सोफर पुन्हा उत्तर देतो
20 1 मग नामाथकर सोफराने उत्तर दिले: 2 "म्हणूनच माझे अस्वस्थ विचार मला उत्तर देण्यास भाग पाडतात, कारण माझ्या अंतरात खळबळ माजली आहे. 3 माझा अपमान करणारा निषेध मी ऐकतो, आणि माझ्या समजुतीतून एक आत्मा मला उत्तर देण्यास प्रवृत्त करतो. 4 प्राचीन काळापासून हे कसे चालत आले आहे, हे तुला निश्चितच ठाऊक आहे, म्हणजे पृथ्वीवर मनुष्य ठेवला गेला तेव्हापासून: 5 दुष्टांचा विजय अल्पकाळ टिकतो, आणि भक्तिहीनाचा आनंद केवळ क्षणभरच राहतो. 6 जरी त्याचा गर्व आकाशापर्यंत पोहोचला आणि त्याचे मस्तक ढगांना टेकले, 7 तरी तो आपल्याच विष्ठेसारखा सर्वकाळ नाश पावेल; ज्यांनी त्याला पाहिले होते ते विचारतील, ‘तो कोठे आहे?’ 8 तो स्वप्नासारखा उडून जाईल, तो पुन्हा सापडणार नाही, रात्रीच्या दृष्टान्तासारखा हाकलून लावला जाईल. 9 ज्या डोळ्याने त्याला पाहिले तो त्याला पुन्हा पाहणार नाही; त्याचे स्थान त्याच्याकडे यापुढे पाहणार नाही. 10 त्याची मुले गरिबांजवळ भीक मागतील; त्याच्याच हातांना त्याची संपत्ती परत द्यावी लागेल. 11 त्याच्या हाडांत भरलेली तारुण्याची शक्ती त्याच्यासोबत मातीत झोपून जाईल. 12 जरी वाईटपणा त्याच्या तोंडाला गोड लागतो आणि तो त्याला आपल्या जिभेखाली लपवतो, 13 जरी तो त्याला सोडावयास नाखूष असतो आणि त्याला आपल्या तोंडात ठेवतो, 14 तरी त्याचे अन्न त्याच्या पोटात आंबते; ते त्याच्या अंतरात नागाचे विष बनते. 15 तो संपत्ती गिळंकृत करतो, पण ती ओकून टाकतो; देव ती बाहेर काढतो त्याच्या पोटातून. 16 तो नागांचे विष चोखतो; सापाचे विषदंत त्याला ठार करतात. 17 तो प्रवाहांकडे कधीही पाहणार नाही, मध व दही वाहणाऱ्या नद्यांकडे. 18 त्याच्या कष्टाचे फळ त्याला न गिळताच परत द्यावे लागेल; आपल्या व्यापाराचा लाभ तो उपभोगणार नाही. 19 कारण त्याने गरिबांना चिरडले व त्यांचा त्याग केला; जे घर त्याने बांधले नाही ते त्याने बळकावले. 20 त्याच्या पोटाला कधी शांती कळली नाही, म्हणून ज्या गोष्टींची त्याला तीव्र इच्छा होती त्यांसह तो निसटणार नाही. 21 गिळंकृत करण्यासाठी त्याच्यापाशी काहीच उरले नाही; म्हणून त्याची भरभराट टिकणार नाही. 22 त्याच्या विपुल समृद्धीच्या भरातच संकट त्याच्यावर येऊन कोसळेल; दुःखाचा संपूर्ण भार त्याच्यावर येईल. 23 त्याने आपले पोट भरले असता, देव त्याच्यावर आपला भडकलेला क्रोध सोडेल आणि तो त्याच्या अन्नाप्रमाणे त्याच्यावर वर्षवेल. 24 जरी तो लोखंडी शस्त्रापासून पळून जातो, तरी पितळी बाण त्याला आरपार भेदून जाईल. 25 तो तो बाहेर ओढतो, आणि तो त्याच्या शरीरातून बाहेर येतो; त्याचे चकाकणारे टोक त्याच्या पित्ताशयातून बाहेर येते. भय त्याच्यावर कोसळते. 26 त्याच्या खजिन्यांसाठी घोर अंधार दबा धरून बसला आहे; कोणीही न पेटवलेला अग्नी त्याला भस्म करेल आणि त्याच्या तंबूत जे काही उरले असेल ते गिळून टाकेल. 27 आकाश त्याचा अपराध उघड करेल, आणि पृथ्वी त्याच्याविरुद्ध उठेल. 28 त्याच्या घरातील सर्व संपत्ती वाहून नेली जाईल, देवाच्या क्रोधाच्या दिवशी ती वाहून लोटली जाईल. 29 देवाकडून दुष्ट माणसाला मिळणारा हा वाटा आहे, देवाने त्याच्यासाठी नेमून दिलेले हे वतन आहे."