ايوب 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹پوءِ ايوب وراڻيو تہ ²”منهنجين ڳالهين کي ڌيان سان ٻڌو، ۽ اوهان جي طرفان مون کي ڏنل تسلي هيءَ ئي ٿئي. ³جيستائين آءٌ ڳالهايان، مون کي برداشت ڪريو، ۽ جڏهن آءٌ ڳالهائي وٺان، تڏهن ڀلي ٺٺولي ڪندا رهجو. ⁴رهيو آءٌ، تہ ڇا منهنجو شڪوو رڳو ڪنهن ماڻهوءَ سان آهي؟ پوءِ آءٌ بي صبر ڇو نہ ٿيان؟ ⁵مون ڏانهن ڏسي حيران ٿيو، ۽ پنهنجو هٿ پنهنجي وات تي رکو. ⁶جڏهن آءٌ اهو ياد ڪريان ٿو تڏهن ڊڄي وڃان ٿو، ۽ منهنجي جسم کي ڏڪڻي وٺي ٿي. ⁷بدڪار ڇو جيئرا رهن ٿا، پوڙها ٿين ٿا ۽ طاقت ۾ وڌن ٿا؟ ⁸سندن ٻار سندن اکين اڳيان سندن ساڻ قائم ۽ محفوظ آهن، ۽ سندن اولاد سندن نظرن اڳيان. ⁹سندن گھر سلامت ۽ خوف کان آجا آهن، ۽ خدا جي لٺ مٿن نہ ٿي پوي. ¹⁰سندن ڍڳو نسل وڌائي ٿو ۽ ڪڏهن ناڪام نہ ٿو ٿئي؛ سندن ڳئون ڄڻي ٿي ۽ ڳڀ نہ ٿي ڪيرائي. ¹¹اهي پنهنجن ننڍڙن کي ڌڻ وانگر کليو ڇڏين ٿا، ۽ سندن ٻار ٽپا ڏين ٿا. ¹²اهي دف ۽ بربط تي ڳائين ٿا ۽ بانسريءَ جي آواز تي خوشي ملهائين ٿا. ¹³اهي پنهنجا ڏينهن خوشحاليءَ ۾ گذارين ٿا، ۽ سڪون سان قبر ۾ لهن ٿا. ¹⁴تڏهن بہ اهي خدا کي چون ٿا تہ ’اسان کي اڪيلو ڇڏ! اسان کي تنهنجين واٽن کي ڄاڻڻ جي ڪابہ خواهش ناهي. ¹⁵قادرِ مطلق ڪير آهي جو اسين سندس عبادت ڪريون؟ ۽ کيس دعا گھرڻ سان اسان کي ڇا ملندو؟‘ ¹⁶پر سندن خوشحالي سندن پنهنجي هٿ ۾ ناهي؛ بدڪارن جي صلاح سان منهنجو ڪو واسطو ناهي. ¹⁷بدڪارن جو ڏيئو ڪيترا ڀيرا وسائجي ٿو؟ سندن تباهي ڪيترا ڀيرا مٿن اچي ٿي؟ خدا پنهنجي غضب ۾ ڪيترا ڀيرا ڏک ورهائي ٿو؟ ¹⁸اهي ڪيترا ڀيرا واءُ اڳيان تڻي وانگر ٿين ٿا، يا اهڙي ڀُسي وانگر جنهن کي طوفان اڏائي وٺي وڃي ٿو؟ ¹⁹اوهين چئو ٿا تہ ’خدا ماڻهوءَ جي سزا سندس ٻارن لاءِ ذخيرو ڪري ٿو.‘ ڀلي هو ان ماڻهوءَ کي پاڻ بدلو ڏئي، تہ جيئن هو اهو سمجھي. ²⁰ڀلي سندس پنهنجيون اکيون سندس برباديءَ کي ڏسن، ۽ ڀلي هو قادرِ مطلق جو غضب پيئي. ²¹ڇاڪاڻ تہ جڏهن سندس مهينا ڪٽجي ويا آهن، تڏهن کيس پنهنجي پويان گھراڻي جي ڪهڙي پرواهه آهي؟ ²²ڇا ڪو خدا کي علم سيکاري سگھي ٿو، جڏهن تہ اهو ئي مٿانهن جو انصاف ڪري ٿو؟ ²³هڪڙو ماڻهو پوري طاقت ۾ مري ٿو، مڪمل آرام ۽ سلامتيءَ ۾، ²⁴سندس جسم چڱيءَ ريت پليل ۽ سندس هڏن جو گودو اڃا آلو. ²⁵ٻيو ڪو ڪڙي روح سان مري ٿو، ڪڏهن بہ ڪا چڱائي نہ چکڻ کانپوءِ. ²⁶اهي ٻئي گڏجي مٽيءَ ۾ ليٽن ٿا، ۽ ڪيڙا ٻنهي کي ڍڪي ڇڏين ٿا. ²⁷ڏسو، آءٌ اوهان جا خيال ڄاڻان ٿو، ۽ مون سان ڏاڍائي ڪرڻ جون اوهان جون چالون بہ. ²⁸ڇاڪاڻ تہ اوهين چئو ٿا تہ ’معززن جو گھر هاڻي ڪٿي آهي؟ اهو خيمو ڪٿي آهي جنهن ۾ بدڪار رهندا هئا؟‘ ²⁹ڇا اوهان ڪڏهن واٽهڙن کان نہ پڇيو آهي؟ ڇا اوهين سندن ڏنل ثبوت قبول نہ ڪندا، ³⁰تہ بدڪار ماڻهو آفت جي ڏينهن ۾ بچايو وڃي ٿو، تہ غضب جي ڏينهن ۾ ڇڏايو وڃي ٿو؟ ³¹ڪير سندس منهن تي سندس چال چلن جي ملامت ڪري ٿو، ۽ ڪير کيس سندس ڪيل جو بدلو ڏئي ٿو؟ ³²کيس قبر ڏانهن کڻي وڃجي ٿو، ۽ سندس مقبري تي چوڪيداري ڪئي وڃي ٿي. ³³وادي جي مٽي کيس مٺي لڳي ٿي؛ هر ڪو سندس پٺيان هلي ٿو، ۽ سندس اڳيان وڃڻ وارا بي شمار آهن. ³⁴تنهنڪري اوهين مون کي خالي ڳالهين سان ڪيئن تسلي ڏئي سگھو ٿا؟ اوهان جا جواب رڳو ڪوڙ آهن.“