Sopar Ngawaler Deui

Sopar ngawalon tina kaguligahna sorangan ku gambaran kameunangan sakeudeung jalma jahat: manéhna ngelek harta tuluy dimuntahkeun deui, nyimpen kajahatan handapeun létahna nepi ka jadi racun oray kobra. Ceuk manéhna éta bagian anu ditangtukeun ku Allah, sarta teu méré nanaon deui.

Pasal 20.

Tuluy Sopar urang Naamah ngawaler: “Ku sabab kitu pikiran kuring nu honcewang maksa kuring ngawaler, lantaran aya gejolak di jero diri kuring. Kuring ngadenge panyecep anu ngahina ka kuring, sarta tina pangarti kuring aya roh anu ngajurung kuring pikeun ngajawab. Tangtu maneh nyaho kumaha kaayaanana ti jaman baheula, ti barang manusa diteundeun di ieu bumi: kaunggulan jalma jahat teh ngan sakeudeung, jeung kabungah jalma anu teu ngesto ka Allah ngan sajorelat. Sanajan kaagulna ngagayuh ka langit jeung sirahna nepi kana mega, manehna bakal binasa salilana, lir kokotoranana sorangan; jalma anu kungsi narenjo manehna bakal tatanya, ‘Di mana manehna?’ Manehna bakal ngapung lir impian, moal kapanggih deui, diusir lir titingalan peuting. Panon anu kungsi nenjo manehna moal nenjo deui; tempatna moal nenjoeun deui ka manehna. Anak-anakna bakal menta-menta ka nu mariskin; leungeunna sorangan kudu mulangkeun kakayaanana. Kakuatan ngora anu ngeusian tulang-tulangna bakal ngagoler jeung manehna dina lebu. Sanajan kajahatan karasa amis dina sungutna sarta disumputkeun handapeun letahna, sanajan manehna embung ngaleupaskeunana sarta tetep nahan dina sungutna, nanging kadaharanana jadi haseum dina beuteungna; jadi upas oray kobra di jero dirina. Manehna neureuy kakayaan tapi diutahkeun deui; Allah ngusir eta kaluar tina beuteungna. Manehna nyesep upas oray kobra; sihung oray matih maehan manehna. Manehna moal pisan nenjo walungan-walungan leutik, walungan anu ngocor ku madu jeung dadih. Manehna kudu mulangkeun hasil jerih payahna tanpa ngasaan; manehna moal ngarasakeun kauntungan dagangna. Sabab manehna geus nindes jeung ninggalkeun nu mariskin; manehna ngarampas imah anu lain beunang nyieunna. Lantaran beuteungna teu nyaho tengtrem, manehna moal bisa luput mawa barang-barang anu dipikahayangna. Taya nanaon nu nyesa pikeun didahar ku manehna; ku sabab kitu kamakmuranana moal awet. Dina kaayaan sakalian loba, kasusah bakal nerapan manehna; sagede-gedena beurat kasangsaraan bakal nibanan manehna. Sanggeus manehna ngeusian beuteungna, Allah bakal ngalepaskeun bebendu-Na anu hurung ka manehna sarta ngagebruskeun ka manehna lir kadaharanana. Sanajan manehna kabur tina pakarang beusi, jamparing tambaga bakal nembus manehna. Manehna nyabut eta, tuluy kaluar tina awakna; tungtung anu ngagenyas kaluar tina hampeduna. Kasieun nibanan manehna. Poek mongkleng ngadodoho harta bandana; seuneu anu teu dihurungkeun ku saha-saha bakal ngalebur manehna sarta ngahakan sakur nu nyesa dina kemahna. Langit bakal ngabukakeun kasalahanana, sarta bumi bakal cengkat ngalawan manehna. Sakabeh kakayaan imahna bakal dibawa kabur, kasapu beresih dina poe bebendu Allah. Ieu teh bagian jalma jahat ti Allah, warisan anu ditangtukeun pikeun manehna ku Allah.”