Job 21

21 ¹Kaya sumagot si Job: ²"Pakinggan ninyong mabuti ang aking mga salita, at hayaang ito na lamang ang aliw na ibibigay ninyo sa akin. ³Pagtiisan ninyo ako habang ako'y nagsasalita, at pagkatapos kong makapagsalita, magpatuloy kayo sa panunuya. ⁴Kung tungkol sa akin, sa tao ba ako nagrereklamo? Bakit hindi ako mawawalan ng pasensiya? ⁵Tingnan ninyo ako at manggilalas, at itakip ninyo ang inyong kamay sa inyong bibig. ⁶Kapag naaalala ko ito, ako'y natatakot, at ang aking laman ay nangangatal. ⁷Bakit patuloy na nabubuhay ang mga masasama, tumatanda at lumalakas sa kapangyarihan? ⁸Ang kanilang mga anak ay panatag at ligtas na kasama nila sa harap ng kanilang mga mata, at ang kanilang mga inapo sa kanilang paningin. ⁹Ang kanilang mga bahay ay ligtas at walang takot, at walang pamalo ng Diyos na bumababa sa kanila. ¹⁰Ang kanilang toro ay lumalahi at hindi kailanman nabibigo; ang kanilang baka ay nanganganak at hindi nakukunan. ¹¹Pinauupo nilang malaya ang kanilang mga bata na parang kawan, at ang kanilang mga anak ay naglulundagan. ¹²Umaawit sila sa saliw ng tamburin at lira at nagdiriwang sa tunog ng plauta. ¹³Ginugugol nila ang kanilang mga araw sa kasaganaan, at sa kapayapaan sila'y bumababa sa libingan. ¹⁴Gayunma'y sinasabi nila sa Diyos, 'Lumayo ka sa amin! Wala kaming hangaring makilala ang iyong mga daan. ¹⁵Sino ba ang Makapangyarihan sa lahat, na dapat namin siyang paglingkuran? At ano ang mapapala namin kung mananalangin kami sa kanya?' ¹⁶Ngunit ang kanilang kasaganaan ay wala sa kanilang sariling mga kamay; ayaw kong makialam sa payo ng mga masasama. ¹⁷Gaano kadalas pinapatay ang ilawan ng mga masasama? Gaano kadalas dumarating sa kanila ang kanilang kapahamakan? Gaano kadalas nagbabahagi ang Diyos ng mga sakit sa kanyang galit? ¹⁸Gaano kadalas sila'y tulad ng dayami sa harap ng hangin, tulad ng ipang tinatangay ng bagyo? ¹⁹Sinasabi ninyo, 'Iniiimbak ng Diyos ang parusa ng isang tao para sa kanyang mga anak.' Hayaang gantihan niya ang tao mismo, upang matutunan niya ito. ²⁰Hayaang makita ng kanyang sariling mga mata ang kanyang kapahamakan, at hayaang inumin niya ang poot ng Makapangyarihan sa lahat. ²¹Sapagkat ano ang pakialam niya sa kanyang sambahayan pagkatapos niya, kapag ang kanyang mga buwan ay pinutol? ²²May makapagtuturo ba sa Diyos ng kaalaman, gayong siya ang humahatol sa mga nasa kaitaasan? ²³Ang isa'y namamatay na puno ng sigla, ganap na panatag at ligtas, ²⁴ang kanyang katawan ay mataba at ang utak ng kanyang mga buto ay basa pa. ²⁵Ang isa naman ay namamatay na may mapait na kaluluwa, hindi kailanman nakalasap ng anumang kabutihan. ²⁶Magkasama silang nahihiga sa alabok, at tinatakpan silang dalawa ng mga uod. ²⁷Tingnan ninyo, alam ko ang inyong mga iniisip, at ang inyong mga balak na gumawa ng masama sa akin. ²⁸Sapagkat sinasabi ninyo, 'Nasaan na ngayon ang bahay ng maharlika? Nasaan ang tolda na tinirhan ng mga masasama?' ²⁹Hindi ba ninyo kailanman tinanong ang mga naglalakbay sa mga daan? Hindi ba ninyo tatanggapin ang katunayang ibinibigay nila, ³⁰na ang masamang tao ay naliligtas sa araw ng kapahamakan, na siya'y naililigtas sa araw ng poot? ³¹Sino ang humaharap sa kanya nang mukhaan dahil sa kanyang gawa, at sino ang gaganti sa kanya sa kanyang ginawa? ³²Siya'y dinadala sa libingan, at binabantayan ang kanyang puntod. ³³Ang lupa ng libis ay matamis sa kanya; sinusundan siya ng lahat, at ang mga nauna sa kanya ay di-mabilang. ³⁴Kaya paano ninyo ako maaaliw sa pamamagitan ng mga salitang walang kabuluhan? Ang inyong mga sagot ay walang iba kundi kasinungalingan."