โยบ 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹แล้วโยบตอบว่า ²“จงตั้งใจฟังถ้อยคำของข้าพเจ้าให้ดี และให้สิ่งนี้เป็นการปลอบโยนที่พวกท่านมอบให้ข้าพเจ้า ³ขอทนฟังข้าพเจ้าขณะที่ข้าพเจ้าพูด และเมื่อข้าพเจ้าพูดจบแล้ว พวกท่านจะเยาะเย้ยต่อไปก็ได้ ⁴ส่วนข้าพเจ้า ข้าพเจ้าร้องทุกข์ต่อมนุษย์ธรรมดาหรือ แล้วทำไมข้าพเจ้าจะหมดความอดทนไม่ได้เล่า ⁵จงมองดูข้าพเจ้าแล้วตกตะลึง และเอามือปิดปากของพวกท่านไว้ ⁶เมื่อข้าพเจ้านึกถึงเรื่องนี้ ข้าพเจ้าก็หวาดกลัว และความสั่นสะท้านเข้าครอบงำร่างกายของข้าพเจ้า ⁷ทำไมคนชั่วจึงมีชีวิตอยู่ต่อไป แก่ตัวลงและมีอำนาจมากขึ้นเล่า ⁸ลูกหลานของพวกเขาตั้งหลักฐานมั่นคงอยู่กับพวกเขาต่อหน้าต่อตา และเชื้อสายของพวกเขาก็อยู่ต่อสายตาของพวกเขา ⁹บ้านเรือนของพวกเขาปลอดภัยและไร้ความกลัว และไม่มีไม้เรียวของพระเจ้าตกลงมาเหนือพวกเขา ¹⁰วัวตัวผู้ของพวกเขาผสมพันธุ์ไม่เคยพลาด วัวตัวเมียของพวกเขาตกลูกและไม่เคยแท้ง ¹¹พวกเขาปล่อยให้ลูกเล็กๆวิ่งเล่นอย่างอิสระเหมือนฝูงแกะ และลูกๆของพวกเขาก็กระโดดโลดเต้น ¹²พวกเขาร้องเพลงกับเสียงรำมะนาและพิณ และรื่นเริงกับเสียงขลุ่ย ¹³พวกเขาใช้ชีวิตอย่างรุ่งเรือง และลงไปสู่หลุมศพอย่างสงบ ¹⁴แต่พวกเขากลับพูดกับพระเจ้าว่า ‘ปล่อยเราไว้ตามลำพังเถิด! เราไม่ปรารถนาจะรู้จักวิถีทางของพระองค์ ¹⁵องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์เป็นผู้ใด เราจึงต้องปรนนิบัติพระองค์หรือ และเราจะได้ประโยชน์อะไรจากการอธิษฐานต่อพระองค์’ ¹⁶แต่ความรุ่งเรืองของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือของพวกเขาเอง ข้าพเจ้าไม่ขอเกี่ยวข้องกับคำปรึกษาของคนชั่วเลย ¹⁷ตะเกียงของคนชั่วถูกดับบ่อยสักเท่าใด ภัยพิบัติตกลงมาเหนือพวกเขาบ่อยสักเท่าใด พระเจ้าลงโทษด้วยความเจ็บปวดในพระพิโรธของพระองค์บ่อยสักเท่าใด ¹⁸พวกเขาเป็นเหมือนฟางที่ถูกลมพัดบ่อยสักเท่าใด เหมือนแกลบที่พายุพัดกระจายไป ¹⁹พวกท่านพูดว่า ‘พระเจ้าสะสมโทษของคนคนหนึ่งไว้ให้ลูกหลานของเขา’ ขอให้พระเจ้าตอบแทนคนคนนั้นเอง เพื่อเขาจะได้เรียนรู้เรื่องนี้ ²⁰ขอให้ตาของเขาเองเห็นความพินาศของตน และขอให้เขาได้ดื่มพระพิโรธขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ²¹เพราะเขาจะห่วงใยครอบครัวของเขาที่อยู่ข้างหลังไปทำไม เมื่อเดือนเวลาของเขาถูกตัดให้สั้นลง ²²จะมีใครสอนความรู้ให้พระเจ้าได้หรือ ในเมื่อพระองค์เป็นผู้พิพากษาผู้ที่อยู่เบื้องสูง ²³คนหนึ่งตายขณะที่ยังแข็งแรงเต็มที่ สุขสบายและมั่นคงทุกอย่าง ²⁴ร่างกายของเขาได้รับการบำรุงอย่างดี และไขในกระดูกของเขายังชุ่มชื้นอยู่ ²⁵ส่วนอีกคนหนึ่งตายด้วยจิตใจที่ขมขื่น ไม่เคยได้ลิ้มรสสิ่งดีใดๆเลย ²⁶ทั้งสองคนนอนลงในผงคลีดินเหมือนกัน และหนอนก็ปกคลุมทั้งคู่ ²⁷ดูเถิด ข้าพเจ้ารู้ความคิดของพวกท่าน และแผนการที่พวกท่านจะทำร้ายข้าพเจ้า ²⁸เพราะพวกท่านพูดว่า ‘เวลานี้บ้านของคนใหญ่คนโตอยู่ที่ไหน เต็นท์ที่คนชั่วเคยอาศัยอยู่ที่ไหน’ ²⁹พวกท่านไม่เคยถามคนที่เดินทางไปตามถนนหนทางหรือ พวกท่านจะไม่ยอมรับหลักฐานที่พวกเขาให้ไว้หรือ ³⁰ว่าคนชั่วรอดพ้นในวันแห่งภัยพิบัติ ว่าเขาได้รับการช่วยให้พ้นในวันแห่งพระพิโรธ ³¹ใครจะเผชิญหน้าว่ากล่าวเขาเรื่องความประพฤติของเขา และใครจะตอบแทนเขาสำหรับสิ่งที่เขาทำ ³²เขาถูกหามไปยังหลุมศพ และมีคนเฝ้าดูแลหลุมฝังศพของเขา ³³ดินในหุบเขานั้นหวานชื่นสำหรับเขา ทุกคนเดินตามหลังเขาไป และคนที่อยู่ข้างหน้าเขาก็นับไม่ถ้วน ³⁴ดังนั้นพวกท่านจะปลอบโยนข้าพเจ้าด้วยถ้อยคำที่ว่างเปล่าได้อย่างไร คำตอบของพวกท่านไม่ใช่อะไรเลยนอกจากความเท็จ”