Zofar Ya Sāke Amsawa

Zofar ya amsa daga damuwarsa da hoton ɗan gajeren nasarar mugun mutum: yakan haɗiye dukiya ya kuma amayar da ita, yakan ajiye mugunta a ƙarƙashin harshensa har ta zama dafin gamshaƙa. Ya kira wannan rabon da Allah ya ƙaddara, bai kuma ba da wani abu dabam ba.

Babi na 20.

Sai Zofar mutumin Na'ama ya amsa ya ce, “Saboda haka tunanina masu damuwa suna tilasta mini in amsa, saboda tashin hankali da yake cikina. Ina jin zargi wanda yake wulaƙanta ni, daga cikin fahimtata kuma wani ruhu yana iza ni in ba da amsa. Lalle ka san yadda abin yake tun zamanin dā, tun lokacin da aka sa mutum a duniya, nasarar mugaye ba ta daɗewa, farin cikin marar tsoron Allah kuma na ɗan ƙanƙanin lokaci ne kawai. Ko da girman kansa ya kai sammai, kansa kuma ya taɓa gizagizai, zai hallaka har abada, kamar kashinsa; waɗanda suka gan shi za su ce, ‘Ina yake?’ Zai tashi ya tafi kamar mafarki, ba za a ƙara samunsa ba, a kore shi kamar wahayin dare. Idon da ya gan shi ba zai ƙara ganinsa ba; wurinsa kuma ba zai ƙara ganinsa ba. 'Ya'yansa za su yi roƙo ga matalauta; hannuwansa kuma dole su mayar da dukiyarsa. Ƙarfin ƙuruciya da ya cika ƙasusuwansa zai kwanta tare da shi cikin ƙura. Ko da mugunta take da zaƙi a bakinsa, ya kuma ɓoye ta a ƙarƙashin harshensa, ko da yake ba ya so yă sake ta, yana riƙe da ita a bakinsa, duk da haka abincinsa yakan zama mai tsami a cikinsa; ya zama dafin macizai a cikinsa. Yakan haɗiye dukiya amma yă amayar da ita; Allah zai fitar da ita daga cikinsa. Yana tsotsan dafin macizai; haƙoran maciji mai dafi za su kashe shi. Ba zai taɓa ganin rafuffuka ba, koguna masu kwararar zuma da nono. Dole yă mayar da amfanin wahalarsa ba tare da ya haɗiye shi ba; ba zai ji daɗin ribar cinikinsa ba. Gama ya danne matalauta ya yashe su; ya ƙwace gidan da bai gina ba. Domin cikinsa bai san salama ba, ba zai tsira tare da abubuwan da ya yi kwaɗayinsu ba. Ba a bar masa kome yă cinye ba; saboda haka wadatarsa ba za ta dawwama ba. Cikin yalwar wadatarsa, wahala za ta kama shi; dukan nauyin baƙin ciki zai auko masa. Sa'ad da ya cika cikinsa, Allah zai saki zafin fushinsa a kansa, yă zubo masa shi kamar abincinsa. Ko da yă gudu daga makamin ƙarfe, kibiyar tagulla za ta soke shi. Yakan cire ta, ta kuma fito daga jikinsa; ƙarshenta mai haske ya fito daga mararsa. Razana ta auko masa. Matuƙar duhu yana jiran dukiyoyinsa; wuta wadda ba wanda ya ƙuna ta za ta cinye shi, ta kuma lalatar da duk abin da ya ragu a cikin tentinsa. Sammai za su tona laifinsa, ƙasa kuma za ta tasam masa. Dukan dukiyar gidansa za a kwashe, a share ta a ranar fushin Allah. Wannan shi ne rabon mugu daga Allah, gādon da Allah ya ƙaddara masa.”