ਅੱਯੂਬ 21

21 ¹ਤਦ ਅੱਯੂਬ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ²"ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਅਤੇ ਇਹੋ ਹੀ ਦਿਲਾਸਾ ਹੋਵੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ³ਮੈਨੂੰ ਸਹਿ ਲਓ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਬੋਲਾਂ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਠੱਠਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣਾ। ⁴ਪਰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤਾਂ, ਕੀ ਮੇਰੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਮਾਤਰ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ? ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਧੀਰਜ ਕਿਉਂ ਨਾ ਗੁਆਵਾਂ? ⁵ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖੋ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੋ। ⁶ਜਦ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਭੈਭੀਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਕੰਬਣੀ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ⁷ਦੁਸ਼ਟ ਲੋਕ ਕਿਉਂ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬੁੱਢੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧਦੇ ਹਨ? ⁸ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਸੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ। ⁹ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਭੈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੋਟੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ। ¹⁰ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਲਦ ਗੱਭਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਖੁੰਝਦਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਸੂੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਗਰਭ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ। ¹¹ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿੱਕੇ ਬਾਲਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜੜ ਵਾਂਗ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਟੱਪਦੇ-ਕੁੱਦਦੇ ਹਨ। ¹²ਉਹ ਡੱਫ਼ ਅਤੇ ਬਰਬਤ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੰਸਰੀ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ¹³ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਨ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ¹⁴ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, ‘ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਛੱਡ ਦੇਹ! ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਈ ਚਾਹ ਨਹੀਂ। ¹⁵ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਹੈ ਕੌਣ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀਏ? ਅਤੇ ਉਸ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਲਾਭ ਹੋਵੇਗਾ?’ ¹⁶ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ; ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਵਾਸਤਾ ਨਹੀਂ। ¹⁷ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਦੀਵਾ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਬੁਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਪਤਾ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ? ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਦੁੱਖ ਵੰਡਦਾ ਹੈ? ¹⁸ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਉਹ ਹਵਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੀਲੇ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਭੋਹੜੇ ਵਾਂਗ ਜੋ ਤੂਫ਼ਾਨ ਉਡਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ¹⁹ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ‘ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।’ ਉਹ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪ ਹੀ ਬਦਲਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਵੇ। ²⁰ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਵੇਖਣ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਬ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਪੀਵੇ। ²¹ਕਿਉਂਕਿ ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਦੀ ਕੀ ਪਰਵਾਹ? ²²ਕੀ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹੀ ਉੱਚਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ? ²³ਇੱਕ ਜਣਾ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ, ²⁴ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਸ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਗੁੱਦਾ ਅਜੇ ਵੀ ਰਸਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ²⁵ਦੂਜਾ ਕੌੜੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਭਲਿਆਈ ਨਹੀਂ ਚੱਖੀ। ²⁶ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਲੇਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੀੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ²⁷ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ²⁸ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ‘ਉਸ ਅਮੀਰ ਦਾ ਘਰ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਉਹ ਤੰਬੂ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੁਸ਼ਟ ਵੱਸਦੇ ਸਨ?’ ²⁹ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨੋਗੇ, ³⁰ਕਿ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਦਿਨ ਬੁਰਾ ਮਨੁੱਖ ਬਚਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਦਿਨ ਉਹ ਛੁਡਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ³¹ਕੌਣ ਉਸ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਉਸ ਦਾ ਬਦਲਾ ਕੌਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ³²ਉਹ ਕਬਰ ਵੱਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਾਧ ਉੱਤੇ ਪਹਿਰਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ³³ਵਾਦੀ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ; ਹਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਏ ਹੋਏ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ। ³⁴ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਖੋਖਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤਰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਸਿਵਾਏ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।"