ايُوب 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹”اِنسان چې د ښځې نه پېدا شوے دے، د هغۀ ورځې لږې او د تکليف نه ډک وى. ²هغه د ګُل په شان راټوکيږى او وچيږى، د سيوري په شان تښتى او نۀ پاتې کيږى. ³آيا تۀ په داسې يو کس باندې خپلې سترګې ايښې؟ او آيا تۀ ما د ځان سره عدالت ته راولې؟ ⁴څوک چې يو پاک شے د ناپاک نه راويستلے شى؟ هيڅوک نۀ. ⁵ځکه چې د هغۀ ورځې ټاکلې شوې دى، د هغۀ د مياشتو شمېر ستا سره دے، او تا هغه حدونه ټاکلى دى چې هغه ترې نۀ شى اوښتے، ⁶نو د هغۀ نه مخ واړوه، چې هغه آرام وکړى، ترڅو چې هغه د مزدور په شان خپله ورځ پوره کړى.

⁷”ځکه چې د ونې دپاره اُميد شته: کۀ هغه پرې شى، نو بيا به وټوکيږى، او د هغې نوي ښاخونه به ختم نۀ شى. ⁸اګر کۀ د هغې ريښه په زمکه کښې زړه شى او د هغې نيمه ونه په خاوره کښې مړه شى، ⁹د اوبو په بوئ به هغه وغوړيږى او د نوي بوټي په شان به ښاخونه راوباسى. ¹⁰خو انسان مړ شى او پرېوځى؛ سړے وروستۍ ساه اخلى، او هغه بيا چرته وى؟ ¹¹لکه څنګه چې د جهيل نه اوبۀ ورکيږى، او يوه سيند وچ شى او ختم شى، ¹²هم هغه شان اِنسان څملى او بيا نۀ پاڅيږى، ترڅو چې آسمانونه پاتې نۀ شى، هغه به بيدار نۀ شى او د خپلې خوبه به ونۀ پاڅولے شى.

¹³”کاشکې تۀ ما په قبر کښې پټ کړې، او ترهغه ما پناه کړې چې ستا غصه ختمه شى، ¹⁴کۀ اِنسان مړ شى، آيا هغه به بيا ژوندے شى؟ زۀ به د خپل سخت کار په ټولو ورځو کښې انتظار کوم، ترڅو چې زما بيا تازه کېدل راشى. ¹⁵تۀ به اواز وکړې، او زۀ به تا ته جواب درکړم، تۀ به د خپلو لاسونو د کار آرزو وکړې. ¹⁶نو بيا به تۀ زما قدمونه شمېرې؛ تۀ به زما د ګناه نګرانى نۀ کوې. ¹⁷زما سرکشى به په يوه توبره کښې مُهر شوې وى، او تۀ به زما ګناه پټه کړې.

¹⁸”خو لکه څنګه چې يو غر راپريوځى او ټوټه ټوټه شى، ¹⁹لکه څنګه چې اوبۀ کاڼي هوار کوى او د هغې سېلابونه د زمکې خاوره بهوى، همداسې تۀ د انسان اُميد ختموې. ²⁰تۀ هغه د تل دپاره زورول کوې، او هغه تېريږى؛ تۀ د هغۀ مخ بدرنګ کوې او هغه لرې لېږې. ²¹د هغۀ زامن عزت ته رسيږى، او هغه پرې نۀ پوهيږى؛ هغوئ ذليل کړى شى، او هغه خبر نۀ شى. ²²هغه يواځې د خپل بدن درد محسوسوى، او يواځې د ځان دپاره ماتم کوى.“