ယောဘဝတ္တု။ 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹“ကြည့်လော့၊ ဤအရာအလုံးစုံကို ငါ့မျက်စိမြင်ခဲ့ပြီ၊ ငါ့နားသည်ကြား၍နားလည်ခဲ့ပြီ။ ²သင်တို့သိသမျှကို ငါလည်းသိ၏၊ ငါသည်သင်တို့ထက် ယုတ်ညံ့သည်မဟုတ်။ ³သို့ရာတွင် ငါသည်အနန္တတန်ခိုးရှင်ထံ လျှောက်ထားလို၏၊ ဘုရားသခင်နှင့် ငါ၏အမှုကိုငြင်းခုံရန် ငါတောင့်တ၏။ ⁴သို့သော် သင်တို့သည်မုသားဖြင့်အင်္ဂတေမွမ်းမံကြ၏၊ သင်တို့အားလုံးသည် အချည်းနှီးသောဆရာဝန်များဖြစ်ကြ၏။ ⁵သင်တို့သာ လုံးဝဆိတ်ဆိတ်နေကြလျှင်ကောင်းလေစွ—ထိုအမှုသည် သင်တို့၏ပညာဖြစ်လိမ့်မည်။ ⁶ယခု ငါ၏အငြင်းအခုံကိုကြားကြလော့၊ ငါ့နှုတ်၏တောင်းဆိုချက်ကိုနားထောင်ကြလော့။ ⁷သင်တို့သည် ဘုရားသခင်အတွက် မုသားစကားကိုပြောကြမည်လော၊ ကိုယ်တော့်အတွက် လှည့်စားသောစကားကိုပြောကြမည်လော။ ⁸သင်တို့သည် ကိုယ်တော့်ဘက်မှ မျက်နှာသာပေးကြမည်လော။ ဘုရားသခင်အတွက် အမှုကိုငြင်းခုံပေးကြမည်လော။ ⁹ကိုယ်တော်သည်သင်တို့ကိုစစ်ဆေးတော်မူသောအခါ သင်တို့အဖို့ကောင်းမည်လော။ သို့မဟုတ် လူတစ်ဦးကိုလှည့်စားသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကိုလှည့်စားနိုင်ကြမည်လော။ ¹⁰သင်တို့သည်တိတ်တဆိတ်မျက်နှာသာပြလျှင် ကိုယ်တော်သည်သင်တို့ကိုဧကန်မုချဆုံးမတော်မူလိမ့်မည်။ ¹¹ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတန်ခိုးတော်သည် သင်တို့ကိုမထိတ်လန့်စေဘဲနေမည်လော၊ ကိုယ်တော့်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သင်တို့အပေါ်သို့ကျရောက်မည်မဟုတ်လော။ ¹²သင်တို့၏ဆိုရိုးစကားများသည် ပြာနှင့်တူသောစကားများဖြစ်၏၊ သင်တို့၏ခုခံချက်များသည် ရွှံ့စေးဖြင့်လုပ်ထားသည်။

¹³“ငါ့ရှေ့၌ဆိတ်ဆိတ်နေကြလော့၊ ငါပြောပါရစေ၊ ဖြစ်လာသမျှသည် ငါ့အပေါ်သို့ကျရောက်ပါစေ။ ¹⁴အဘယ်ကြောင့် ငါသည်မိမိအသားကိုဘေးအန္တရာယ်၌ထား၍ မိမိအသက်ကိုမိမိလက်ဖြင့်ကိုင်ရမည်နည်း။ ¹⁵ကိုယ်တော်သည်ငါ့ကိုသတ်တော်မူသော်လည်း ငါသည်ကိုယ်တော်၌မျှော်လင့်မည်၊ သို့သော်လည်း ငါ၏အကျင့်များကို ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ ချေပလျှောက်ထားမည်။ ^a a v15 ယောဘသည်မိမိကန့်ကွက်ပြောဆိုနေစဉ်ပင် သူ၏ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းသည် ဘုရားသခင်ဘက်သို့ လှမ်းရောက်လျက်ရှိ၏။ ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ ပြည့်စုံသောဖောက်ထွင်းမှုမူကား နောက်မှရောက်လာ၏—ကျမ်းစောင်အဆုံး၌ ယောဘသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖူးမြင်ရ၏။ ¹⁶ဤအမှုသည်လည်း ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားတရားမဲ့သူသည် ကိုယ်တော့်ရှေ့တော်သို့ ဝံ့ဝံ့မလာဝံ့သောကြောင့်တည်း။ ¹⁷ငါ၏စကားကို သေချာစွာနားထောင်ကြလော့၊ ငါ၏ကြွေးကြော်ချက်သည် သင်တို့၏နားသို့ ရောက်ပါစေ။ ¹⁸ကြည့်လော့၊ ငါသည်ငါ၏အမှုကိုပြင်ဆင်ထားပြီ၊ ငါသည်ဖြောင့်မတ်ကြောင်းစီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းခံရမည်ကို ငါသိ၏။ ¹⁹မည်သူသည်ငါနှင့်ငြင်းခုံမည်နည်း။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ငါသည်ဆိတ်ဆိတ်နေ၍သေပါအံ့။

²⁰“အကျွန်ုပ်အား နှစ်ပါးသောအရာကိုသာ ပေးသနားတော်မူပါ၊ သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်မှ မိမိကိုယ်ကိုမပုန်းကွယ်ပါ။ ²¹ကိုယ်တော်၏လက်တော်ကို အကျွန်ုပ်ထံမှ ဝေးစွာရုပ်သိမ်းတော်မူပါ၊ ကိုယ်တော်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် အကျွန်ုပ်ကိုမထိတ်လန့်စေတော်မူပါနှင့်။ ²²ထိုအခါ ခေါ်တော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်ဖြေကြားပါမည်၊ သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ်လျှောက်ထားပါရစေ၊ ကိုယ်တော်ကပြန်၍မိန့်တော်မူပါ။ ²³အကျွန်ုပ်၏အပြစ်များနှင့် ဒုစရိုက်များသည် အဘယ်မျှများသနည်း။ အကျွန်ုပ်၏ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် အပြစ်ကို အကျွန်ုပ်အားပြတော်မူပါ။ ²⁴ကိုယ်တော်သည်အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာတော်ကိုလွှဲတော်မူ၍ အကျွန်ုပ်ကိုကိုယ်တော်၏ရန်သူဟု မှတ်တော်မူသနည်း။ ²⁵ကိုယ်တော်သည် လေတိုက်၍လွင့်သောသစ်ရွက်ကို ချောက်လှန့်တော်မူ၍ ခြောက်သွေ့သောဖွဲကို လိုက်တော်မူမည်လော။ ²⁶အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တစ်ဖက်၌ ခါးသီးသောအရာများကိုရေးမှတ်တော်မူ၍ အကျွန်ုပ်ငယ်ရွယ်စဉ်က အပြစ်များကို အကျွန်ုပ်အားအမွေခံစေတော်မူ၏။ ²⁷ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ခြေများကို ထိတ်ခတ်ထားတော်မူ၍ အကျွန်ုပ်၏လမ်းအလုံးစုံကို စောင့်ကြည့်တော်မူ၏၊ အကျွန်ုပ်၏ခြေဖဝါးများအတွက် အကန့်အသတ်ကို သတ်မှတ်တော်မူ၏။

²⁸“ထို့ကြောင့် လူသည် ဆွေးမြေ့သောသစ်သားကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ပိုးဖားစားသောအဝတ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ယိုယွင်းပျက်စီး၏။”