Ο Ιώβ απαντά στους φίλους του
Ο Ιώβ αποκαλεί τους φίλους του άχρηστους γιατρούς που ασβεστώνουν με ψέματα, και προειδοποιεί ότι ο Θεός δεν θα τους ευχαριστήσει που παίρνουν το μέρος του με ανεντιμότητα. Θέλει να υποστηρίξει την υπόθεσή του ενώπιον του ίδιου του Θεού: κι αν με θανατώσει, σ' αυτόν θα ελπίζω. Και ύστερα, γιατί κρύβεις το πρόσωπό σου;
13 1«Δείτε, το μάτι μου τα έχει δει όλα αυτά· το αυτί μου τα άκουσε και τα κατάλαβε. 2Ό,τι ξέρετε εσείς, το ξέρω κι εγώ· δεν είμαι κατώτερός σας. 3Εγώ όμως θα μιλούσα στον Παντοδύναμο, και λαχταρώ να υπερασπιστώ την υπόθεσή μου μπροστά στον Θεό. 4Εσείς όμως με ψέματα συγκαλύπτετε· όλοι σας είστε άχρηστοι γιατροί. 5Μακάρι να σωπαίνατε τελείως — αυτό θα ήταν η σοφία σας! 6Τώρα ακούστε το επιχείρημά μου, και προσέξτε την παράκληση των χειλιών μου. 7Θα μιλήσετε ψεύτικα για χάρη του Θεού και θα πείτε δόλια λόγια για χάρη του; 8Θα μεροληπτήσετε υπέρ του; Θα υπερασπιστείτε την υπόθεση του Θεού; 9Θα πάνε καλά τα πράγματα για σας όταν σας εξετάσει; Ή μπορείτε να τον εξαπατήσετε όπως θα εξαπατούσατε έναν άνθρωπο; 10Σίγουρα θα σας επιπλήξει αν κρυφά δείχνετε μεροληψία. 11Δε θα σας τρομάξει το μεγαλείο του, και δε θα σας κυριεύσει ο φόβος του; 12Τα ρητά σας είναι παροιμίες από στάχτη· οι άμυνές σας είναι φτιαγμένες από πηλό.
13«Σωπάστε μπροστά μου, κι αφήστε με να μιλήσω· κι ας πέσει πάνω μου ό,τι κι αν έρθει. 14Γιατί να βάλω σε κίνδυνο τη σάρκα μου και να πάρω τη ζωή μου στα ίδια μου τα χέρια; 15Ακόμη κι αν με σκοτώσει, θα ελπίζω σ’ αυτόν· όμως θα υπερασπιστώ τους δρόμους μου μπροστά του. a a v15 Ακόμη και μέσα στη διαμαρτυρία του, η εμπιστοσύνη του Ιώβ στρέφεται προς τον Θεό. Η πλήρης σχεσιακή ανατροπή έρχεται αργότερα — ο Ιώβ βλέπει τον Πατέρα μας πρόσωπο με πρόσωπο στο τέλος του βιβλίου. 16Κι αυτό θα είναι η σωτηρία μου, γιατί κανένας ασεβής δε θα τολμούσε να έρθει μπροστά του. 17Ακούστε προσεκτικά τα λόγια μου· κι ας φτάσει η δήλωσή μου στ’ αυτιά σας. 18Δείτε, έχω ετοιμάσει την υπόθεσή μου· ξέρω ότι θα δικαιωθώ. 19Ποιος θα αντιδικήσει μαζί μου; Γιατί τότε θα σωπούσα και θα πέθαινα.
20«Μόνο δύο πράγματα χάρισέ μου, και τότε δε θα κρυφτώ από το πρόσωπό σου: 21Απομάκρυνε το χέρι σου από μένα, και μη με τρομάζει ο φόβος σου. 22Τότε κάλεσε, κι εγώ θα απαντήσω· ή άφησέ με να μιλήσω, κι εσύ απάντησέ μου. 23Πόσα είναι τα σφάλματά μου και οι αμαρτίες μου; Δείξε μου την ανταρσία μου και την αμαρτία μου. 24Γιατί κρύβεις το πρόσωπό σου και με θεωρείς εχθρό σου; 25Θα τρομάξεις ένα φύλλο που το σέρνει ο άνεμος και θα κυνηγήσεις ξερό άχυρο; 26Γιατί γράφεις πικρά πράγματα εναντίον μου και με κάνεις να κληρονομήσω τις αμαρτίες της νιότης μου. 27Βάζεις τα πόδια μου σε δεσμά και παρακολουθείς όλους τους δρόμους μου· βάζεις όριο στα πέλματα των ποδιών μου.
28«Έτσι ο άνθρωπος φθείρεται σαν σαπισμένο ξύλο, σαν ρούχο που το τρώνε οι σκόροι».
