Fantatro fa Velona ny Mpanavotro
Hoy i Joba, nanao ratsy azy Andriamanitra ary lasa ny rehetra: ny vadiny menatra ny ofony, ny mpanompo tsy miraharaha azy, ny zanaka manesoeso. Tiany voasoratra amin'ny vato ny teniny. Avy eo ny fahazavana tampoka: velona ny Mpanavotra azy ary hahita an'Andriamanitra amin'ny masony izy.
19 1Dia namaly i Joba hoe: 2« Mandra-pahoviana no handratranareo ny fanahiko sy handavoanareo ahy amin’ny teny? 3Impolo izao no efa nanevatevana ahy ianareo; tsy menatra ny manisy ratsy ahy. 4Ary na dia diso tokoa aza aho, dia mitoetra amiko ihany ny fahadisoako. 5Raha tena manandra-tena amiko ianareo ary mampiasa ny henatro ho porofo hiampangana ahy, 6dia fantaro fa Andriamanitra no nanisy ratsy ahy ary nanodidina ahy tamin’ny harato nataony. 7Mitaraina aho hoe: “Herisetra!” nefa tsy misy mamaly ahy; miantso vonjy aho, nefa tsy misy ny rariny. a a v7 Ny fiantsoana hoe «Herisetra!» dia antso ampahibemaso fahiny hitakiana ny rariny — antso fanampiana ekena rehefa misy ratsy natao taminao. 8Nanembana ny lalako Izy ka tsy afaka mandalo aho, ary nametraka haizina teo amin’ny lalan-kalehako. 9Nanala ny voninahitro tamiko Izy ary nanaisotra ny satroboninahitra tamin’ny lohako. 10Mandrava ahy amin’ny lafiny rehetra Izy, ka levona aho; nongotany tahaka ny hazo ny fanantenako. 11Nampirehitra ny fahatezerany tamiko Izy ary manao ahy ho fahavalony. 12Miara-mandroso ny miaramilany; manao ny fiarovana fanagadrana hamely ahy izy ary mitoby manodidina ny lainako. 13Nampiala ny rahalahiko lavitra ahy Izy, ary lasa vahiny tanteraka amiko izay nahalala ahy. 14Nahafoy ahy ny havako, ary nanadino ahy ny sakaizako akaiky. 15Ny vahiny ao an-tranoko sy ny mpanompovaviko dia mihevitra ahy ho olon-kafa; lasa mpivahiny eo imasony aho. 16Miantso ny mpanompoko aho, nefa tsy mamaly; tsy maintsy mifona aminy aho ny tenako. 17Mankarary ny vadiko ny fofonaiko, ary halan’ny rahalahiko ihany aho. 18Na dia ny ankizy madinika aza dia mamingavinga ahy; rehefa mitsangana aho, dia miteny manohitra ahy izy ireo. 19Halan’ny sakaizako akaiky rehetra aho, ary izay notiaviko dia nitodika nanohitra ahy. 20Mifikitra amin’ny hodiko sy ny nofoko ny taolako, ary nitsoaka tamin’ny hodin’ny nifiko aho. 21Mamindrà fo amiko, mamindrà fo amiko, ry sakaizako, fa ny tanan’Andriamanitra no namely ahy! 22Nahoana no manenjika ahy tahaka an’Andriamanitra ianareo, ka tsy voky amin’ny nofoko mihitsy? 23Enga anie ka ho voasoratra ny teniko! Enga anie ka ho voasoratra ao amin’ny boky mivelatra izy, 24ary amin’ny penina vy sy firaka no hosoritana ao amin’ny vatolampy ho mandrakizay! 25Fa fantatro fa velona ny Mpanavotro, ary any amin’ny farany dia hitsangana eny ambonin’ny vovoka Izy. b b v25 Nandritra ny toko maro feno fijaliana, dia niteny tamin’ny fomba lavitra momba an’Andriamanitra i Joba — nefa eto dia mipoitra ny anarana mifandray akaiky: «Mpanavotro», Ilay manana azy ho Azy. Efa ela ny fomban-drazana kristiana no nihaino an’io andininy io ho fanantenana voalohany izay tanterahin’i Raintsika ao amin’i Jesosy, Izay hitsangana amin’ny andro farany mba hanamarina ny zanany. 26Ary rehefa simba ity hodiko ity, dia ao amin’ny nofoko ihany no hahita an’Andriamanitra aho, 27Izay hitako ho an’ny tenako, ary ny masoko no hijery Azy, fa tsy olon-kafa. Reraka ao anatiko ny foko! 28Raha manao hoe ianareo: “Endrey ny hanenjehanay an’i Joba!” sy hoe: “Hita ao aminy ny fototry ny raharaha,” 29dia matahora ny sabatra, fa ny fahatezerana mitondra ny sazy amin’ny sabatra, mba ho fantatrareo fa misy fitsarana. »
