Deebii Zofar kan lammaffaa

Zofar jeequmsa mataa isaatii ka'ee moo'icha gabaabaa nama hamaa ibsa: qabeenya liqimsee deebisee kutaa, hamaa arraba isaa jala qabata hamma sun summii bofa ta'utti. Kun qooda Waaqayyo ramadu jedha, wanta biraa hin dhiheessu.

Boqonnaa 20.

Yommus Zofar Naa'amaatichi deebise: «Kanaaf yaadni koo isa rakkate deebisuuf na dirqama, sababii jeequmsi na keessa jiruuf. Ceephoo na salphisu nan dhaga'a, hubannoo koo keessaa hafuurri deebisuuf na kakaasa. Dhugumatti akkaataa bara durii kaasee ture, erga namni lafa irra kaa'amee as, in beekta: injifannoon nama hamaa gabaabaa dha, gammachuun nama Waaqayyoon hin sodaanne yeroo xiqqoof qofa kan turu dha. Of-tuuttuun isaa waaqa ga'ee, mataan isaas duumessa tuqe illee, inni akka kosii ofii isaa bara baraan in badaa; warri isa argan, ‹Inni eessa jira?› jedhanii in gaafatu. Akka abjuu in balali'a, yoomiyyuu hin argamu; akka mul'ata halkanii in ariifama. Iji isa arge deebi'ee isa hin argu; iddoon isaas deebi'ee isa hin ilaalu. Ijoolleen isaa hiyyeeyyii in kadhatu; harkoonni isaa ofii isaa qabeenya isaa deebisuu qabu. Humni dargaggummaa lafee isaa guutu, isa wajjin biyyee keessa in ciisa. Hammeenyi afaan isaa keessatti mi'aawe, arraba isaa jalattis isa dhoksee yoo qabate illee, isa dhiisuu hin barbaadin, afaan isaa keessattis qabatee yoo tures, garuu nyaanni isaa garaa isaa keessatti hadhaa'a ta'a; summii bofaa isaa keessatti ta'a. Qabeenya liqimsee in kaasa; Waaqayyo garaa isaa keessaa in baasa. Summii bofaa in xuuxa; ilkaan bofa summii isa ajjeesa. Lageen, lageen dammaa fi aannan yaa'an gonkumaa hin ilaalu. Firii dadhabbii isaa liqimsuu malee deebisuu qaba; bu'aa daldala isaatiin hin gammadu. Inni hiyyeeyyii cunqursee gateeraatii, mana inni hin ijaarre butate. Garaan isaa tasgabbii waan hin beekneef, wanta inni hawwe wajjin hin miliqu. Wanti inni nyaatu tokko illee hin hafneef; kanaaf badhaadhinni isaa hin turu. Baay'ina badhaadhina isaa keessatti dhiphinni isa in qaqqaba; ulfinni rakkinaa guutuun isa irratti in dhufa. Yommuu inni garaa isaa guuttu, Waaqayyo aarii isaa gubu isa irratti in gadhiisa, nyaata isaa godhee isa irratti in roobsa. Meeshaa waraanaa sibiilaa irraa yoo baqate illee, xiyyi sibiila diimaa isa keessa in darba. Inni isa harkisee baasa, qaama isaa keessaa ba'a; fiixeen ifu hanqaaquu isaa keessaa ba'a. Sodaan isa irratti kufa. Dukkanni guutuun qabeenya isaa eeggata; ibiddi namni tokko illee hin qabsiisin isa in nyaata, wanta dunkaana isaa keessa hafe in balleessa. Waaqni cubbuu isaa in saaxila, lafti immoo isa irratti in kaatti. Qabeenyi mana isaa hundi in fudhatama, guyyaa dheekkamsa Waaqayyoo keessa in luqqifama. Kun qooda nama hamaa Waaqayyo biraa kan argatu dha, dhaala Waaqayyo biraa isaaf murtaa'e dha.»