Endi bosma nashrda

Ayub 20 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Zofar yana javob beradi

Zofar oʻz hayajonidan kelib chiqib, yovuz odamning qisqa gʻalabasini tasvirlaydi: u boyliklarni yutadi-yu, ularni qusib chiqaradi, yovuzlikni tili ostida saqlaydi, toki u kobra zahariga aylanadi. U buni Xudo belgilagan ulush deb ataydi va boshqa hech narsa taklif qilmaydi.

20-bob.

Shunda Naʼamalik Zofar javob berdi: “Mana shuning uchun notinch oʻylarim meni javob berishga undamoqda, ichimdagi gʻalayon tufayli. Meni sharmanda qiladigan taʼnani eshitaman, aql-idrokim ichidan bir ruh meni javobga undaydi. Albatta, qadim zamonlardan beri bu qanday boʻlganini bilasan, inson yer yuziga qoʻyilgandan beri shunday: yovuzlarning gʻalabasi qisqadir, xudosizlarning quvonchi esa bir lahzagina davom etadi. Uning takabburligi osmonga yetsa ham, boshi bulutlarga tegsa ham, u oʻz tezagiday abadiy halok boʻladi; uni koʻrganlar: «U qani?» — deb soʻrashadi. U tushdek uchib ketadi, boshqa topilmaydi, tungi roʻyodek quvib yuboriladi. Uni koʻrgan koʻz endi uni koʻrmaydi; oʻrni endi unga boqmaydi. Uning bolalari kambagʻallardan tilanadi; oʻz qoʻllari boyligini qaytarib berishi kerak. Suyaklarini toʻldirgan yoshlik tetikligi u bilan birga tuproqqa yotadi. Yovuzlik ogʻzida shirin boʻlsa ham, uni tili tagiga yashirsa ham, garchi uni qoʻyib yuborgisi kelmay, uni ogʻzida saqlab tursa ham, ammo taomi oshqozonida achib ketadi; ichida kobra zahariga aylanadi. U boylikni yutadi, biroq uni qusib tashlaydi; Xudo uni qornidan haydab chiqaradi. U kobra zaharini soʻrib oladi; afʼoning tishlari uni oʻldiradi. U irmoqlarni, asal va qaymoq oqib turgan daryolarni hech koʻrmaydi. U mehnatining hosilini yutmasdan qaytarib berishi kerak; savdosidan kelgan foydadan huzur topolmaydi. Chunki u kambagʻallarni ezib, tashlab ketdi; oʻzi qurmagan uyni tortib oldi. Nafsi hech orom topmagani uchun, u orzu qilgan narsalari bilan qochib qutula olmaydi. Yutib yuborishga hech narsa qolmadi; shuning uchun uning farovonligi davom etmaydi. Toʻkin-sochinligi avjida, kulfat uni bosib oladi; butun azob-uqubat ogʻirligi uning ustiga tushadi. U qornini toʻldirganda, Xudo unga qarshi Oʻz qahrini sochadi va uni taom qilib ustiga yomgʻirdek yogʻdiradi. U temir quroldan qochsa ham, jez oʻq uni teshib oʻtadi. U uni tortib oladi, u tanasidan chiqadi; yaltiroq uchi oʻtidan chiqadi. Dahshatlar uni qoplaydi. Toʻliq zulmat uning xazinalariga poylab turadi; hech kim yoqmagan olov uni yutadi va chodirida qolgan hamma narsani yeb bitiradi. Osmon uning aybini fosh qiladi, yer esa unga qarshi koʻtariladi. Uning uyidagi butun boylik olib ketiladi, Xudoning gʻazabi kunida supurib tashlanadi. Mana yovuz odamning Xudodan oladigan nasibasi, Xudo unga belgilagan merosi.”