന്ന നദികളെത്തന്നെ. തന്റെ അധ്വാനഫലം വിഴുങ്ങാതെ അവൻ അതു മടക്കിക്കൊടുക്കേണ്ടിവരും; തന്റെ വ്യാപാരത്തിന്റെ ലാഭം അവൻ അനുഭവിക്കുകയില്ല. എന്തെന്നാൽ അവൻ ദരിദ്രരെ ഞെരുക്കി ഉപേക്ഷിച്ചു; താൻ പണിയാത്ത ഒരു വീട് അവൻ പിടിച്ചെടുത്തു. അവന്റെ ഉള്ളം സമാധാനം അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, താൻ മോഹിച്ച വസ്തുക്കളുമായി അവൻ രക്ഷപ്പെടുകയില്ല. അവന് വിഴുങ്ങുവാൻ ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട് അവന്റെ ഐശ്വര്യം നിലനിൽക്കുകയില്ല. തന്റെ സമൃദ്ധിയുടെ പൂർണതയിൽ, കഷ്ടത അവനെ പിടികൂടും; ദുരിതത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവും അവന്റെമേൽ വരും. അവൻ തന്റെ വയറു നിറയ്ക്കുമ്പോൾ, ദൈവം തന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന കോപം അവന്റെനേരെ അയയ്ക്കുകയും അതിനെ അവന്റെ ആഹാരമായി അവന്റെമേൽ വർഷിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇരുമ്പായുധത്തിൽനിന്ന് അവൻ ഓടിയൊളിച്ചാലും, ഒരു വെങ്കല അമ്പ് അവനെ തുളച്ചുകടക്കും. അവൻ അതു വലിച്ചൂരുന്നു, അത് അവന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവരുന്നു; തിളങ്ങുന്ന മുന അവന്റെ പിത്തത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവരുന്നു. ഭീതികൾ അവന്റെമേൽ വീഴുന്നു. കൂരിരുട്ട് അവന്റെ നിക്ഷേപങ്ങൾക്കായി പതിയിരിക്കുന്നു; ആരും കൊളുത്താത്ത ഒരു തീ അവനെ ദഹിപ്പിക്കുകയും അവന്റെ കൂടാരത്തിൽ ശേഷിക്കുന്നതെന്തും വിഴുങ്ങുകയും ചെയ്യും. ആകാശം അവന്റെ കുറ്റം വെളിപ്പെടുത്തും, ഭൂമി അവന്റെനേരെ എഴുന്നേൽക്കും. അവന്റെ ഭവനത്തിലെ സകല സമ്പത്തും ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകപ്പെടും, ദൈവക്രോധത്തിന്റെ നാളിൽ അടിച്ചുമാറ്റപ്പെടും. ഇതാകുന്നു ദുഷ്ടമനുഷ്യന് ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള ഓഹരി, ദൈവം അവനുവേണ്ടി നിയമിച്ച അവകാശംതന്നെ.”