Job 20

20 ¹Pagkatapos ay sumagot si Zofar na Naamatita: ²"Ito ang dahilan kung bakit pinipilit akong sumagot ng aking mabalisang mga isipan, dahil sa kaguluhang nasa loob ko. ³Naririnig ko ang pagsaway na sumisira sa aking dangal, at mula sa aking pang-unawa ay may espiritung nag-uudyok sa akin upang tumugon. ⁴Tiyak na alam mo kung papaano ito noong unang panahon, mula nang ilagay ang sangkatauhan sa lupa: ⁵ang tagumpay ng masama ay panandalian, at ang galak ng walang Diyos ay sandali lamang. ⁶Bagaman umaabot sa kalangitan ang kanyang kapalaluan at ang kanyang ulo ay dumidikit sa mga ulap, ⁷siya ay mawawala magpakailanman, tulad ng kanyang sariling dumi; ang mga nakakita sa kanya ay magtatanong, ‘Nasaan siya?’ ⁸Lilipad siyang parang panaginip, at hindi na masusumpungan, itataboy na parang pangitain sa gabi. ⁹Ang matang nakakita sa kanya ay hindi na siya makikita pa; ang kanyang dako ay hindi na siya matititigan. ¹⁰Ang kanyang mga anak ay magmamakaawa sa mga dukha; ang kanyang sariling mga kamay ay magsasauli ng kanyang kayamanan. ¹¹Ang kasiglahan ng kabataang pumupuno sa kanyang mga buto ay hihiga na kasama niya sa alabok. ¹²Bagaman matamis ang kasamaan sa kanyang bibig at itinatago niya ito sa ilalim ng kanyang dila, ¹³bagaman ayaw niyang pakawalan ito at iniingatan sa kanyang bibig, ¹⁴gayunma'y aasim ang kanyang pagkain sa kanyang sikmura; ito ay magiging kamandag ng mga kobra sa loob niya. ¹⁵Nilululon niya ang kayamanan ngunit isinusuka niya ito; itinataboy ito ng Diyos mula sa kanyang tiyan. ¹⁶Sinisipsip niya ang kamandag ng mga kobra; ang pangil ng ulupong ay pumapatay sa kanya. ¹⁷Hindi na niya mamamasdan ang mga batis, ang mga ilog na umaagos ng pulot at gatas. ¹⁸Kinakailangan niyang isauli ang bunga ng kanyang pagpapagal nang hindi ito nalululon; hindi niya matatamasa ang kita ng kanyang pangangalakal. ¹⁹Sapagkat inapi niya at pinabayaan ang mga dukha; inagaw niya ang bahay na hindi niya itinayo. ²⁰Sapagkat ang kanyang kalooban ay walang kapayapaan, hindi siya makakatakas taglay ang mga bagay na kanyang pinananabikan. ²¹Walang natirang anuman para lamunin niya; kaya nga ang kanyang kasaganaan ay hindi magtatagal. ²²Sa kasaganaan ng kanyang kayamanan, aabutan siya ng kagipitan; ang buong bigat ng kahirapan ay darating sa kanya. ²³Kapag napuno na niya ang kanyang tiyan, ibubuhos ng Diyos ang kanyang naglalagablab na galit laban sa kanya at pauulanan siya nito bilang kanyang pagkain. ²⁴Bagaman tumakas siya sa sandatang bakal, ang isang panang tanso ay tatagos sa kanya. ²⁵Binubunot niya ito, at lumalabas ito mula sa kanyang katawan; ang kumikinang na dulo ay lumalabas mula sa kanyang apdo. Sumasapit sa kanya ang mga kilabot. ²⁶Lubos na kadiliman ang nakaabang sa kanyang mga kayamanan; isang apoy na walang nagpaningas ang tutupok sa kanya at lalamon sa anumang natira sa kanyang tolda. ²⁷Ilalantad ng kalangitan ang kanyang kasalanan, at babangon ang lupa laban sa kanya. ²⁸Ang lahat ng kayamanan ng kanyang bahay ay tatangayin, aanurin sa araw ng poot ng Diyos. ²⁹Ito ang bahagi ng masamang tao mula sa Diyos, ang manang itinakda para sa kanya ng Diyos."