Iyyoob Deebisa: Maaliif Hamtoonni Badhaadhu?

Iyyoob ragaa michoonni isaa dhiisan deebisa: warri hamoon dulloomu, humna argatu, ijoolleen isaanii sirbu, Waaqayyoon 'nu dhiisi' jedhanii booda nagaan du'u. Kan quufee fi kan hadhaa'e lamaanuu biyyoo keessa ciisu. Jajjabeessi isaanii soba dha jedha.

Boqonnaa 21.

Ergasii Iyyoob deebisee, «Jechoota koo of eeggannoodhaan dhaggeeffadhaa, kunis jajjabeenya isin naaf kennitan haa ta'u. Ani yeroo dubbadhutti na obsaa, erga ani dubbadhee booda qeequu itti fufuu dandeessu. Ani immoo komiin koo namaa qofa irratti moo? Maaliif obsa koo hin dhabu? Na ilaalaatii dinqisiifadhaa, harka keessan afaan keessan irra kaa'aa. Yeroo isa yaadadhu ani in sodaadha, hollachuun foon koo in qabata. Maaliif hamtoonni jiraachuu itti fufu, dulloomanii humnaanis guddatu? Ijoolleen isaanii isaan wajjin fuula isaanii dura tasgabbaa'anii jabaatu, sanyiin isaaniis ija isaanii dura jiru. Manni isaanii nagaa'aa, sodaa irraa bilisa dha, uleen Waaqayyoo isaan irratti hin bu'u. Kormi isaanii in horata, gonkumaa hin dhabu; saawwan isaanii in da'u, ulfaa hin balleessan. Ijoollee isaanii xixiqqoo akka tuutaa bilisa gadhiisu, ijoolleen isaanii in utaalu. Daf'uu fi kiraariitiin in faarfatu, sagalee xuriitiin in gammadu. Guyyaa isaanii badhaadhinaan in dabarsu, nagaanis awwaalaatti in gadi bu'u. Garuu isaan Waaqayyoon, ‹Nu dhiisi! Karaa kee beekuu hin barbaannu. Hundumaa-danda'aan maali, nuti isa tajaajilluuf? Isa kadhachuudhaanis maal argana?› jedhu. Garuu badhaadhummaan isaanii harka isaanii keessa miti; ani yaada hamtootaa wajjin hojii tokkollee hin qabu. Yeroo hammamii ibsaan hamtootaa dhaamsama? Yeroo hammamii badiinsi isaanii isaan irra bu'a? Yeroo hammamii Waaqayyo aariidhaan dhiphina isaanitti qooda? Yeroo hammamii akka senaa qilleensa duratti ta'u, akka habaqii bubbeen cimaan fudhatee deemu? Isin, ‹Waaqayyo adabbii namaa ijoollee isaatiif in kuusa› jettu. Nama mataa isaa haa deebisu, akka inni kana baruuf. Ijji mataa isaa badiisa isaa haa argu, aariin Hundumaa-danda'aa haa dhuguu. Sababii yoo ji'oonni isaa muraman, mana isaa isa booda jiru irraa maal isa dhimma? Namni Waaqayyoon beekumsa barsiisuu in danda'aa, inni warra ol-aanoo waan firduuf? Namni tokko jabina guutuudhaan du'a, tasgabbaa'ee nagaa'aa ta'ee, qaamni isaa nyaata gaariin guutamee, dhiqnii lafee isaa ammallee jiidhaa ta'ee. Inni biraa lubbuu hadhaa'aadhaan du'a, waan gaarii tokkollee osoo hin dhandhaminiin. Waliin biyyee keessa in ciisu, raammoon lamaan isaanii in haguuga. Kunoo, yaada keessanii fi karoora na miidhuuf godhattan nan beeka. Waan isin, ‹Amma mana ol-aanotaa eessa jira? Dunkaanni hamtoonni keessa jiraatan eessa jira?› jettaniif. Warra karaa irra deeman hin gaafanne ree? Ragaa isaan kennan hin fudhattanii, akka namni hamaan guyyaa badiisaatti hambifamu, akka guyyaa aariitti oolfamu? Fuula isaa dura bu'ee amala isaa irratti eenyutu isa komata, waan inni hojjetes eenyutu isa deebisa? Gara awwaalaatti in baatama, awwaalli isaas eegumsaan in eegama. Biyyeen sululaa isaaf mi'aawaa dha; namni hundumtuu isa duukaa in deema, warri isa dura deeman immoo lakkaa'amuu hin danda'an. Kanaaf akkamitti jechoota duwwaatiin na jajjabeessuu dandeessu? Deebiin keessan sobaa malee homaa miti.»