के मानिसको निम्ति आशा छ?
ढालिएको रूख पानीको गन्ध पाउँदा फेरि पलाउँछ, तर मानिस पल्टन्छ र उठ्दैन। इयोब सोच्छन् कि के मरेकाहरू फेरि जिउन सक्छन्, रिस नहटुन्जेल लुकाइएर पछि फेरि बोलाइने कल्पना गर्छन्, र भन्छन् कि परमेश्वरले ढुङ्गामा बग्ने पानीझैँ आशालाई खियाउनुहुन्छ।
14 1“स्त्रीबाट जन्मेको मानिस थोरै दिनको हुन्छ र कष्टले भरिएको हुन्छ। 2ऊ फूलझैँ उम्रन्छ र ओइलाउँछ; ऊ छायाझैँ भाग्छ र टिक्दैन। 3के त्यस्तो मानिसमाथि तपाईं आफ्ना आँखा गाड्नुहुन्छ? अनि तपाईंले मलाई आफूसँग न्यायमा ल्याउनुहुन्छ? 4अशुद्धबाट शुद्ध वस्तु कसले निकाल्न सक्छ? कसैले सक्दैन। 5उसका दिनहरू निर्धारित भएका हुनाले, उसका महिनाहरूको गन्ती तपाईंसँग छ, र तपाईंले सीमा तोक्नुभएको छ, जुन ऊ नाघ्न सक्दैन, 6त्यसबाट आफ्नो दृष्टि हटाउनुहोस्, ताकि ऊ विश्राम पाओस्, जबसम्म ज्यालादार मजदूरझैँ ऊ आफ्नो दिन पूरा गर्दैन।
7“किनकि रूखको निम्ति त आशा छ: त्यो काटियो भने, त्यो फेरि पलाउनेछ, र त्यसका टुसाहरू रोकिनेछैनन्। 8त्यसको जरा भुइँमा वृद्ध भए तापनि र त्यसको ठुटो जमिनमा मरे तापनि, 9पानीको गन्धमा त्यसले कोपिला हाल्नेछ र नयाँ बिरुवाझैँ हाँगाहरू फैलाउनेछ। 10तर मानिस मर्छ र ढल्छ; मानिसले अन्तिम सास फेर्छ, अनि ऊ कहाँ छ? 11जसरी तालबाट पानी लोप हुन्छ, र नदी घट्दै सुक्दै जान्छ, 12त्यसरी नै मानिस ढल्छ र फेरि उठ्दैन; आकाश नरहुन्जेलसम्म, ऊ ब्युँझनेछैन, न त आफ्नो निद्राबाट जगाइनेछ।
13“काश, तपाईंले मलाई चिहानमा लुकाइदिनुभए, तपाईंको क्रोध नसकिएसम्म मलाई छिपाइदिनुभए, मेरो निम्ति एउटा निश्चित समय तोकिदिनुभए, र मलाई सम्झिदिनुभए! 14मानिस मर्यो भने, के ऊ फेरि बाँच्नेछ? मेरो कठोर सेवाका सबै दिनभरि म पर्खिरहनेछु, जबसम्म मेरो नवीकरण आउँदैन। 15तपाईंले बोलाउनुहुनेछ, र म तपाईंलाई जवाफ दिनेछु; तपाईंले आफ्ना हातका कामको निम्ति तृष्णा गर्नुहुनेछ। 16किनकि त्यसबेला तपाईंले मेरा पाइलाहरू गन्नुहुनेछ; तपाईंले मेरो पापमाथि निगरानी राख्नुहुनेछैन। 17मेरो विद्रोह एउटा थैलीमा छाप लगाएर बन्द गरिनेछ, र तपाईंले मेरो पाप ढाकिदिनुहुनेछ।
18“तर जसरी पहाड ढल्छ र भत्केर नष्ट हुन्छ, र चट्टान आफ्नो ठाउँबाट हट्छ, 19जसरी पानीले ढुङ्गाहरू घोट्छ र त्यसको भेलले पृथ्वीको माटो बगाएर लैजान्छ, त्यसरी नै तपाईंले मानिसको आशा नष्ट गर्नुहुन्छ। 20तपाईंले उसलाई सदाको निम्ति पराजित गर्नुहुन्छ, र ऊ बितेर जान्छ; तपाईंले उसको अनुहार बिगार्नुहुन्छ र उसलाई पठाइदिनुहुन्छ। 21उसका छोराहरू आदर पाउँछन्, तर ऊ त्यो जान्दैन; तिनीहरू तल झारिन्छन्, तर ऊ ख्याल गर्दैन। 22ऊ केवल आफ्नै शरीरको पीडा महसुस गर्छ, र ऊ केवल आफ्नै निम्ति विलाप गर्छ।”