Sofar antwoord weer

Sofar antwoord uit sy eie onrustigheid met 'n portret van die goddelose se kort triomf: hy sluk rykdom in en braak dit weer uit, hou kwaad onder sy tong totdat dit in kobragif verander. Hy noem dit die deel wat God bepaal, en bied niks anders nie.

Hoofstuk 20.

Toe antwoord Sofar die Naämatiet: “Dit is waarom my onrustige gedagtes my dwing om te antwoord, vanweë die oproer in my. Ek hoor ’n teregwysing wat my oneer aandoen, en uit my verstand por ’n gees my aan om te antwoord. Jy weet tog hoe dit was sedert die ou tyd, vandat die mens op die aarde geplaas is: die oorwinning van die goddelose is kortstondig, en die blydskap van die goddelose duur net ’n oomblik. Al reik sy hoogmoed tot aan die hemel en raak sy kop aan die wolke, sal hy vir ewig vergaan soos sy eie drek; dié wat hom gesien het, sal vra: ‘Waar is hy?’ Hy sal wegvlieg soos ’n droom en nooit weer gevind word nie, verdryf soos ’n naggesig. Die oog wat hom gesien het, sal hom nie meer sien nie; sy plek sal hom nie langer aanskou nie. Sy kinders sal by die armes bedel; sy eie hande moet sy rykdom teruggee. Die jeugdige krag wat sy gebeente vul, sal saam met hom in die stof gaan lê. Al is die kwaad soet in sy mond en al steek hy dit onder sy tong weg, al is hy traag om dit te laat gaan en hou hy dit in sy mond, tog word sy kos suur in sy maag; dit word die gif van kobras in hom. Hy sluk rykdom in, maar braak dit weer uit; God dryf dit uit sy buik uit. Hy suig die gif van kobras; die giftande van ’n adder maak hom dood. Hy sal nooit die strome aanskou nie, die riviere wat vloei van heuning en dikmelk. Hy moet die vrug van sy swoeg teruggee sonder om dit in te sluk; hy sal nie die wins van sy handel geniet nie. Want hy het die armes verdruk en verlaat; hy het ’n huis gevat wat hy nie gebou het nie. Omdat sy binneste geen rus geken het nie, sal hy nie ontkom met die dinge wat hy begeer het nie. Niks het oorgebly vir hom om te verslind nie; daarom sal sy voorspoed nie bly voortduur nie. In die volheid van sy oorvloed sal benoudheid hom oorval; die volle gewig van ellende sal oor hom kom. Wanneer hy sy buik gevul het, sal God sy brandende toorn teen hom loslaat en dit soos sy kos op hom laat reën. Al vlug hy voor ’n ysterwapen, sal ’n bronspyl hom deurboor. Hy trek dit uit, en dit kom uit sy liggaam; die blink punt kom uit sy gal uit. Verskrikkinge oorval hom. Volslae duisternis lê en wag vir sy skatte; ’n vuur wat niemand aangesteek het nie, sal hom verteer en alles wat in sy tent oorbly, verslind. Die hemel sal sy skuld openbaar, en die aarde sal teen hom opstaan. Al die rykdom van sy huis sal weggedra word, weggevee op die dag van God se toorn. Dít is die goddelose mens se deel van God, die erfenis wat God vir hom bestem het.”