ኢዮብ 20

20 ¹ናዓማታዊው ሶፋር እንዲህ ብሎ መለሰ፦ ²“ለዚህ ነው የተጨነቁ ሐሳቦቼ እንድመልስ የሚያስገድዱኝ፤ በውስጤ ባለው ሁከት የተነሣ ነው። ³የሚያዋርደኝን ተግሣጽ እሰማለሁ፤ ከማስተዋሌም የተነሣ መንፈስ እንድመልስ ያነሣሣኛል። ⁴ከጥንት ጀምሮ እንዴት እንደ ነበረ በእርግጥ ታውቃለህ፤ ሰው በምድር ላይ ከተቀመጠበት ጊዜ ጀምሮ፦ ⁵የክፉዎች ድል አጭር ነው፤ የከሓዲውም ደስታ ለቅጽበት ብቻ ነው። ⁶ትዕቢቱ እስከ ሰማያት ቢደርስ፣ ራሱም ደመናትን ቢነካ፣ ⁷እንደ ራሱ እበት ለዘላለም ይጠፋል፤ ያዩትም፣ ‘ወዴት ነው?’ ብለው ይጠይቃሉ። ⁸እንደ ሕልም በርሮ ይሄዳል፤ ከቶም አይገኝም፤ እንደ ሌሊት ራእይ ተባርሮ ይጠፋል። ⁹ያየችው ዐይን ከእንግዲህ አታየውም፤ ስፍራውም ከእንግዲህ አያየውም። ¹⁰ልጆቹ ድኆችን ይለምናሉ፤ እጆቹም ሀብቱን ይመልሳሉ። ¹¹ዐጥንቱን የሞላ የወጣትነት ብርታት፣ ከእርሱ ጋራ በዐፈር ውስጥ ይተኛል። ¹²ክፋት በአፉ ቢጣፍጠውም፣ ከምላሱም በታች ቢሰውረው፣ ¹³ለመተው ባይፈቅድም፣ በአፉ ውስጥም ቢያስቀረው፣ ¹⁴ነገር ግን ምግቡ በሆዱ ውስጥ ይመርራል፤ በውስጡም የእፉኝት መርዝ ይሆናል። ¹⁵ሀብትን ይውጣል፤ ነገር ግን ይተፋዋል፤ እግዚአብሔር ከሆዱ ያስወጣዋል። ¹⁶የእፉኝትን መርዝ ይጠባል፤ የመርዛም እባብ ጥርስ ይገድለዋል። ¹⁷ጅረቶችን ከቶ አያይም፤ ማርና እርጎ የሚፈሱባቸውን ወንዞች። ¹⁸የድካሙን ፍሬ ሳይውጠው ይመልሳል፤ ከንግዱም ትርፍ ደስ አይሰኝም። ¹⁹ድኆችን ጨቍኖ ትቶአቸዋልና፤ ያልሠራውንም ቤት ነጥቆ ወስዶአል። ²⁰ሆዱ ዕረፍትን ስላላወቀ፣ የተመኛቸውን ይዞ አያመልጥም። ²¹የሚበላው ምንም አልቀረም፤ ስለዚህ ብልጽግናው አይጸናም። ²²ብዛቱ በሞላ ጊዜ መከራ ይደርስበታል፤ የጭንቅ ሁሉ ክብደት ይመጣበታል። ²³ሆዱን በሞላ ጊዜ፣ እግዚአብሔር የሚነድ ቍጣውን ይሰድድበታል፤ እንደ ምግቡም ያዘንብበታል። ²⁴ከብረት የጦር መሣሪያ ቢሸሽም፣ የናስ ፍላጻ ይወጋዋል። ²⁵መዝዞ ያወጣዋል፤ ከሰውነቱም ይወጣል፤ የሚያብረቀርቀው ጫፍ ከሐሞቱ ይወጣል። ድንጋጤ ይወርድበታል። ²⁶ለሀብቱ ፍጹም ጨለማ ያደባል፤ ማንም ያላነደደው እሳት ይበላዋል፤ በድንኳኑ ውስጥ የቀረውንም ሁሉ ይበላል። ²⁷ሰማያት በደሉን ይገልጣሉ፤ ምድርም በእርሱ ላይ ትነሣለች። ²⁸የቤቱ ሀብት ሁሉ ተወስዶ ይጠፋል፤ በእግዚአብሔር ቍጣ ቀን ይጠረጋል። ²⁹ይህ ከእግዚአብሔር ዘንድ ለክፉ ሰው የተሰጠ ድርሻ ነው፤ በእግዚአብሔር የተመደበለት ርስት ነው።”