ኢዮብ 19

19 ¹ኢዮብም መልሶ እንዲህ አለ፤ ²“እስከ መቼ ድረስ ነፍሴን ታሠቃያላችሁ? በቃላትስ ትቀጠቅጡኛላችሁ? ³እነሆ፣ ዐሥር ጊዜ ሰደባችሁኝ፤ ግፍ ብታደርጉብኝም አታፍሩም። ⁴በእርግጥ ተሳስቼ እንኳ ብሆን፣ ስሕተቴ ከእኔ ጋራ ይኖራል። ⁵በእውነት በእኔ ላይ ራሳችሁን ከፍ ብታደርጉ፣ ውርደቴንም በእኔ ላይ መከራከሪያ ብታደርጉ፣ ⁶እግዚአብሔር እንደ በደለኝ፣ መረቡንም በዙሪያዬ እንደ ዘጋ ዕወቁ። ⁷‘ግፍ!’ ብዬ እጮኻለሁ፣ ነገር ግን መልስ የለኝም፤ ለርዳታ እጣራለሁ፣ ፍርድ ግን የለም። ^a a v7 ‘ግፍ!’ ብሎ መጮኽ በጥንት ዘመን ለፍትሕ የሚቀርብ ይፋዊ ጥሪ ነበር፤ በአንተ ላይ ለተፈጸመ በደል የታወቀ የርዳታ ጥሪ ነበር። ⁸እንዳላልፍ መንገዴን ዐጥሮብኛል፣ በመንገዶቼም ላይ ጨለማን አኑሯል። ⁹ክብሬን ገፎ ወስዶብኛል፣ ዘውዱንም ከራሴ ላይ አንሥቷል። ¹⁰በየአቅጣጫው ይሰብረኛል፣ ጠፍቼም ቀርቻለሁ፤ ተስፋዬንም እንደ ዛፍ ነቅሎታል። ¹¹ቍጣውን በእኔ ላይ አቀጣጥሏል፣ እንደ ጠላቱም ይቈጥረኛል። ¹²ጭፍሮቹ በአንድነት ይገሠግሣሉ፤ በእኔ ላይ የከበባ ድልድል ይሠራሉ፣ በድንኳኔም ዙሪያ ይሰፍራሉ። ¹³ወንድሞቼን ከእኔ አራቀ፣ የሚያውቁኝም ፈጽመው ተለዩኝ። ¹⁴ዘመዶቼ ተዉኝ፣ የቅርብ ወዳጆቼም ረሱኝ። ¹⁵በቤቴ ያሉ እንግዶችና አገልጋዮቼ እንደ እንግዳ ይቈጥሩኛል፤ በዐይናቸው ፊት መጻተኛ ሆንሁ። ¹⁶ባሪያዬን እጠራለሁ፣ እርሱ ግን መልስ አይሰጥም፤ እኔው ራሴ ልለምነው ይገባኛል። ¹⁷ትንፋሼ ለሚስቴ ይጸየፋል፣ ለገዛ ወንድሞቼም አስጸያፊ ሆንሁ። ¹⁸ታናናሽ ልጆች እንኳ ይንቁኛል፤ በተነሣሁ ጊዜ ይዘልፉኛል። ¹⁹የቅርብ ወዳጆቼ ሁሉ ይጸየፉኛል፣ የወደድኋቸውም ተቃወሙኝ። ²⁰ዐጥንቶቼ ከቈዳዬና ከሥጋዬ ተጣበቁ፣ በጥርሴ ቈዳ ብቻ አመለጥሁ። ²¹ወዳጆቼ ሆይ፣ ማሩኝ፣ ማሩኝ፤ የእግዚአብሔር እጅ መትታኛለችና! ²²እንደ እግዚአብሔር ለምን ታሳድዱኛላችሁ? በሥጋዬስ ለምን አትጠግቡም? ²³ቃሎቼ በጽሑፍ ቢሰፍሩ ምነው! በመጽሐፍ ጥቅልል ውስጥ ቢቀረጹ ምነው፣ ²⁴በብረት ብርዕና በዕርሳስ፣ በዐለት ላይ ለዘላለም ቢቀረጹ ምነው! ²⁵ቤዛዬ ሕያው እንደ ሆነ ዐውቃለሁና፣ በመጨረሻም በምድር ትቢያ ላይ ይቆማል። ^b b v25 ኢዮብ ምዕራፍ በምዕራፍ በመከራ ውስጥ ሲያልፍ ስለ እግዚአብሔር በራቀ አነጋገር ተናግሯል፤ እዚህ ግን የቀረበ ስም ብቅ ይላል፤ ‘ቤዛዬ’፣ እርሱም እንደ ራሱ አድርጎ የሚይዘው ነው። የክርስትና ትውፊት ይህን ጥቅስ ከጥንት ጀምሮ አባታችን በኢየሱስ የሚፈጽመው ተስፋ አድርጎ ሰምቶታል፤ እርሱም ልጆቹን ለማጽደቅ በመጨረሻው ቀን የሚቆም ነው። ²⁶ቈዳዬም ከጠፋ በኋላ፣ በሥጋዬ ሆኜ እግዚአብሔርን አያለሁ፤ ²⁷እኔው ራሴ አየዋለሁ፣ ዐይኖቼም ይመለከቱታል እንጂ ሌላ አይደለም። ልቤ በውስጤ ይቃጠላል! ²⁸‘ኢዮብን እንዴት እናሳድደው!’ ብትሉ፣ ‘የነገሩም ሥር በእርሱ ዘንድ ተገኝቷል’ ብትሉ፣ ²⁹ሰይፍን ፍሩ፤ ቍጣ የሰይፍን ቅጣት ያመጣልና፤ ፍርድም እንዳለ ታውቁ ዘንድ።”