யோபு 14

14 ¹"ஸ்திரீயினிடத்தில் பிறந்த மனுஷன், குறுகிய நாட்களுள்ளவனும், தொல்லை நிறைந்தவனுமாயிருக்கிறான். ²அவன் பூவைப்போல் மலர்ந்து வாடிப்போகிறான்; நிழலைப்போல் ஓடிப்போய் நிலைத்திரான். ³இப்படிப்பட்டவன்மேல் நீர் உம்முடைய கண்களைப் பதிக்கிறீரோ? என்னை உம்மோடே நியாயத்திற்குக் கொண்டுவருகிறீரோ? ⁴தீட்டானதிலிருந்து சுத்தமானதை வெளிப்படுத்தத்தக்கவன் யார்? ஒருவனுமில்லை. ⁵அவனுடைய நாட்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கிறபடியால், அவனுடைய மாதங்களின் எண்ணிக்கை உம்மிடத்தில் இருக்கிறது; அவன் கடந்துபோகக்கூடாத எல்லைகளையும் நீர் ஏற்படுத்தினீர். ⁶அவன் இளைப்பாறும்படி அவனைவிட்டு விலகியிரும், அவன் ஒரு கூலிக்காரனைப்போல் தன் நாளை முடிக்குமட்டும்.

⁷"ஒரு மரத்திற்கு நம்பிக்கை உண்டு: அது வெட்டப்பட்டாலும் திரும்பத் தளிர்க்கும், அதின் கிளைகள் ஒழிந்துபோகாது. ⁸அதின் வேர் நிலத்தில் பழையதாகி, அதின் அடிமரம் மண்ணில் இறந்துபோனாலும், ⁹தண்ணீரின் வாசனையினால் அது துளிர்விட்டு, ஒரு புதிய நாற்றைப்போல் கிளைகளை விடும். ¹⁰ஆனால் மனுஷன் மரித்து விழுந்துபோகிறான்; ஒருவன் தன் ஜீவனை விடுகிறான், பின்பு அவன் எங்கே? ¹¹ஏரியிலிருந்து தண்ணீர் மறைந்துபோவதுபோலவும், ஆறு வற்றி உலர்ந்துபோவதுபோலவும், ¹²மனுஷன் படுத்துக்கிடந்து எழுந்திரான்; வானங்கள் ஒழிந்துபோகுமட்டும், அவன் விழிக்கவுமாட்டான், தன் நித்திரையினின்று எழுப்பப்படவுமாட்டான்.

¹³"நீர் என்னைப் பாதாளத்தில் ஒளித்து, உம்முடைய கோபம் தணியுமட்டும் என்னை மறைத்து, எனக்கு ஒரு குறித்த காலத்தை ஏற்படுத்தி, என்னை நினைத்தருளினால் நலமாயிருக்கும்! ¹⁴மனுஷன் மரித்தால் திரும்பப் பிழைப்பானோ? என் கடின சேவையின் நாட்களெல்லாம் நான் காத்திருப்பேன், என் மறுபிறப்பு வருமட்டும். ¹⁵நீர் கூப்பிடுவீர், நான் உமக்கு உத்தரவு சொல்லுவேன்; உம்முடைய கைகளின் கிரியையின்மேல் ஆவலாயிருப்பீர். ¹⁶அப்பொழுது நீர் என் காலடிகளை எண்ணுவீர்; என் பாவத்தின்மேல் நீர் கண்காணிப்பாயிரார். ¹⁷என் மீறுதல் ஒரு பையிலே முத்திரையிடப்படும், என் அக்கிரமத்தை நீர் மூடிவிடுவீர்.

¹⁸"ஆனால் ஒரு மலை விழுந்து அழிந்து போவதுபோலவும், ஒரு கன்மலை தன் இடத்தைவிட்டு நகர்த்தப்படுவதுபோலவும், ¹⁹தண்ணீர் கற்களைத் தேய்த்துவிடுவதுபோலவும், அதின் பெருவெள்ளம் பூமியின் மண்ணை அடித்துக்கொண்டுபோவதுபோலவும், நீர் மனுஷனுடைய நம்பிக்கையை அழித்துப்போடுகிறீர். ²⁰நீர் அவனை என்றென்றைக்கும் மேற்கொள்ளுகிறீர், அவன் ஒழிந்துபோகிறான்; அவனுடைய முகத்தை மாற்றி அவனை அனுப்பிவிடுகிறீர். ²¹அவனுடைய குமாரர் கனமடைந்தாலும் அவன் அதை அறியான்; அவர்கள் தாழ்த்தப்பட்டாலும் அவன் அதைக் கவனியான். ²²அவன் தன் சொந்த சரீரத்தின் வேதனையை மாத்திரமே உணருகிறான், தனக்காக மாத்திரமே துக்கிக்கிறான்."