Ayub Ngawaler: Naha Jalma Jahat Teh Makmur?

Ayub ngawalon ku bukti anu dipaliré ku sobat-sobatna: jalma jahat téh nepi ka kolot sarta jadi kawasa, anak-anakna ngarigel, sarta maranéhna maot kalayan tengtrem sanggeus ngomong ka Allah sangkan ulah ngaganggu. Nu seubeuh jeung nu nalangsa sarua ngagolér dina lebu. Panglipur aranjeun, cenah, téh bohong.

Pasal 21.

Ayub tuluy ngawaler: “Regepkeun saomong-omong kaula, sarta ieu pangbeberah ti aranjeun pikeun kaula. Antep heula kaula ngomong, sanggeus kaula anggeus ngomong, mangga aranjeun seuseurian deui. Ari kaula, naha kaula ngaheureuyan ka jelema wungkul? Naon sababna kaula teu meunang leungit sabar? Pelong kaula tuluy sing ngagebeg, sarta tutupan sungut ku leungeun. Ari inget kana eta, kaula sok kacida sieunna, sarta awak ngadegdeg kagederan. Naha jalma jahat teh terus hirup, kolot, sarta beuki gede kakawasaanana? Anak-anakna tumetep aman babarengan jeung maranehna, katembong ku panonna, sarta turunanana aya di payuneunana. Imah-imahna aman tur bebas tina kasieun, sarta teu aya teureuh Allah nu niban ka maranehna. Sapi jaluna ngawin teu weléh, sapi bikangna ngajuru teu kaluron. Barudakna diantep ulin bébas kawas pagaringan, sarta anak-anakna arincid kukurilingan. Maranehna nyanyi dibarengan ku rebana jeung kacapi, sarta suka-suka ku sora suling. Umurna dibuang dina kamakmuran, sarta kalawan tengtrem turun ka jero kubur. Tapi maranehna ngomong ka Allah, ‘Antep kuring sakabeh! Kuring sakabeh teu hayang nyaho kana jalan Gusti. Saha ari Nu Mahakawasa teh, nepi ka kuring sakabeh kudu ngabakti ka Mantenna? Jeung naon untungna ari sembahyang ka Mantenna?’ Tapi kamakmuranana teh lain aya dina leungeunna sorangan; kaula teu rek pipilueun kana pamanggih jalma jahat. Mindeng sabaraha kalina damar jalma jahat teh dipareuman? Mindeng sabaraha kalina balai teh niban ka maranehna? Mindeng sabaraha kalina Allah ngedalkeun kanyeri dina bebendu-Na? Mindeng sabaraha kalina maranehna teh ibarat jarami katebak angin, kawas kedul nu kabawa ku angin ribut? Ceuk aranjeun, ‘Allah nyimpen hukuman jelema pikeun anak-anakna.’ Mending Allah males ka jelemana sorangan, supaya manehna ngarti. Sina panonna sorangan nenjo karuksakanana, sarta sina manehna nginum bebendu Nu Mahakawasa. Sabab naon paduli manehna kana kulawargana sapeuting manehna maot, ari bulan-bulanna geus dipegatkeun? Naha aya nu bisa ngajar kanyaho ka Allah, da Mantenna anu ngahakiman anu araya di luhur? Nu saurang maot keur jagjag waringkas, kalawan tengtrem tur aman pisan, awakna lintuh pinuh gizi, sarta sumsum tulangna aya keneh baseuhna. Nu saurang deui maot dina kapait hate, tacan ngasaan nikmat naon-naon. Duanana sarua ngagoler dina lebu, sarta duanana ditutupan ku bilatung. Tuh, kaula nyaho kana pikiran aranjeun, jeung akal licik aranjeun pikeun nyilakakeun kaula. Sabab ceuk aranjeun, ‘Ayeuna mana imah jalma anu luhur darajatna? Mana kemah tempat jalma jahat cicing?’ Naha aranjeun tacan kungsi nanya ka jalma anu sok ngumbara di jalan? Naha aranjeun moal narima bukti anu dibikeun ku maranehna, nya eta yen jalma jahat teh diluputkeun dina poe balai, yen manehna disalametkeun dina poe bebendu? Saha anu wani nyawad kalakuanana hareupeunana, sarta saha anu males kana sagala nu geus dipigawena? Manehna diusung ka kubur, sarta makamna dijaga. Taneuh di lebak teh karasa amis pikeun manehna; kabeh jelema naluturkeun manehna, sarta anu ti heulana teu kaitung lobana. Jadi kumaha aranjeun bisa ngalilipur kaula ku omongan nu kosong? Jawaban aranjeun teh taya lian ti bohong.”