ईयोब 22 FHB पित्याच्या हृदयाचे बायबल™

22 ¹तेव्हा तेमानी अलीफजाने उत्तर दिले: ²“मनुष्य देवाच्या काही उपयोगी पडू शकतो का? खरोखर ज्ञानी माणूस केवळ स्वतःच्याच फायद्याचा असतो. ³तू नीतिमान असलास तर सर्वसमर्थाला त्यात काही आनंद आहे का, आणि तू निर्दोषपणे वागलास तर त्याला काही लाभ आहे का? ⁴तुझ्या भक्तिभावामुळे तो तुला दोष देतो आणि तुला न्यायासनासमोर आणतो का? ⁵तुझी दुष्टता मोठी नाही का? तुझी पापे अनंत नाहीत का? ⁶कारण तू विनाकारण आपल्या भावांकडून तारण मागितलेस आणि नग्नांची वस्त्रे काढून घेतलीस. ⁷थकलेल्यांना तू पाणी प्यायला दिले नाहीस, आणि भुकेल्यांपासून तू भाकर रोखून धरलीस. ⁸बलवान माणसाकडे भूमी होती, आणि प्रतिष्ठित माणूस तिच्यात राहत असे. ^a a v8 अलीफज असे सुचवतो की, ईयोबाने भूमी केवळ बलवानांची मालमत्ता असल्यासारखी वागवली आणि गरिबांना काहीच ठेवले नाही. ⁹तू विधवांना रिकाम्या हाती पाठवून दिलेस आणि अनाथांचे बाहू मोडलेस. ¹⁰म्हणूनच पाश तुला घेरतात, आणि अकस्मात भीती तुला वेढून टाकते; ¹¹किंवा अंधार, ज्यामुळे तुला दिसत नाही, आणि जलप्रवाह तुला झाकून टाकतो. ¹²देव स्वर्गाच्या उंचीवर नाही का? पाहा, सर्वांत उंच तारे किती उंच आहेत! ¹³तरीही तू म्हणतोस, ‘देवाला काय कळते? इतक्या घनदाट अंधारातून तो न्याय करू शकतो का? ¹⁴दाट ढग त्याला झाकतात, ज्यामुळे त्याला दिसत नाही, आणि तो स्वर्गाच्या घुमटावर चालतो.’ ¹⁵दुष्ट माणसे ज्या प्राचीन मार्गावर चालली, त्याच मार्गाला तू धरून राहशील का? ¹⁶ती नियोजित वेळेच्या आधीच हिरावली गेली, त्यांचा पाया जलप्रवाहाने वाहून गेला. ¹⁷त्यांनी देवाला म्हटले, ‘आम्हांला एकटे सोड! सर्वसमर्थ आमचे काय करू शकतो?’ ¹⁸तरीही त्यानेच त्यांची घरे उत्तम वस्तूंनी भरली—म्हणून दुष्टांच्या योजनांशी माझा काहीही संबंध नको. ¹⁹नीतिमान ते पाहतात आणि आनंदित होतात; निर्दोष लोक दुष्टांची थट्टा करत म्हणतात, ²⁰‘खरोखर आमचे शत्रू नष्ट झाले आहेत, आणि त्यांनी मागे ठेवलेले अग्नीने गिळून टाकले आहे.’ ²¹आता देवाला शरण जा आणि त्याच्याशी शांतीत राहा; याप्रकारे तुझे कल्याण होईल. ²²त्याच्या मुखातून शिक्षण स्वीकार, आणि त्याची वचने आपल्या हृदयात साठवून ठेव. ²³जर तू सर्वसमर्थाकडे परत आलास तर तुला पुन्हा स्थिर केले जाईल; जर तू आपल्या घरातून अन्याय दूर घालवलास, ²⁴आणि आपले सोने धुळीत ठेवलेस, ओफीरचे सोने ओढ्याच्या दगडांमध्ये टाकलेस, ^b b v24 ओफीर हे प्राचीन जगात सर्वोत्तम सोन्याचे उगमस्थान म्हणून प्रसिद्ध होते. ²⁵तर सर्वसमर्थ स्वतःच तुझे सोने होईल, तुझी मौल्यवान चांदी होईल. ²⁶तेव्हा तू सर्वसमर्थामध्ये आनंद मानशील आणि देवाकडे आपले मुख उंचावशील. ²⁷तू त्याची प्रार्थना करशील, आणि तो तुझे ऐकेल, आणि तू आपले नवस पूर्ण करशील. ²⁸तू जे ठरवशील ते पूर्ण होईल, आणि तुझ्या मार्गांवर प्रकाश पडेल. ²⁹जेव्हा इतरांना खाली आणले जाते आणि तू म्हणतोस, ‘त्यांना उचल!’, तेव्हा तो खिन्न झालेल्यांचे तारण करील. ³⁰जो निर्दोष नाही त्यालाही तो सोडवील, आणि तुझ्या हातांच्या शुद्धतेमुळे तो सोडवला जाईल.”