ईयोब 21

21 ¹ मग ईयोबाने उत्तर देऊन म्हटले: ² "माझ्या शब्दांकडे नीट लक्ष द्या, आणि तुम्ही मला द्याल तो हाच दिलासा असू द्या. ³ मी बोलतो तोवर माझे सहन करा, आणि माझे बोलून झाल्यावर तुम्ही खुशाल थट्टा करत राहा. ⁴ माझी तक्रार काय केवळ एका माणसाविरुद्ध आहे का? मग माझा धीर सुटला तर त्यात नवल ते काय? ⁵ माझ्याकडे पाहा आणि थक्क व्हा, आणि आपला हात आपल्या तोंडावर ठेवा. ⁶ जेव्हा मला त्याची आठवण होते तेव्हा मी घाबरून जातो, आणि माझ्या देहाला थरकाप सुटतो. ⁷ दुष्ट लोक जगत का राहतात, म्हातारे होतात आणि सामर्थ्यात वाढतात? ⁸ त्यांची मुले त्यांच्याजवळ, त्यांच्या डोळ्यांसमोर स्थिर आणि सुरक्षित असतात, आणि त्यांची संतती त्यांच्या नजरेसमोर असते. ⁹ त्यांची घरे सुरक्षित आणि भयमुक्त असतात, आणि देवाची छडी त्यांच्यावर पडत नाही. ¹⁰ त्यांचा बैल फळतो आणि कधी चुकत नाही; त्यांची गाय व्याते आणि तिचा गर्भपात होत नाही. ¹¹ ते आपल्या लहानग्यांना कळपासारखे मोकळे सोडतात, आणि त्यांची मुले उड्या मारत बागडतात. ¹² ते डफ व वीणेच्या साथीने गातात आणि बासरीच्या सुरावर आनंद साजरा करतात. ¹³ ते आपले दिवस भरभराटीत घालवतात, आणि शांतीने कबरेत उतरतात. ¹⁴ तरीही ते देवाला म्हणतात, ‘आम्हाला एकटे सोड! तुझे मार्ग जाणून घेण्याची आम्हाला मुळीच इच्छा नाही. ¹⁵ सर्वसमर्थ तो कोण आहे की आम्ही त्याची सेवा करावी? आणि त्याची प्रार्थना करून आम्हाला काय लाभ होणार?’ ¹⁶ पण त्यांची भरभराट त्यांच्या स्वतःच्या हातात नाही; दुष्टांच्या मसलतीशी माझा काहीही संबंध नको. ¹⁷ दुष्टांचा दिवा किती वेळा विझवला जातो? त्यांच्यावर किती वेळा विनाश कोसळतो? देव आपल्या क्रोधात किती वेळा वेदना वाटतो? ¹⁸ ते किती वेळा वाऱ्यापुढील काडासारखे, वादळाने उडवून नेलेल्या भुसासारखे होतात? ¹⁹ तुम्ही म्हणता, ‘देव माणसाची शिक्षा त्याच्या मुलांसाठी साठवून ठेवतो.’ त्याने त्या माणसालाच फेड द्यावी, म्हणजे त्याला ते समजेल. ²⁰ त्याच्या स्वतःच्या डोळ्यांनी त्याचा नाश पाहावा, आणि त्याने सर्वसमर्थाचा क्रोध प्यावा. ²¹ कारण त्याच्या मागे राहणाऱ्या आपल्या घराण्याची त्याला काय पर्वा, जेव्हा त्याचे महिने कापून टाकले जातात? ²² देवाला कोणी ज्ञान शिकवू शकेल काय, कारण उच्चस्थानी असणाऱ्यांचा न्याय तोच करतो? ²³ एक माणूस पूर्ण जोमात मरतो, अगदी स्वस्थ आणि सुरक्षित असताना, ²⁴ त्याचे शरीर पुष्ट असते आणि त्याच्या हाडांतील मज्जा अजून ओलसर असते. ²⁵ दुसरा कडवट जिवाने मरतो, त्याने कधी कसलेही सुख चाखलेले नसते. ²⁶ ते दोघे एकत्रच धुळीत पडतात, आणि किडे दोघांनाही झाकून टाकतात. ²⁷ पाहा, मला तुमचे विचार ठाऊक आहेत, आणि माझ्यावर अन्याय करण्याचे तुमचे कट मला माहीत आहेत. ²⁸ कारण तुम्ही म्हणता, ‘आता त्या थोर माणसाचे घर कोठे आहे? दुष्ट राहत होते तो तंबू कोठे आहे?’ ²⁹ वाटेने प्रवास करणाऱ्यांना तुम्ही कधीच विचारले नाही का? ते देतात तो पुरावा तुम्ही स्वीकारणार नाही का— ³⁰ की विनाशाच्या दिवशी दुष्ट माणूस वाचवला जातो, आणि क्रोधाच्या दिवशी तो सुटका पावतो? ³¹ त्याच्या वागणुकीबद्दल त्याच्या तोंडावर त्याला कोण जाब विचारतो, आणि त्याने जे केले त्याची फेड त्याला कोण देतो? ³² त्याला कबरेकडे वाहून नेले जाते, आणि त्याच्या थडग्यावर पहारा ठेवला जातो. ³³ खोऱ्यातील माती त्याला गोड लागते; प्रत्येक जण त्याच्या मागोमाग जातो, आणि त्याच्या आधी गेलेले असंख्य असतात. ³⁴ तर मग तुम्ही पोकळ शब्दांनी मला दिलासा कसा देणार? तुमची उत्तरे केवळ असत्यच आहेत."