ኢዮብ 13

13 ¹እነሆ፣ ዐይኔ ይህን ሁሉ አይቷል፤ ጆሮዬም ሰምቶ ተረድቶታል። ²እናንተ የምታውቁትን እኔም ደግሞ ዐውቃለሁ፤ ከእናንተ አላንስም። ³እኔ ግን ሁሉን ቻዩን ማነጋገር እወዳለሁ፤ ነገሬንም ከእግዚአብሔር ጋር ለመከራከር እናፍቃለሁ። ⁴እናንተ ግን በውሸት ትለቀልቃላችሁ፤ ሁላችሁም የማይጠቅሙ ሐኪሞች ናችሁ። ⁵ፈጽማችሁ ዝም ብትሉ ኖሮ፣ ያ ጥበባችሁ በሆነ ነበር! ⁶አሁን ነገሬን ስሙ፤ የከንፈሬንም ልመና አድምጡ። ⁷ስለ እግዚአብሔር በውሸት ትናገራላችሁን? ስለ እርሱስ በተንኰል ትናገራላችሁን? ⁸ለእርሱ ታደላላችሁን? ስለ እግዚአብሔር ትከራከራላችሁን? ⁹እርሱ በሚመረምራችሁ ጊዜ ይበጃችኋልን? ወይስ ሰውን እንደምታታሉ እርሱን ታታሉታላችሁን? ¹⁰በስውር ብታደሉ፣ እርሱ በእርግጥ ይገሥጻችኋል። ¹¹ግርማው አያስፈራችሁምን? ፍርሃቱስ በእናንተ ላይ አይወድቅምን? ¹²አባባሎቻችሁ የዐመድ ምሳሌዎች ናቸው፤ መከላከያዎቻችሁም ከሸክላ የተሠሩ ናቸው።

¹³በፊቴ ዝም በሉ፤ እኔም ልናገር፤ የሚመጣውም ሁሉ ይድረስብኝ። ¹⁴ሥጋዬን ለምን ለአደጋ አጋልጣለሁ? ሕይወቴንስ በእጄ ለምን እይዛለሁ? ¹⁵ቢገድለኝ እንኳ በእርሱ ተስፋ አደርጋለሁ፤ ነገር ግን መንገዴን በፊቱ እከራከራለሁ። ^a a v15 በተቃውሞው ውስጥ እንኳ የኢዮብ እምነት ወደ እግዚአብሔር ይደርሳል። ፍጹም የሆነው የግንኙነት መሻገር ኋላ ይመጣል — ኢዮብ በመጽሐፉ መጨረሻ አባታችንን ፊት ለፊት ያየዋል። ¹⁶ይህም ደግሞ መዳኛዬ ይሆናል፤ አምላክ የለሽ ሰው በፊቱ ለመቅረብ አይደፍርምና። ¹⁷ቃሌን አድምጣችሁ ስሙ፤ ንግግሬም ወደ ጆሮአችሁ ይድረስ። ¹⁸እነሆ፣ ነገሬን አዘጋጅቻለሁ፤ ጻድቅ ሆኜ እንደምገኝ ዐውቃለሁ። ¹⁹ከእኔ ጋር የሚከራከር ማን ነው? ያን ጊዜ ዝም ብዬ እሞታለሁና።

²⁰ሁለት ነገሮችን ብቻ ስጠኝ፤ ያን ጊዜ ከፊትህ አልሰወርም፦ ²¹እጅህን ከእኔ አርቅ፤ ፍርሃትህም አያስደንግጠኝ። ²²ጥራኝ፣ እኔም እመልሳለሁ፤ ወይም እኔ ልናገር፣ አንተም መልስልኝ። ²³በደሎቼና ኀጢአቶቼ ስንት ናቸው? ዐመፄንና ኀጢአቴን አሳየኝ። ²⁴ፊትህን ለምን ትሰውራለህ? እንደ ጠላትህስ ለምን ትቈጥረኛለህ? ²⁵በነፋስ የሚገፋውን ቅጠል ታስፈራዋለህን? የደረቀውንስ ገለባ ታሳድደዋለህን? ²⁶በእኔ ላይ መራራ ነገር ትጽፋለህና የወጣትነቴንም ኀጢአት ታወርሰኛለህ። ²⁷እግሮቼን በእንጨት ማሰሪያ ታስራለህ፤ መንገዶቼንም ሁሉ ትጠብቃለህ፤ ለእግሮቼ ጫማ ድንበር ታበጃለህ።

²⁸ስለዚህ ሰው እንደሚበሰብስ እንጨት ያልቃል፤ ብል እንደ በላው ልብስ።