ယောဘဝတ္တု။ 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹ထိုအခါ ယောဘက ပြန်၍ဤသို့မြွက်ဆို၏။ ²“ငါ့စကားကို သေချာစွာ နားထောင်ကြ၍ ဤသည်ပင်လျှင် သင်တို့ပေးသော နှစ်သိမ့်ခြင်းဖြစ်ပါစေ။ ³ငါပြောဆိုနေစဉ် ငါ့ကို သည်းခံကြလော့၊ ငါပြောပြီးနောက်မှ သင်တို့ ဆက်၍ ပြက်ရယ်ပြုကြလော့။ ⁴ငါမူကား၊ ငါ၏ညည်းတွားခြင်းသည် လူသားတစ်ဦးကိုသာ ရည်ရွယ်သလော။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါ အဘယ်ကြောင့် စိတ်တိုခြင်းမရှိဘဲ နေအပ်မည်နည်း။ ⁵ငါ့ကို ကြည့်၍ အံ့အားသင့်ကြလော့၊ သင်တို့၏လက်ကို ပါးစပ်ပေါ်၌ တင်ကြလော့။ ⁶ထိုအကြောင်းကို ငါ ပြန်အောက်မေ့သောအခါ ငါ ကြောက်လန့်၍ ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာကို တုန်လှုပ်ခြင်းက ဖမ်းဆုပ်၏။ ⁷ဆိုးယုတ်သောသူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် အသက်ရှင်လျက် အိုမင်း၍ တန်ခိုးတိုးပွားကြသနည်း။ ⁸သူတို့၏သားသမီးများသည် သူတို့မျက်မှောက်၌ တည်ငြိမ်လုံခြုံစွာ ရှိကြ၍ သူတို့၏အမျိုးအနွယ်တို့သည်လည်း သူတို့မျက်စိရှေ့၌ ရှိကြ၏။ ⁹သူတို့၏အိမ်တို့သည် ဘေးကင်းလုံခြုံ၍ ကြောက်ရွံ့စရာ ကင်း၏၊ ဘုရားသခင်၏ကြိမ်လုံးတော်သည်လည်း သူတို့အပေါ်သို့ မကျရောက်။ ¹⁰သူတို့၏နွားထီးသည် အမျိုးပွား၍ တစ်ခါမျှ မပျက်၊ သူတို့၏နွားမသည် သားပေါက်၍ ကိုယ်ဝန်မပျက်။ ¹¹သူတို့၏ကလေးငယ်များကို သိုးစုကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားစေ၍ သူတို့၏သားသမီးတို့သည် ခုန်ပေါက်မြူးတူးကြ၏။ ¹²သူတို့သည် ပတ်သာနှင့်စောင်းသံနှင့်အတူ သီချင်းဆိုကြ၍ ပုလွေသံဖြင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲ ဆင်ကြ၏။ ¹³သူတို့သည် ကြွယ်ဝချမ်းသာစွာဖြင့် မိမိတို့နေ့ရက်များကို ကုန်လွန်စေကြ၍ ငြိမ်သက်စွာ သင်္ချိုင်းသို့ ဆင်းသက်ကြ၏။ ¹⁴သို့ရာတွင် သူတို့က ဘုရားသခင်အား၊ ‘အကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ထွက်ခွာတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏လမ်းတော်များကို သိလိုသောဆန္ဒ အကျွန်ုပ်တို့၌ မရှိပါ။ ¹⁵အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် အကျွန်ုပ်တို့ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရမည့် အဘယ်သူနည်း။ ကိုယ်တော်ထံ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့်လည်း အကျွန်ုပ်တို့ အဘယ်အကျိုးကို ရမည်နည်း’ ဟု ဆိုကြ၏။ ¹⁶သို့သော် သူတို့၏ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုသည် သူတို့၏လက်၌ မရှိ။ ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏အကြံအစည်နှင့် ငါ မည်သို့မျှ မပတ်သက်လို။ ¹⁷ဆိုးယုတ်သောသူတို့၏မီးခွက်သည် အဘယ်မျှ မကြာခဏ ငြိမ်းသတ်ခြင်းခံရသနည်း။ သူတို့၏ဘေးအန္တရာယ်သည် အဘယ်မျှ မကြာခဏ သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်သနည်း။ ဘုရားသခင်သည် အမျက်တော်ထွက်၍ ဝေဒနာများကို အဘယ်မျှ မကြာခဏ ခွဲဝေချတော်မူသနည်း။ ¹⁸သူတို့သည် လေရှေ့၌ ကောက်ရိုးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မုန်တိုင်းတိုက်လွင့်သွားသော ဖွဲကဲ့သို့လည်းကောင်း အဘယ်မျှ မကြာခဏ ဖြစ်ကြသနည်း။ ¹⁹သင်တို့က ‘ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦး၏အပြစ်ဒဏ်ကို သူ၏သားသမီးများအတွက် သိုမှီးထားတော်မူ၏’ ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသူကိုယ်တိုင် သိမြင်စေရန် ထိုသူ့အားပင် ဘုရားသခင် ဆပ်ပေးတော်မူပါစေ။ ²⁰ထိုသူ၏ပျက်စီးခြင်းကို သူ့မျက်စိဖြင့် မြင်စေ၍ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အမျက်တော်ကို သူ သောက်စေလော့။ ²¹အကြောင်းမူကား၊ သူ၏လများ ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရသောအခါ သူ့နောက်တွင် ကျန်ရစ်သော သူ၏အိမ်ထောင်စုကို သူ အဘယ်သို့ ဂရုစိုက်မည်နည်း။ ²²ဘုရားသခင်အား အဘယ်သူသည် အသိပညာကို သင်ပေးနိုင်မည်နည်း။ ကိုယ်တော်သည် အထက်၌ရှိသောသူတို့ကိုပင် တရားစီရင်တော်မူသောကြောင့်တည်း။ ²³လူတစ်ဦးသည် ခွန်အားအပြည့်အဝ ရှိစဉ် အကြွင်းမဲ့ ငြိမ်သက်လုံခြုံစွာ သေဆုံး၏၊ ²⁴သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကောင်းစွာ အာဟာရပြည့်ဝ၍ သူ၏အရိုးများ၏ခြင်ဆီသည်လည်း စိုပြေလျက် ရှိသေး၏။ ²⁵အခြားသူတစ်ဦးမူကား စိတ်ဝိညာဉ်ခါးသီးလျက် အဘယ်ကောင်းကျိုးကိုမျှ တစ်ခါမျှ မမြည်းစမ်းဖူးဘဲ သေဆုံး၏။ ²⁶သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မြေမှုန့်၌ အတူတကွ လဲလျောင်းကြ၍ တီကောင်တို့သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ဖုံးအုပ်ကြ၏။ ²⁷ကြည့်ကြလော့၊ သင်တို့၏အကြံအစည်များနှင့် ငါ့ကို မတရားပြုလိုသော သင်တို့၏လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုများကို ငါ သိ၏။ ²⁸အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့က ‘မှူးမတ်၏အိမ်သည် ယခု အဘယ်မှာနည်း။ ဆိုးယုတ်သောသူတို့ နေထိုင်ခဲ့သော တဲသည် အဘယ်မှာနည်း’ ဟု ဆိုကြ၏။ ²⁹လမ်းခရီးသွားလာသောသူတို့အား သင်တို့ တစ်ခါမျှ မမေးမြန်းဖူးသလော။ သူတို့ပေးသောသက်သေအထောက်အထားကို သင်တို့ လက်မခံကြသလော၊ ³⁰ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်သောနေ့၌ ဆိုးယုတ်သောသူသည် ချမ်းသာလွတ်မြောက်၍ အမျက်ဒေါသ သက်ရောက်သောနေ့၌ ကယ်ဆယ်ခြင်းခံရသည်ကို။ ³¹သူ၏အကျင့်အတွက် သူ၏မျက်နှာကို အဘယ်သူ ရင်ဆိုင်ပြစ်တင်မည်နည်း။ သူပြုခဲ့သည့်အတွက် သူ့အား အဘယ်သူ အစားပေးဆပ်မည်နည်း။ ³²သူ့အား သင်္ချိုင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားကြ၍ သူ၏ဂူသင်္ချိုင်းကို စောင့်ကြပ်ကြ၏။ ³³ချိုင့်ဝှမ်း၏မြေဆီလွှာသည် သူ့အတွက် ချိုမြိန်၏။ လူတိုင်းသည် သူ၏နောက်သို့ လိုက်ကြ၍ သူ၏ရှေ့မှ သွားခဲ့သူတို့သည် မရေတွက်နိုင်အောင် များပြား၏။ ³⁴သို့ဖြစ်လျှင် အချည်းနှီးသောစကားများဖြင့် သင်တို့သည် ငါ့ကို အဘယ်သို့ နှစ်သိမ့်နိုင်ကြမည်နည်း။ သင်တို့၏အဖြေများသည် မုသားသာလျှင် ဖြစ်၏။” ဟု ဆိုလေ၏။