ယောဘဝတ္တု။ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹“မိန်းမဖွားသော လူသည် နေ့ရက်တိုတောင်း၍ ဒုက္ခနှင့်ပြည့်ဝ၏။ ²သူသည် ပန်းကဲ့သို့ ပွင့်ထွက်၍ ညှိုးနွမ်းတတ်၏။ အရိပ်ကဲ့သို့ ပြေးလွှား၍ မတည်မြဲတတ်ပါ။ ³ထိုသို့သောသူကို ကိုယ်တော်သည် စေ့စေ့ကြည့်ရှုတော်မူသလော။ အကျွန်ုပ်ကိုလည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ တရားစီရင်ခြင်းသို့ ဆောင်ယူတော်မူသလော။ ⁴မစင်ကြယ်သောအရာထဲမှ စင်ကြယ်သောအရာကို အဘယ်သူ ထုတ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။ တစ်ဦးမျှ မရှိပါ။ ⁵သူ၏နေ့ရက်တို့ကို စီရင်ပြဌာန်းပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ သူ၏လအရေအတွက်သည် ကိုယ်တော်၌ ရှိ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူမကျော်လွန်နိုင်သော အပိုင်းအခြားကို သတ်မှတ်တော်မူပြီ။ ⁶အခစားအလုပ်သမားကဲ့သို့ သူသည် မိမိ၏နေ့ရက်ကို အမှုထမ်းပြီးစီးသည့်တိုင်အောင် သူ နားနေနိုင်စေရန် သူ့ထံမှ မျက်နှာလွှဲတော်မူပါ။

⁷“အကြောင်းမူကား၊ သစ်ပင်အဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိ၏။ ခုတ်လှဲခြင်းခံရသော်လည်း တစ်ဖန် အညွန့်ထွက်ပြန်လိမ့်မည်။ ၎င်း၏အညွန့်တို့သည် မပြတ်မလပ်ရ။ ⁸မြေကြီး၌ ၎င်း၏အမြစ်သည် အိုမင်း၍ မြေ၌ ၎င်း၏ငုတ်တိုသည် သေသော်လည်း၊ ⁹ရေ၏အနံ့ကိုခံရသော် အဖူးထွက်၍ အပင်သစ်ကဲ့သို့ အကိုင်းအခက်တို့ကို ထုတ်လိမ့်မည်။ ¹⁰သို့ရာတွင် လူသည် သေ၍ လဲလျောင်းရ၏။ လူသည် နောက်ဆုံးထွက်သက်ကိုရှူ၍ သေပြီးနောက် အဘယ်မှာ ရှိသနည်း။ ¹¹အိုင်ထဲမှ ရေ ကုန်ခန်းသကဲ့သို့၎င်း၊ မြစ်သည် ယိုယွင်းခန်းခြောက်သကဲ့သို့၎င်း၊ ¹²ထိုနည်းတူ လူသည် လဲလျောင်း၍ နောက်တစ်ဖန် မထရ။ မိုးကောင်းကင် ကွယ်ပျောက်သည့်တိုင်အောင် သူသည် နိုးထခြင်း၊ အိပ်ပျော်ရာမှ လှုံ့ဆော်ခြင်း မခံရ။

¹³“ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို သင်္ချိုင်း၌ ဝှက်ထားတော်မူ၍ အမျက်တော်ငြိမ်းသည့်တိုင်အောင် အကျွန်ုပ်ကို ကွယ်ဝှက်ထားတော်မူပါစေ။ အကျွန်ုပ်အဖို့ ချိန်းချက်သော အချိန်ကာလကို သတ်မှတ်တော်မူ၍ အကျွန်ုပ်ကို အောက်မေ့သတိရတော်မူပါ။ ¹⁴လူသည် သေလျှင် တစ်ဖန် အသက်ရှင်ပြန်မည်လော။ အကျွန်ုပ်၏ ပင်ပန်းသော အမှုထမ်းရသည့် နေ့ရက်ရှိသမျှ၊ အကျွန်ုပ်၏ အသစ်ပြုပြင်ချိန် ရောက်လာသည့်တိုင်အောင် အကျွန်ုပ် စောင့်ဆိုင်းနေပါမည်။ ¹⁵ကိုယ်တော် ခေါ်တော်မူလျှင် အကျွန်ုပ် ထူးပါမည်။ ကိုယ်တော်၏လက်တော်ဖြင့် ဖန်ဆင်းသောအရာကို ကိုယ်တော် တောင့်တတော်မူလိမ့်မည်။ ¹⁶ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ ခြေလှမ်းတို့ကို ရေတွက်တော်မူလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ကိုယ်တော် စောင့်ကြည့်တော်မူမည် မဟုတ်ပါ။ ¹⁷အကျွန်ုပ်၏ ပုန်ကန်ခြင်းကို အိတ်၌ ထည့်၍ တံဆိပ်ခတ်ထားလျက်၊ အကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို ကိုယ်တော် ဖုံးအုပ်တော်မူလိမ့်မည်။

¹⁸“သို့ရာတွင် တောင်သည် ပြိုကျ၍ ကြေမွသကဲ့သို့၎င်း၊ ကျောက်ဆောင်သည် မိမိနေရာမှ ရွေ့သွားသကဲ့သို့၎င်း၊ ¹⁹ရေသည် ကျောက်ခဲတို့ကို တိုက်စားသကဲ့သို့၎င်း၊ ရေလျှံသည် မြေကြီး၏ မြေမှုန့်ကို မျောပါသွားစေသကဲ့သို့၎င်း၊ ကိုယ်တော်သည် လူ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ²⁰ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို အစဉ်အမြဲ နိုင်လွန်တော်မူသဖြင့် သူသည် လွန်သွားရ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူ၏မျက်နှာကို ဖျက်ဆီး၍ သူ့ကို နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ ²¹သူ၏သားတို့သည် ဂုဏ်အသရေ ရကြသော်လည်း သူ မသိရ။ သူတို့သည် နှိမ့်ချခြင်းခံရသော်လည်း သူသည် သတိမပြုမိရ။ ²²သူသည် မိမိကိုယ်၏ နာကျင်ခြင်းကိုသာ ခံစားရ၍ မိမိအတွက်သာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းရ၏။”