Naimprinta Na
Libro

May Paglaum Bala Para sa Tawo?

Ang kahoy nga ginpukan nagapanamsam liwat sa baho sang tubig, apang ang tawo nagahamyang kag indi na makabangon. Nagatinga-tinga si Job kon mabuhi pa bala ang mga patay, nagapakita nga itago siya tubtob mag-agi ang kaakig kag tawgon liwat, kag nagasiling nga ginapanas sang Dios ang paglaum pareho sang tubig sa bato.

Kapitulo 14.

“Ang tawo nga natawo sa babayi, malip-ot sang mga adlaw kag puno sang kagamo. Nagatubo sia subong sang bulak kag nagakalaya; nagapalagyo sia subong sang landong kag indi nagapadayon. Ginatulok mo bala ang imo mga mata sa sina nga tawo? Kag ginadala mo ako sa paghukom upod sa imo? Sin-o bala ang makapaguwa sang matinlo gikan sa mahigko? Wala gid. Sanglit ginpat-ud ang iya mga adlaw, ang kadamuon sang iya mga bulan yara sa imo, kag ginbutangan mo sing mga dulonan nga indi niya malabyan, tumalikod ka sa iya, agud makapahuway sia, tubtub nga matapos niya ang iya adlaw subong sang isa ka ginasuhulan nga mamumugon.

“Kay may paglaum ang isa ka kahoy: kon puldon ini, magapanalingsing ini liwat, kag ang iya mga saha indi magkawad-an. Bisan nga ang iya gamut magtigulang sa duta kag ang iya tuod mapatay sa daga, sa kahumot sang tubig magapanalingsing ini kag magapanga subong sang bag-o nga tanum. Apang ang tawo nagakamatay kag ginapaubos; ang tawo nagaginhawa sang katapusan, kag diin na sia? Subong nga nagakahubas ang tubig sa linaw, kag ang suba nagakupos kag nagakamala, subong man ang tawo nagahigda kag indi na magbangon; tubtub nga mawala ang mga langit, indi sia magmata ukon mapukaw gikan sa iya katulugon.

“Kon tagoon mo lamang ako sa lulubngan, panaboni ako tubtub nga matapos ang imo kaakig, pat-ura ang tion para sa akon, kag dumduma ako! Kon mapatay ang tawo, mabuhi pa bala sia liwat? Sa tanan nga adlaw sang akon mabudlay nga pag-alagad magahulat ako, tubtub nga mag-abut ang akon pagbag-o. Magatawag ka, kag magasabat ako sa imo; magahandum ka sa binuhatan sang imo mga kamot. Kay niyan isipon mo ang akon mga tikang; indi mo pagbantayan ang akon sala. Ang akon paglapas pat-inan sa isa ka suludlan, kag taboni mo ang akon sala.

“Apang subong nga ang bukid nagakatumba kag nagakawasak, kag ang bato ginakuha gikan sa iya duog, subong nga ginahilis sang tubig ang mga bato kag ginaanod sang iya mga baha ang duta sang daga, subong man ginalaglag mo ang paglaum sang tawo. Ginadaug mo sia sa gihapon, kag nagataliwan sia; ginabag-o mo ang iya nawong kag ginapahalin mo sia. Ang iya mga anak nga lalaki nagakadungganon, kag wala sia makahibalo sini; ginapaubos sila, kag wala sia makatalupangud. Ginabatyag niya lamang ang kasakit sang iya kaugalingon nga lawas, kag nagapangasubo sia lamang para sa iya kaugalingon.”