इयोबको जवाफ: दुष्टहरू किन फलिफाप हुन्छन्?

इयोब उनका मित्रहरूले बेवास्ता गरेको प्रमाणले जवाफ दिन्छन्: दुष्टहरू साँच्चै बूढा र शक्तिशाली हुन्छन्, तिनका छोराछोरी नाच्छन्, र परमेश्वरलाई आफूलाई छोडिदिनुहोस् भनेपछि तिनीहरू शान्तिसँग मर्छन्। तृप्त र तीतो दुवै धूलोमा पल्टन्छन्। उनीहरूको सान्त्वना, उनी भन्छन्, झूट हो।

अध्याय 21।

तब इयोबले जवाफ दिए: “मेरा कुरा ध्यान दिएर सुन, अनि तिमीहरूले दिने सान्त्वना यही होस्। म बोल्दा धैर्य धर, र मैले बोलिसकेपछि तिमीहरूले गिल्ला गरिरहे पनि हुन्छ। मेरो हकमा, के मेरो गुनासो मानिसमात्रको विरुद्धमा हो? म किन अधैर्य नहोऊँ त? मलाई हेर र स्तब्ध होऊ, अनि आफ्नो हात मुखमा राख। यो सम्झँदा म भयभीत हुन्छु, र मेरो शरीर कम्पले समाउँछ। दुष्टहरू किन बाँचिरहन्छन्, बूढा हुँदै र शक्तिमा बढ्दै जान्छन्? तिनीहरूका छोराछोरी तिनीहरूसँगै आफ्ना आँखाकै अगाडि स्थिर र सुरक्षित हुन्छन्, र तिनीहरूका सन्तान तिनीहरूकै दृष्टिअगाडि हुन्छन्। तिनीहरूका घर सुरक्षित र भयरहित हुन्छन्, र परमेश्वरको छडी तिनीहरूमाथि पर्दैन। तिनीहरूको साँढेले गाभ्छ र कहिल्यै चुक्दैन; तिनीहरूकी गाईले बाछो पाउँछे र तुहाउँदिन। तिनीहरूले आफ्ना साना बालकलाई बगालझैँ स्वतन्त्र छोड्छन्, र तिनीहरूका छोराछोरी उफ्रिँदै हिँड्छन्। तिनीहरू खैँजडी र वीणाको तालमा गाउँछन्, र बाँसुरीको धुनमा रमाउँछन्। तिनीहरू आफ्ना दिन सम्पन्नतामा बिताउँछन्, र शान्तिसाथ चिहानमा ओर्लन्छन्। तैपनि तिनीहरू परमेश्वरलाई भन्छन्, ‘हामीलाई एक्लै छोडिदिनुहोस्! तपाईंका मार्ग जान्ने इच्छा हामीलाई छैन। सर्वशक्तिमान् को हुनुहुन्छ, कि हामीले उहाँको सेवा गरौँ? अनि उहाँसँग प्रार्थना गरेर हामीलाई के लाभ होला र?’ तर तिनीहरूको सम्पन्नता तिनीहरूकै हातमा छैन; दुष्टहरूको सल्लाहसँग मेरो कुनै सरोकार छैन। दुष्टहरूको बत्ती कति पटक निभाइन्छ? तिनीहरूमाथि विपत्ति कति पटक आइपर्छ? परमेश्वरले आफ्नो क्रोधमा कति पटक पीडा बाँड्नुहुन्छ? तिनीहरू कति पटक बतासअगाडिको परालजस्ता, आँधीले उडाउने भुसजस्ता हुन्छन्? तिमीहरू भन्छौ, ‘परमेश्वरले मानिसको दण्ड त्यसका छोराछोरीका निम्ति सञ्चय गर्नुहुन्छ।’ उहाँले त्यस मानिसलाई नै दण्ड दिनुभएको होस्, ताकि त्यसले यो थाहा पाओस्। त्यसकै आँखाले आफ्नो विनाश देखून्, र त्यसले सर्वशक्तिमान्को क्रोध पिऊन्। किनकि आफ्ना महिना छोटिएपछि, आफूपछिको आफ्नो घरानाको त्यसलाई के मतलब? के कसैले परमेश्वरलाई ज्ञान सिकाउन सक्छ, किनकि उच्चका जनहरूको न्याय त उहाँले नै गर्नुहुन्छ? एक जना पूर्ण बलमा मर्छ, पूरै सुखी र सुरक्षित, त्यसको शरीर राम्ररी पुष्ट भएको, र त्यसका हाडका मज्जा अझै रसिला। अर्को तितो प्राणसहित मर्छ, कुनै असल कुरा कहिल्यै नचाखी। तिनीहरू सँगै धूलोमा सुत्छन्, र किराहरूले दुवैलाई ढाक्छन्। हेर, म तिमीहरूका विचार जान्दछु, र मलाई अन्याय गर्ने तिमीहरूका षड्यन्त्र पनि। किनकि तिमीहरू भन्छौ, ‘कुलीनको घर अब कहाँ छ? दुष्ट बस्ने पाल कहाँ छ?’ के तिमीहरूले बाटो हिँड्नेहरूलाई कहिल्यै सोधेका छैनौ? तिनीहरूले दिने प्रमाण के तिमीहरू स्वीकार गर्दैनौ, कि विपत्तिको दिनमा दुष्ट मानिस जोगाइन्छ, कि क्रोधको दिनमा त्यो उम्कन्छ? त्यसको आचरणको निम्ति त्यसको मुखैमा कसले सामना गर्छ, र त्यसले गरेको कामको बदला त्यसलाई कसले दिन्छ? त्यसलाई चिहानमा लगिन्छ, र त्यसको समाधिमाथि पहरा राखिन्छ। बेँसीको माटो त्यसलाई मीठो लाग्छ; सबै त्यसको पछि लाग्छन्, र त्यसअगाडिका असंख्य छन्। त्यसो भए तिमीहरूले खोक्रा शब्दले मलाई कसरी सान्त्वना दिन सक्छौ? तिमीहरूका जवाफ झूटबाहेक अरू केही होइनन्।”