Aduna bay Paglaom alang sa Tawo?
Ang kahoy nga gipukan moturok pag-usab sa baho lang sa tubig, apan ang tawo mohigda ug dili na mobangon. Naghunahuna si Job kon ang patay mabuhi ba pag-usab, naghanduraw nga tagoan hangtod nga molabay ang kasuko ug unya tawgon pagbalik, ug miingon nga ang Dios nagpaupos sa paglaom sama sa tubig nga nagpaupos sa bato.
14 1“Ang tawo, nga gipanganak sa babaye, mubo ug mga adlaw ug puno sa kasamok. 2Mitubo siya sama sa bulak ug nalaya; mikalagiw siya sama sa anino ug dili molungtad. 3Itutok mo ba ang imong mata sa maong tawo? Ug dad-on mo ako ngadto sa paghukom uban kanimo? 4Kinsa bay makakuha ug butang nga limpyo gikan sa mahugaw? Walay usa. 5Sanglit natino na ang iyang mga adlaw, ang gidaghanon sa iyang mga bulan anaa kanimo, ug nagbutang ka ug mga utlanan nga dili niya malabang, 6ayaw na siya tan-awa, aron makapahulay siya, hangtod nga mahuman niya ang iyang adlaw sama sa sinuholang mamumuo.
7“Kay aduna pay paglaom alang sa kahoy: kon kini putlon, moturok kini pag-usab, ug ang mga saha niini dili mohunong. 8Bisan pa ang gamot niini matigulang sa yuta ug ang tuod niini mamatay diha sa yuta, 9sa baho sa tubig moturok kini ug mananga sama sa bag-ong tanom. 10Apan ang tawo mamatay ug mahay-ad; mabugto ang gininhawa sa tawo, ug hain na man siya? 11Maingon nga ang tubig mahanaw gikan sa linaw, ug ang suba mahubas ug momala, 12mao usab nga ang tawo mohigda ug dili mobangon; hangtod nga mahanaw na ang kalangitan, dili siya mahigmata o mapukaw gikan sa iyang pagkatulog.
13“Kon itago mo lang unta ako sa lubnganan, tagoan mo ako hangtod nga mahupay ang imong kasuko, magtakda ka ug panahon alang kanako, ug hinumdoman mo ako! 14Kon ang tawo mamatay, mabuhi pa ba siya pag-usab? Sa tanang adlaw sa akong malisod nga pag-alagad maghulat ako, hangtod nga ang akong kabag-ohan moabot. 15Motawag ka, ug motubag ako kanimo; mangandoy ka sa buhat sa imong mga kamot. 16Kay niadto ihapon mo ang akong mga lakang; dili mo na bantayan ang akong sala. 17Ang akong pagsupak masilyohan diha sa usa ka puyo, ug tabonan mo ang akong sala.
18“Apan maingon nga ang bukid matumba ug maguba ug mahanaw, ug ang bato mabalhin gikan sa nahimutangan niini, 19maingon nga ang tubig mag-agnas sa mga bato ug ang mga baha niini maghanaw sa yuta sa kalibotan, mao usab nga laglagon mo ang paglaom sa tawo. 20Gibuntog mo siya hangtod sa kahangtoran, ug milabay siya; gidaot mo ang iyang nawong ug gipapahawa siya. 21Ang iyang mga anak nga lalaki mapasidunggan, ug wala siya masayod niini; gipaubos sila, ug wala siya makamatikod. 22Gibati lamang niya ang kasakit sa iyang kaugalingong lawas, ug nagbangotan lamang siya alang sa iyang kaugalingon.”
