ईयोब 22

22 ¹ मग तेमानी अलीफजने उत्तर दिले: ² “माणूस देवाला काही उपयोगी पडू शकतो का? खरे तर शहाणा माणूस केवळ स्वतःलाच उपयोगी पडतो. ³ तू नीतिमान असलास तर सर्वसमर्थाला त्यात काही आनंद होतो का, किंवा तू निर्दोषपणे जगलास तर त्याला काही लाभ होतो का? ⁴ तुझ्या भक्तीमुळेच तो तुला धमकावतो आणि तुला न्यायासमोर आणतो का? ⁵ तुझी दुष्टता मोठी नाही का? तुझी पापे अनंत नाहीत का? ⁶ कारण तू विनाकारण आपल्या भावांकडून तारण मागितलेस आणि नग्नांचे वस्त्र काढून घेतलेस. ⁷ थकलेल्यांना तू पिण्यास पाणी दिले नाहीस, आणि भुकेल्यांपासून तू भाकर आवरून धरलीस. ⁸ सामर्थ्यवान माणसाच्या मालकीची भूमी होती, आणि मर्जीतल्या माणसाने तिच्यात वस्ती केली. ^a a v8 अलीफज असे सुचवतो की ईयोबने भूमी केवळ सामर्थ्यवानांचीच मानली, आणि गरिबांना काहीच उरले नाही. ⁹ तू विधवांना रिकाम्या हाती परत पाठवलेस आणि अनाथांचे बाहू मोडलेस. ¹⁰ म्हणूनच पाश तुला घेरतात, आणि अकस्मात दहशत तुला घेरून टाकते; ¹¹ किंवा अंधकार, ज्यामुळे तुला दिसत नाही, आणि पाण्याचा लोंढा तुला झाकून टाकतो. ¹² देव स्वर्गाच्या उंचीवर नाही का? सर्वांत उंच तारे किती उंच आहेत ते पाहा! ¹³ तरीही तू म्हणतोस, ‘देवाला काय ठाऊक? इतक्या घनदाट अंधकारातून तो न्याय करू शकतो का? ¹⁴ दाट ढग त्याला झाकतात, म्हणून त्याला दिसत नाही, आणि तो स्वर्गाच्या घुमटावर चालतो.’ ¹⁵ तो प्राचीन मार्ग तू धरून ठेवशील का ज्याने दुष्ट माणसे चालली? ¹⁶ ते आपल्या वेळेआधीच हिरावले गेले, त्यांचा पाया लोंढ्याने वाहून गेला. ¹⁷ ते देवाला म्हणाले, ‘आम्हांला एकटे सोड! सर्वसमर्थ आमचे काय करू शकतो?’ ¹⁸ तरीही त्यानेच त्यांची घरे उत्तम वस्तूंनी भरली— म्हणून दुष्टांच्या योजनांशी माझा काही संबंध नको. ¹⁹ नीतिमान हे पाहतात व आनंदित होतात; निर्दोष लोक दुष्टांची थट्टा करून म्हणतात, ²⁰ ‘खरोखर आमचे शत्रू नष्ट झाले, आणि त्यांनी मागे ठेवलेले अग्नीने भस्म केले.’ ²¹ आता देवाला शरण जा आणि शांतीने राहा त्याच्याशी; याप्रकारे तुझ्यावर हित येईल. ²² त्याच्या मुखातून शिक्षण स्वीकार, आणि त्याची वचने आपल्या हृदयात साठवून ठेव. ²³ जर तू सर्वसमर्थाकडे परत आलास तर तुझी पुनर्स्थापना होईल; जर तू आपल्या घरातून अन्याय दूर घालवलास, ²⁴ आणि आपले सोने धुळीत ठेवलेस, ओफीरचे सोने ओढ्याच्या दगडांमध्ये ठेवलेस, ^b b v24 ओफीर हे प्राचीन जगात सर्वोत्कृष्ट सोन्याचे उगमस्थान म्हणून प्रसिद्ध होते. ²⁵ तेव्हा सर्वसमर्थ स्वतःच तुझे सोने होईल, तुझी मौल्यवान चांदी होईल. ²⁶ तेव्हा तू सर्वसमर्थात आनंद मानशील आणि देवाकडे आपले तोंड उंच करशील. ²⁷ तू त्याची प्रार्थना करशील, आणि तो तुझे ऐकेल, आणि तू आपले नवस फेडशील. ²⁸ तू जे ठरवशील ते घडून येईल, आणि तुझ्या मार्गांवर प्रकाश पडेल. ²⁹ जेव्हा इतरांना खाली आणले जाते आणि तू म्हणतोस, ‘त्यांना उंच कर!’, तेव्हा तो खचलेल्यांचे तारण करील. ³⁰ जो निर्दोष नाही त्यालाही तो सोडवील, तो तुझ्या हातांच्या शुद्धतेमुळे सोडवला जाईल.”