ايوب 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹پوءِ نعماتي ضوفر وراڻيو تہ ²”انهيءَ ڪري منهنجا پريشان خيال مون کي جواب ڏيڻ تي مجبور ٿا ڪن، منهنجي اندر جي بيچيني جي ڪري. ³مون کي شرمندو ڪندڙ ملامت ٿو ٻڌان، ۽ منهنجي سمجھ مان هڪ روح مون کي جواب ڏيڻ تي اڀاري ٿو. ⁴يقيناً تون ڄاڻين ٿو تہ قديم زماني کان، جڏهن کان انسان کي زمين تي رکيو ويو، ڪيئن ٿيندو آيو آهي: ⁵تہ بدڪارن جي فتح ٿوري وقت جي آهي، ۽ بي دين ماڻهن جي خوشي رڳو گھڙيءَ جي لاءِ رهي ٿي. ⁶جيتوڻيڪ سندس غرور آسمان تائين پهچي ۽ سندس مٿو ڪڪرن کي ڇهي، ⁷تہ بہ هو پنهنجي گندگيءَ وانگر هميشہ لاءِ ناس ٿي ويندو؛ جن کيس ڏٺو هو سي پڇندا تہ ’هو ڪٿي آهي؟‘ ⁸هو خواب وانگر اڏامي ويندو ۽ ڪڏهن بہ نہ ملندو، رات جي رويا وانگر ڀڄائجي ويندو. ⁹جنهن اک کيس ڏٺو هو، سا کيس وري نہ ڏسندي؛ سندس جاءِ بہ کيس وڌيڪ نہ نهاريندي. ¹⁰سندس ٻار غريبن کان ڀيڪ گھرندا؛ سندس پنهنجا هٿ سندس ملڪيت موٽائي ڏيندا. ¹¹سندس هڏين ۾ ڀريل جوانيءَ جو زور مٽيءَ ۾ ساڻس گڏ ستو پوندو. ¹²جيتوڻيڪ بڇڙائي سندس وات ۾ مٺي آهي ۽ هو ان کي پنهنجي زبان هيٺان لڪائي ٿو، ¹³جيتوڻيڪ هو ان کي ڇڏڻ کان ڪيٻائي ٿو ۽ پنهنجي وات ۾ رکي ٿو، ¹⁴تہ بہ سندس کاڌو سندس پيٽ ۾ کٽو ٿي وڃي ٿو؛ سندس اندر ۾ ناگن جو زهر بڻجي ٿو. ¹⁵هو دولت ڳهي ٿو پر اُلٽيءَ ۾ ڪڍي ٿو؛ خدا ان کي سندس پيٽ مان ڪڍي ٿو. ¹⁶هو ناگن جو زهر چوسي ٿو؛ زهريلي نانگ جا ڏند کيس ماري وجھن ٿا. ¹⁷هو نهرن ڏانهن، ماکي ۽ ڏهيءَ سان وهندڙ ندين ڏانهن، ڪڏهن نہ نهاريندو. ¹⁸هو پنهنجي محنت جو ميوو نگليو وڃڻ کان سواءِ موٽائي ڏيندو؛ پنهنجي واپار جي نفعي مان لطف نہ وٺندو. ¹⁹ڇاڪاڻ تہ هن غريبن کي ڪچلي ڇڏيو؛ هن اهو گھر ڦري ورتو جيڪو هن نہ اڏيو هو. ²⁰ڇاڪاڻ تہ سندس پيٽ کي ڪڏهن ڪو سڪون نہ مليو، تنهنڪري جن شين جي هن کي ڏاڍي طلب هئي، سي کڻي بچي نہ سگھندو. ²¹کيس کائڻ لاءِ ڪجھ بہ نہ بچيو؛ تنهنڪري سندس خوشحالي قائم نہ رهندي. ²²پنهنجي گھڻائيءَ جي ڀرپوريءَ ۾ مٿس تڪليف اچي ويڙهندي؛ ڏکن جو پورو بار مٿس ايندو. ²³جڏهن هو پنهنجو پيٽ ڀري چڪو هوندو، تڏهن خدا مٿس پنهنجو ڀڙڪندڙ غضب نازل ڪندو ۽ ان کي سندس کاڌي طور مٿس وسائيندو. ²⁴جيتوڻيڪ هو لوهي هٿيار کان ڀڄي، تہ بہ پتل جو تير کيس آرپار ڪري ڇڏيندو. ²⁵هو ان کي ڇڪي ڪڍي ٿو، تہ اهو سندس جسم مان نڪري ٿو؛ چمڪندڙ نوڪ سندس پتي مان نڪري ٿي. مٿس هيبتون ڪري پون ٿيون. ²⁶سندس خزانن لاءِ پوري اونداهي گھات ۾ آهي؛ جيڪا باھ ڪنهن نہ ٻاري، سا کيس ساڙي ڇڏيندي ۽ سندس خيمي ۾ بچيل شيءِ کي ڳهي ويندي. ²⁷آسمان سندس ڏوھ ظاهر ڪندا، ۽ زمين مٿس اٿي بيهندي. ²⁸سندس گھر جي سموري دولت کڻي وڃي ويندي، خدا جي غضب جي ڏينهن ۾ وهائجي ويندي. ²⁹بدڪار ماڻهوءَ جو اهو حصو خدا وٽان آهي، ۽ اها ميراث خدا طرفان سندس لاءِ مقرر ٿيل آهي.“