ಚೋಫರನು ಪುನಃ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ

ಚೋಫರನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಳವಳದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ, ದುಷ್ಟನ ಅಲ್ಪಕಾಲದ ವಿಜಯದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ: ಅವನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನುಂಗಿ ಕಾರಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ಕೆಟ್ಟತನವನ್ನು ನಾಗರಹಾವಿನ ವಿಷವಾಗುವವರೆಗೆ ನಾಲಿಗೆಯ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ದೇವರು ನೇಮಿಸುವ ಪಾಲು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಬೇರೇನನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಧ್ಯಾಯ 20.

ಆಗ ನಾಮಾಥ್ಯನಾದ ಚೋಫರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ತಳಮಳದ ನಿಮಿತ್ತ, ನನ್ನ ಕಳವಳದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಉತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಪಡಿಸುವ ಗದರಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ವಿವೇಕದೊಳಗಿಂದ ಒಂದು ಆತ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಉತ್ತರಕೊಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದ, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ, ಇದು ಹೇಗಿತ್ತೆಂಬುದು ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತ ತಿಳಿದಿದೆ: ದುಷ್ಟನ ಜಯಘೋಷ ಅಲ್ಪಕಾಲದ್ದು, ಭಕ್ತಿಹೀನನ ಸಂತೋಷ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅವನ ಗರ್ವ ಆಕಾಶದ ತನಕ ಏರಿದರೂ, ಅವನ ತಲೆ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೂ, ಅವನು ತನ್ನ ಮಲದಂತೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವನು; ಅವನನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದವರು, ‘ಅವನೆಲ್ಲಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳುವರು. ಅವನು ಕನಸಿನಂತೆ ಹಾರಿಹೋಗುವನು, ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ಸಿಗಲಾರನು, ರಾತ್ರಿಯ ದರ್ಶನದಂತೆ ಓಡಿಸಲ್ಪಡುವನು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಕಣ್ಣು ಅವನನ್ನು ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನ ಸ್ಥಳ ಅವನನ್ನು ಇನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಬಡವರ ಬಳಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವರು; ಅವನ ಸ್ವಂತ ಕೈಗಳೇ ಅವನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕು. ಅವನ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ಯೌವನದ ಬಲವು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗುವುದು. ಕೇಡು ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯ ಕೆಳಗೆ ಅವನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟರೂ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಲು ಅವನು ಇಷ್ಟಪಡದೆ ತನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ, ಆದರೂ ಅವನ ಆಹಾರ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಅವನೊಳಗೆ ನಾಗರಹಾವುಗಳ ವಿಷವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನುಂಗಿದರೂ ಅದನ್ನು ಕಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ದೇವರು ಅದನ್ನು ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿಂದ ಹೊರಗಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ನಾಗರಹಾವುಗಳ ವಿಷವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಾನೆ; ವಿಷಸರ್ಪದ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಅವನು ತೊರೆಗಳನ್ನು, ಜೇನೂ ಮೊಸರೂ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಲಾರನು. ಅವನು ತನ್ನ ದುಡಿಮೆಯ ಫಲವನ್ನು ನುಂಗದೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬೇಕು; ತನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರದ ಲಾಭವನ್ನು ಅವನು ಅನುಭವಿಸಲಾರನು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಬಡವರನ್ನು ಜಜ್ಜಿ ಕೈಬಿಟ್ಟನು; ತಾನು ಕಟ್ಟದ ಮನೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡನು. ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಸಮಾಧಾನ ತಿಳಿಯದ ಕಾರಣ, ತಾನು ಬಯಸಿದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರನು. ಅವನು ನುಂಗುವುದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಏಳಿಗೆ ಬಾಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ತುಂಬಿನಲ್ಲೇ ಸಂಕಟವು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬರುವುದು; ದುಃಖದ ಪೂರ್ಣ ಭಾರ ಅವನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದು. ಅವನು ತನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ದೇವರು ತಮ್ಮ ಉರಿಯುವ ಕೋಪವನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಅವನ ಆಹಾರವಾಗಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಆಯುಧದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರೂ, ಕಂಚಿನ ಬಾಣ ಅವನನ್ನು ತಿವಿದು ಹಾಯುವುದು. ಅವನು ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ; ಹೊಳೆಯುವ ತುದಿ ಅವನ ಪಿತ್ತದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಭೀತಿಗಳು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಕಾರ್ಗತ್ತಲೆ ಅವನ ನಿಧಿಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕಾಯುತ್ತದೆ; ಯಾರೂ ಹೊತ್ತಿಸದ ಬೆಂಕಿ ಅವನನ್ನು ದಹಿಸಿ, ಅವನ ಗುಡಾರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನುಂಗಿಬಿಡುವುದು. ಆಕಾಶವು ಅವನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಬಯಲುಪಡಿಸುವುದು, ಭೂಮಿಯು ಅವನಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಏಳುವುದು. ಅವನ ಮನೆಯ ಸಂಪತ್ತೆಲ್ಲಾ ಒಯ್ಯಲ್ಪಡುವುದು, ದೇವರ ಕೋಪದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವುದು. ದುಷ್ಟನಿಗೆ ದೇವರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪಾಲು ಇದೇ, ದೇವರು ಅವನಿಗೆ ನೇಮಿಸಿದ ಬಾಧ್ಯತೆ ಇದೇ.”