யோபு 21

21 ¹அப்பொழுது யோபு பதிலளித்தார்: ²"என் வார்த்தைகளைக் கவனமாய்க் கேளுங்கள்; இதுவே நீங்கள் எனக்குத் தரும் ஆறுதலாய் இருக்கட்டும். ³நான் பேசும்வரை பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள்; நான் பேசி முடிந்தபின் நீங்கள் பரிகாசம் செய்யக்கூடும். ⁴என்னைப் பொறுத்தமட்டில், என் முறையீடு வெறும் மனிதனுக்கு விரோதமானதோ? நான் ஏன் என் பொறுமையை இழக்கக்கூடாது? ⁵என்னைப் பாருங்கள், திகைத்துப்போங்கள்; உங்கள் கையை உங்கள் வாயின்மேல் வையுங்கள். ⁶நான் அதை நினைக்கும்போது நடுங்குகிறேன்; திகில் என் சரீரத்தைப் பிடித்துக்கொள்ளுகிறது. ⁷துன்மார்க்கர் ஏன் உயிரோடிருந்து, முதிர்வயதடைந்து, வல்லமையில் பெருகுகிறார்கள்? ⁸அவர்களுடைய பிள்ளைகள் அவர்கள் கண்முன் அவர்களோடு நிலைபெற்று பாதுகாப்பாய் இருக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய சந்ததி அவர்கள் கண்பார்வையில் நிலைத்திருக்கிறது. ⁹அவர்களுடைய வீடுகள் பயமில்லாமல் பத்திரமாய் இருக்கிறது; தேவனுடைய கோல் அவர்கள்மேல் விழுவதில்லை. ¹⁰அவர்களுடைய காளை பொலிந்து தவறாமல் ஈனுகிறது; அவர்களுடைய பசு கன்றுபோட்டு கருவழிவதில்லை. ¹¹தங்கள் குழந்தைகளை மந்தையைப்போல் தாராளமாய் விட்டுவிடுகிறார்கள்; அவர்களுடைய பிள்ளைகள் துள்ளிக்குதிக்கிறார்கள். ¹²மேளத்தோடும் சுரமண்டலத்தோடும் பாடி, குழலின் ஓசைக்கு மகிழ்ந்து களிகூருகிறார்கள். ¹³தங்கள் நாட்களைச் செழிப்பிலே கழிக்கிறார்கள்; சமாதானத்தோடே பாதாளத்திற்கு இறங்குகிறார்கள். ¹⁴ஆயினும் அவர்கள் தேவனை நோக்கி, ‘எங்களைவிட்டு விலகும்! உம்முடைய வழிகளை அறிய எங்களுக்கு விருப்பமில்லை. ¹⁵நாங்கள் சர்வவல்லவரைச் சேவிக்கிறதற்கு அவர் யார்? அவரை நோக்கி மன்றாடுவதால் எங்களுக்கு என்ன லாபம்?’ என்கிறார்கள். ¹⁶ஆனாலும் அவர்களுடைய செழிப்பு அவர்களுடைய கையில் இல்லை; துன்மார்க்கருடைய ஆலோசனை என்னைவிட்டு தூரமாயிருக்கட்டும். ¹⁷துன்மார்க்கருடைய விளக்கு எத்தனைமுறை அணைந்துபோகிறது? அவர்கள்மேல் அவர்களுடைய அழிவு எத்தனைமுறை வந்து விழுகிறது? தேவன் தமது கோபத்திலே எத்தனைமுறை வேதனைகளைப் பங்கிட்டுக் கொடுக்கிறார்? ¹⁸காற்றுக்கு முன்னிருக்கும் வைக்கோலைப்போலவும், புயல் அடித்துக்கொண்டுபோகும் பதரைப்போலவும் அவர்கள் எத்தனைமுறை ஆகிறார்கள்? ¹⁹‘தேவன் ஒருவனுடைய தண்டனையை அவனுடைய பிள்ளைகளுக்கென்று சேமித்துவைக்கிறார்’ என்கிறீர்கள். அவனே அதை உணரும்படி, அவனுக்கே அவர் பதிலளிக்கட்டும். ²⁰அவனுடைய சொந்தக் கண்களே அவனுடைய அழிவைக் காணட்டும்; சர்வவல்லவருடைய கோபாக்கினையை அவன் குடிக்கட்டும். ²¹அவனுடைய மாதங்கள் அறுப்புண்டுபோனபின், அவனுக்குப்பின் இருக்கும் அவனுடைய குடும்பத்தைக்குறித்து அவன் என்ன கவலைப்படுவான்? ²²தேவனுக்கு அறிவை யாராவது போதிக்கக்கூடுமோ? உன்னதத்திலிருப்பவர்களையும் நியாயந்தீர்க்கிறவர் அவரே. ²³ஒருவன் முழு பெலத்தோடே மரிக்கிறான், முற்றிலும் நிம்மதியாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருக்கையில்; ²⁴அவனுடைய சரீரம் நன்கு போஷிக்கப்பட்டும், அவனுடைய எலும்புகளின் மச்சை இன்னும் ஈரமாகவும் இருக்கிறது. ²⁵மற்றொருவன் மனங்கசந்த ஆத்துமாவோடே மரிக்கிறான், ஒருபோதும் நன்மையை ருசிபார்க்காதவனாய். ²⁶இருவரும் ஒருமித்துப் புழுதியிலே படுத்துக்கொள்ளுகிறார்கள்; புழுக்கள் அவ்விருவரையும் மூடிக்கொள்ளுகிறது. ²⁷இதோ, உங்கள் நினைவுகளையும், எனக்கு அநியாயம் செய்ய நீங்கள் வகுக்கும் சூழ்ச்சிகளையும் நான் அறிவேன். ²⁸‘பிரபுவின் வீடு இப்பொழுது எங்கே? துன்மார்க்கர் வாழ்ந்த கூடாரம் எங்கே?’ என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள். ²⁹வழிப்போக்கர்களை நீங்கள் ஒருபோதும் கேட்டதில்லையா? அவர்கள் தரும் சான்றை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டீர்களா? ³⁰தீயவன் ஆபத்துநாளிலே தப்புவிக்கப்படுகிறான், கோபாக்கினையின் நாளிலே அவன் விடுவிக்கப்படுகிறான் என்பதையே. ³¹அவனுடைய நடத்தையைக்குறித்து அவன் முகத்துக்கு நேரே அவனைக் கடிந்துகொள்ளுகிறவன் யார்? அவன் செய்ததற்குத்தக்கதாக அவனுக்குப் பதில் சரிக்கட்டுகிறவன் யார்? ³²அவன் பிரேதக்குழிக்குச் சுமந்துகொண்டு போகப்படுகிறான்; அவனுடைய கல்லறையின்மேல் காவல் வைக்கப்படுகிறது. ³³பள்ளத்தாக்கின் மண்கட்டிகள் அவனுக்கு இனிதாயிருக்கிறது; எல்லாரும் அவனைப் பின்பற்றிச் செல்லுகிறார்கள்; அவனுக்கு முன்சென்றவர்கள் எண்ணிமுடியாதவர்கள். ³⁴இப்படியிருக்க, வீணான வார்த்தைகளால் நீங்கள் எனக்கு எப்படி ஆறுதல் சொல்லுவீர்கள்? உங்கள் பதில்கள் பொய்யேயன்றி வேறல்ல."