ایوب 20

20 ¹آنگاه صوفَرِ نَعماتی پاسخ داد: ²«از این‌روست که افکار پریشانم مرا به پاسخ‌گویی وامی‌دارند، به‌سبب آشوبی که در درونم است. ³سرزنشی می‌شنوم که مرا بی‌حرمت می‌سازد، و از فهم خویش، روحی مرا به پاسخ برمی‌انگیزد. ⁴بی‌گمان می‌دانی که از دیرباز چنین بوده است، از آن هنگام که آدمی بر زمین نهاده شد: ⁵کامیابی شریران کوتاه است، و شادی بی‌دینان تنها لحظه‌ای می‌پاید. ⁶هرچند غرورش به آسمان‌ها برسد و سرش به ابرها بساید، ⁷همچون فضولات خویش تا به ابد هلاک خواهد شد؛ آنان که او را دیده بودند خواهند پرسید: ‹کجاست او؟› ⁸چون رؤیایی خواهد پرید و دیگر یافت نخواهد شد، همچون خیالِ شب رانده خواهد شد. ⁹چشمی که او را دید، دیگر او را نخواهد دید؛ و جایگاهش دیگر بر او نظر نخواهد افکند. ¹⁰فرزندانش از فقیران گدایی خواهند کرد؛ و دست‌های خودش باید ثروتش را بازپس دهند. ¹¹نیروی جوانی که استخوان‌هایش را پر کرده است، با او در خاک خواهد آرمید. ¹²هرچند شرارت در دهانش شیرین باشد و آن را زیر زبانش پنهان سازد، ¹³هرچند از رهاکردنش دریغ ورزد و آن را در دهان خویش نگاه دارد، ¹⁴با این حال خوراکش در شکمش ترش می‌شود؛ در درونش به زهر مارهای کبرا بدل می‌گردد. ¹⁵ثروت را می‌بلعد اما آن را قِی می‌کند؛ خدا آن را از شکمش بیرون می‌راند. ¹⁶زهر مارهای کبرا را می‌مکد؛ نیش افعی او را می‌کشد. ¹⁷هرگز بر جویبارها نظر نخواهد افکند، بر رودهایی که از عسل و سرشیر روانند. ¹⁸باید ثمرهٔ رنج خویش را بی‌آنکه فروبَرد، بازپس دهد؛ از سود تجارتش لذت نخواهد برد. ¹⁹زیرا فقیران را در هم شکست و رهایشان کرد؛ خانه‌ای را که نساخته بود، به زور گرفت. ²⁰چون شکمش آرامش نشناخت، با آنچه در آرزویش بود، جان به‌در نخواهد برد. ²¹چیزی برایش نماند که ببلعد؛ از این‌رو کامیابی‌اش دوام نخواهد یافت. ²²در اوجِ فراوانی‌اش، تنگی او را فراخواهد گرفت؛ تمامیِ بارِ مصیبت بر او فرود خواهد آمد. ²³چون شکمش را پر کند، خدا خشمِ سوزان خود را بر او خواهد گشود و آن را چون خوراکش بر او خواهد بارانید. ²⁴هرچند از سلاح آهنین بگریزد، تیرِ برنجین او را از میان خواهد شکافت. ²⁵آن را بیرون می‌کشد و از بدنش بیرون می‌آید؛ نوکِ درخشانش از زهره‌اش بیرون می‌آید. وحشت‌ها بر او فرو می‌ریزد. ²⁶تاریکیِ مطلق در کمینِ گنج‌هایش نشسته است؛ آتشی که کسی نیفروخته، او را خواهد بلعید و آنچه را در خیمه‌اش باقی مانده، خواهد خورد. ²⁷آسمان‌ها گناهش را آشکار خواهند ساخت، و زمین بر ضد او خواهد برخاست. ²⁸همهٔ ثروتِ خانه‌اش برده خواهد شد، در روزِ خشمِ خدا جاروب خواهد گشت. ²⁹این است نصیبِ مردِ شریر از جانبِ خدا، و میراثی که خدا برایش مقرر کرده است.»