ኢዮብ 21

21 ¹ኢዮብም መልሶ እንዲህ አለ፤ ²“ቃሌን በጥሞና አድምጡ፤ የምታጽናኑኝም ይህ ይሁን። ³ስናገር ታገሡኝ፤ ከተናገርሁም በኋላ ማላገጥ ትችላላችሁ። ⁴እኔስ ቅሬታዬ በሰው ላይ ነውን? ታዲያ ትዕግሥቴ ለምን አያልቅም? ⁵ተመልከቱኝ፤ ተደንግጡም፤ እጃችሁንም በአፋችሁ ላይ አኑሩ። ⁶ይህን ባሰብሁ ጊዜ እደነግጣለሁ፤ ሰውነቴም በመንቀጥቀጥ ይያዛል። ⁷ክፉዎች ለምን በሕይወት ይኖራሉ? ለምንስ እያረጁ በኀይል ይበረታሉ? ⁸ልጆቻቸው በዐይናቸው ፊት ከእነርሱ ጋር ተደላድለውና ተረጋግተው ይኖራሉ፤ ዘራቸውም በፊታቸው ጸንቷል። ⁹ቤቶቻቸው ሰላም ናቸው፤ ከፍርሃትም ነጻ ናቸው፤ የእግዚአብሔርም በትር አይወርድባቸውም። ¹⁰ኰርማቸው ያዳቅላል እንጂ ከቶ አይጎድልም፤ ላማቸው ጥጃ ትወልዳለች እንጂ አታስወርድም። ¹¹ታናናሾቻቸውን እንደ መንጋ ይለቅቋቸዋል፤ ልጆቻቸውም ይዘላሉ። ¹²ከበሮና በገና እያጀቡ ይዘምራሉ፤ በእንቢልታም ድምፅ ደስ ይላቸዋል። ¹³ዘመናቸውን በብልጽግና ያሳልፋሉ፤ በሰላምም ወደ መቃብር ይወርዳሉ። ¹⁴ነገር ግን እግዚአብሔርን እንዲህ ይሉታል፤ ‘ተወን! መንገድህን ማወቅ አንፈልግም። ¹⁵ሁሉን ቻዩ፣ ልናገለግለው የሚገባ ማን ነው? ብንጸልይለትስ ምን እንጠቀማለን?’ ¹⁶ነገር ግን ብልጽግናቸው በገዛ እጃቸው አይደለም፤ የክፉዎች ምክር ከእኔ የራቀ ነው። ¹⁷የክፉዎች መብራት ስንት ጊዜ ይጠፋል? ጥፋታቸውስ ስንት ጊዜ ይደርስባቸዋል? እግዚአብሔርስ በቍጣው ስንት ጊዜ ሥቃይን ያከፋፍላል? ¹⁸ስንት ጊዜስ በነፋስ ፊት እንዳለ ጭድ ይሆናሉ? ዐውሎ ነፋስ ጠራርጎ እንደሚወስደውስ ገለባ ናቸው? ¹⁹እናንተ፣ ‘እግዚአብሔር የሰውን ቅጣት ለልጆቹ ያከማቻል’ ትላላችሁ። ይልቁንስ ለሰውዬው ራሱ ይክፈለው፤ እርሱም ያውቀው ዘንድ። ²⁰የገዛ ዐይኖቹ ጥፋቱን ይዩ፤ የሁሉን ቻዩንም ቍጣ ይጠጣ። ²¹ወሮቹ ተቈርጠው ባለቁ ጊዜ፣ ከእርሱ በኋላ ስለሚቀረው ቤተ ሰቡ ምን ግድ አለው? ²²ከፍ ያሉትን የሚፈርደው እርሱ ሆኖ ሳለ፣ ማንም እግዚአብሔርን ዕውቀት ሊያስተምረው ይችላልን? ²³አንዱ ሙሉ ጕልበቱ ሳለ ይሞታል፤ ፍጹም ተዘልሎና ተረጋግቶ፣ ²⁴ሰውነቱ ተመግቦ፣ የዐጥንቶቹም ቅልጥም ገና እርጥብ ሆኖ ይሞታል። ²⁵ሌላው ደግሞ ነፍሱ መርራ ይሞታል፤ ደግ ነገርን ከቶ ሳይቀምስ። ²⁶አብረው በዐፈር ውስጥ ይተኛሉ፤ ትልም ሁለቱንም ይሸፍናቸዋል። ²⁷እነሆ፣ ሐሳባችሁን፣ ክፉ ልታደርጉብኝም የምትሸርቡትን ሤራ ዐውቃለሁ። ²⁸እናንተ እንዲህ ትላላችሁና፤ ‘የተከበረው ሰው ቤት አሁን ወዴት አለ? ክፉዎች የኖሩበትስ ድንኳን የት ነው?’ ²⁹በመንገድ የሚያልፉትን ጠይቃችሁ አታውቁምን? የሚሰጡትንስ ማስረጃ አትቀበሉምን? ³⁰ክፉው ሰው በጥፋት ቀን ይተርፋል፤ በቍጣም ቀን ያመልጣል። ³¹ፊት ለፊት የሚወቅሰው ማን ነው? ስለ ሥራው ባደረገውም ነገር የሚከፍለው ማን ነው? ³²ወደ መቃብር ይወሰዳል፤ በመቃብሩም ላይ ጥበቃ ይደረጋል። ³³የሸለቆው ዐፈር ይጥመዋል፤ ሰው ሁሉ ይከተለዋል፤ ከእርሱ በፊት የነበሩትም ቍጥር የላቸውም። ³⁴ታዲያ በከንቱ ቃላት እንዴት ታጽናኑኛላችሁ? መልሳችሁ ከሐሰት በቀር ሌላ ምንም አይደለም።”