Job 20

20 ¹Unya mitubag si Zophar nga Naamanhon: ²“Mao kini nganong ang akong nagubot nga mga hunahuna nagpugos kanako sa pagtubag, tungod sa kagubot sa akong kinasuloran. ³Nadungog ko ang pagbadlong nga nagpakaulaw kanako, ug gikan sa akong panabot ang usa ka espiritu nag-aghat kanako sa pagtubag. ⁴Sigurado nga nasayod ka kon unsa kini sukad sa karaang kapanahonan, sukad nga ang katawhan gibutang sa yuta: ⁵ang kadaugan sa daotan mubo ra, ug ang kalipay sa walay Dios molungtad lamang ug usa ka gutlo. ⁶Bisan ang iyang garbo moabot sa kalangitan ug ang iyang ulo mohikap sa mga panganod, ⁷mahanaw siya hangtod sa kahangtoran, sama sa iyang kaugalingong hugaw; kadtong nakakita kaniya mangutana, ‘Hain na siya?’ ⁸Molupad siya palayo sama sa damgo, dili na gayod makaplagan, giabog sama sa panan-awon sa kagabhion. ⁹Ang mata nga nakakita kaniya dili na makakita kaniya; ang iyang dapit dili na motan-aw kaniya. ¹⁰Ang iyang mga anak magpakilimos sa mga kabos; ang iyang kaugalingong mga kamot kinahanglang mouli sa iyang bahandi. ¹¹Ang kabaskog sa pagkabatan-on nga nagpuno sa iyang mga bukog mohigda uban kaniya sa abog. ¹²Bisan ang pagkadaotan tam-is sa iyang baba ug gitago niya kini ilalom sa iyang dila, ¹³bisan dili siya buot mobuhi niini ug gihuptan kini sa iyang baba, ¹⁴apan ang iyang pagkaon moaslom sa iyang tiyan; mahimo kining hilo sa mga kobra sa iyang kinasuloran. ¹⁵Gilamoy niya ang mga bahandi apan gisuka kini; gipagawas kini sa Dios gikan sa iyang tiyan. ¹⁶Gisuyop niya ang hilo sa mga kobra; ang mga tango sa bitin mopatay kaniya. ¹⁷Dili gayod siya makatan-aw sa mga sapa, sa mga suba nga nagaagos sa dugos ug gatas nga namuo. ¹⁸Kinahanglang iuli niya ang bunga sa iyang paghago nga dili matulon kini; dili siya makapahimulos sa ganansiya sa iyang patigayon. ¹⁹Kay iyang gidugmok ug gipasagdan ang mga kabos; giilog niya ang balay nga wala niya tukora. ²⁰Tungod kay ang iyang kahiladman wala makasinati ug kalinaw, dili siya makaikyas uban sa mga butang nga iyang gipangandoy. ²¹Walay nahibilin nga iyang matukob; busa ang iyang kauswagan dili molungtad. ²²Sa kahingpitan sa iyang kadagaya, ang kasakit moabot kaniya; ang tibuok nga kabug-aton sa kaalaot modangat kaniya. ²³Sa dihang mapuno na niya ang iyang tiyan, buhian sa Dios ang iyang nagdilaab nga kasuko batok kaniya ug ipaulan kini kaniya ingon nga iyang pagkaon. ²⁴Bisan mokalagiw siya gikan sa puthaw nga hinagiban, ang bronse nga udyong motuhog kaniya. ²⁵Giibot niya kini, ug migula kini sa iyang lawas; ang nagpangidlap nga tumoy migula sa iyang apdo. Ang kalisang modangat kaniya. ²⁶Ang hingpit nga kangitngit nag-atang sa iyang mga bahandi; ang kalayo nga walay naghaling molamoy kaniya ug mosunog sa bisan unsa nga nahibilin sa iyang tolda. ²⁷Ang kalangitan mobutyag sa iyang sala, ug ang yuta motindog batok kaniya. ²⁸Ang tanang bahandi sa iyang balay pagadad-on palayo, pagabanlason sa adlaw sa kasuko sa Dios. ²⁹Mao kini ang bahin sa daotang tawo gikan sa Dios, ang panulondon nga gitagana alang kaniya sa Dios.”