Nagsabat si Job: Ngaa Nagamauswagon ang mga Malaut?

Nagsabat si Job sang ebidensya nga ginadumdom sang iya mga abyan: ang malaut nagatigulang kag nagakusog, ang ila mga anak nagasayaw, kag nagapatay sila sa paghidaet pagkatapos nga ginsilingan ang Dios nga biyaan sila. Ang busog kag ang mapait nga pareho nagahigda sa abug. Ang ila kahupayan, siling niya, bakak.

Kapitulo 21.

Niyan nagsabat si Job: “Pamatii ninyo sing maayo ang akon mga pulong, kag ini amo ang paglugpay nga ihatag ninyo sa akon. Pailuba ninyo ako samtang nagahambal ako, kag sa tapus ako makahambal, padayunon ninyo ang pagyaguta. Kon tuhoy sa akon, batok bala sa isa lamang ka tawo ang akon reklamo? Ngaa indi ako magdula sing pailub? Tuluka ninyo ako kag matingala, kag itabon ninyo ang inyo kamot sa inyo baba. Kon dumdumon ko ini, nagakahadluk ako, kag ginakurog ang akon unud. Ngaa nagapadayon sa pagkabuhi ang mga malaut, nga nagatigulang kag nagadugang sing gahum? Ang ila mga anak napahamtang kag malig-on kaupud nila sa atubangan sang ila mga mata, kag ang ila mga kaliwat sa atubangan sang ila panulok. Ang ila mga balay luwas kag hilway sa kahadluk, kag wala sing sungkod sang Dios nga nagatupa sa ila. Ang ila turo nagapanabog kag wala nagapakyas; ang ila baka nagabata kag wala nagahulog. Ginapagawas nila ang ila mga gamay subong sang panong, kag ang ila mga anak nagalukso-lukso. Nagakanta sila sa tamburin kag sa arpa kag nagasaulog sa tunog sang plawta. Ginagamit nila ang ila mga adlaw sa kauswagan, kag sa paghidait nagapanaog sila sa lulubngan. Apang nagasiling sila sa Dios, ‘Pabay-i kami! Wala kami sing handum nga mahibaloan ang imo mga dalanon. Sin-o bala ang Labing Gamhanan nga dapat namon sia alagdon? Kag ano ang amon makuha kon mangamuyo kami sa iya?’ Apang ang ila kauswagan wala sa ila kaugalingon nga mga kamot; indi ako luyag mag-upud sa laygay sang mga malaut. Makapila bala mapalong ang suga sang mga malaut? Makapila bala magtupa sa ila ang ila kalaglagan? Makapila bala ang Dios magpanghatag sing mga kasakit sa iya kaakig? Makapila bala nga kaangay sila sang dagami sa atubangan sang hangin, kaangay sang upa nga ginapalid sang bagyo? Nagasiling kamo, ‘Ginatipigan sang Dios ang silot sang isa ka tawo para sa iya mga anak.’ Pabayari sia sa iya kaugalingon, agud nga mahibaloan niya ini. Itugot nga makita sang iya kaugalingon nga mga mata ang iya kalaglagan, kag itugot nga imnon niya ang kaakig sang Labing Gamhanan. Kay ano bala ang iya pag-ulikid sa iya panimalay sa tapus niya, kon ang iya mga bulan ginapalip-ot? May makatudlo bala sa Dios sing ihibalo, sanglit sia ang nagahukom sa mga yara sa kataason? Ang isa ka tawo nagakapatay sa bug-os nga kusug, nga malinong gid kag malig-on, ang iya lawas maayo nga ginbuhi kag ang utok sang iya mga tul-an basa pa. Ang isa pa nagakapatay nga may mapait nga kalag, nga wala gid makatilaw sing bisan ano nga maayo. Magtihong sila sa yab-ok, kag ang mga ulud nagatabon sa ila nga duha. Yari karon, nahibaloan ko ang inyo mga hunahuna, kag ang inyo mga padihut sa paghimo sing malaut sa akon. Kay nagasiling kamo, ‘Diin na karon ang balay sang halangdon? Diin ang tolda nga gin-estaran sang mga malaut?’ Wala gid bala ninyo mapamangkot ang mga nagapanglakaton sa mga dalan? Indi bala ninyo pagbatunon ang pamatuod nga ila ginahatag, nga ang malaut nga tawo ginaluwas sa adlaw sang kalaglagan, nga ginaluwas sia sa adlaw sang kaakig? Sin-o ang nagaatubang sa iya tungud sa iya pagginawi, kag sin-o ang nagabalus sa iya sa iya ginhimo? Ginadala sia sa lulubngan, kag may ginabantay sa iya lulubngan. Matam-is sa iya ang duta sang nalupyakan; ang tanan nagasunod sa iya, kag ang mga nauna sa iya indi maisip. Gani paano ninyo ako malugpay sa walay pulos nga mga pulong? Ang inyo mga sabat kabutigan lamang.”