ايوب 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹”ڏسو، منهنجي اک اهو سڀ ڏٺو آهي؛ منهنجي ڪن اهو ٻڌو ۽ سمجهيو آهي. ²جيڪي اوهان کي خبر آهي، سو مون کي بہ خبر آهي؛ آءٌ اوهان کان گھٽ ناهيان. ³پر آءٌ قادر مطلق سان ڳالهائيندس، ۽ خدا سان پنهنجي معاملي تي بحث ڪرڻ چاهيان ٿو. ⁴پر اوهين ڪوڙ جو چونو ٿا لڳايو؛ اوهين سڀ بي ڪار طبيب آهيو. ⁵ڪاش اوهين بلڪل چپ رهو ها—اها اوهان جي حڪمت ٿئي ها! ⁶هاڻي منهنجو دليل ٻڌو، ۽ منهنجن چپن جي عرض تي ڌيان ڏيو. ⁷ڇا اوهين خدا لاءِ ڪوڙ ڳالهائيندا، ۽ هن لاءِ فريب جون ڳالهيون ڪندا؟ ⁸ڇا اوهين هن جي طرفداري ڪندا؟ ڇا اوهين خدا لاءِ بحث ڪندا؟ ⁹ڇا اوهان لاءِ چڱو ٿيندو جڏهن هو اوهان کي پرکيندو؟ يا جيئن ماڻهوءَ کي ٺڳيو ٿا، تيئن هن کي بہ ٺڳي سگھندا؟ ¹⁰جيڪڏهن اوهين ڳجھيءَ طرح طرفداري ڪندا تہ هو اوهان کي ضرور ملامت ڪندو. ¹¹ڇا سندس شان اوهان کي ڊيڄاريندو نہ، ۽ سندس هيبت اوهان تي نہ ڪرندي؟ ¹²اوهان جون چوڻيون رک جون چوڻيون آهن؛ اوهان جا بچاءُ جا ڀت مٽيءَ جا ٺهيل آهن.

¹³”منهنجي اڳيان چپ رهو تہ آءٌ ڳالهايان؛ پوءِ جيڪو ٿئي سو مون تي اچي پوي. ¹⁴آءٌ پنهنجو جسم خطري ۾ ڇو وجھان، ۽ پنهنجي جان پنهنجن هٿن ۾ ڇو کڻان؟ ¹⁵جيتوڻيڪ هو مون کي ماري، تڏهن بہ آءٌ هن تي اميد رکندس؛ سندس منهن اڳيان پنهنجين واٽن جو دفاع ڪندس. ^a a v15 پنهنجي احتجاج ۾ بہ ايوب جو ڀروسو خدا ڏانهن وڌي ٿو. مڪمل رشتو بعد ۾ ظاهر ٿئي ٿو — ڪتاب جي آخر ۾ ايوب اسان جي پيءُ کي منهن بہ منهن ڏسي ٿو. ¹⁶هيءُ بہ منهنجو ڇوٽڪارو ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ ڪوبہ بي دين ماڻهو سندس اڳيان اچڻ جي جرئت نہ ڪندو. ¹⁷منهنجين ڳالهين کي ڌيان سان ٻڌو؛ منهنجو بيان اوهان جي ڪنن تائين پهچي. ¹⁸ڏسو، مون پنهنجو مقدمو تيار ڪيو آهي؛ مون کي خبر آهي تہ آءٌ سچار ثابت ٿيندس. ¹⁹مون سان ڪير جھيڙو ڪندو؟ ڇاڪاڻ تہ پوءِ آءٌ چپ ٿي مري ويندس.

²⁰”رڳو مون کي ٻہ ڳالهيون عطا ڪر، تڏهن آءٌ پاڻ کي تنهنجي منهن کان نہ لڪائيندس: ²¹پنهنجو هٿ مون کان پري هٽاءِ، ۽ پنهنجي هيبت کي مون کي ڊيڄارڻ نہ ڏي. ²²پوءِ تون سڏ تہ آءٌ جواب ڏيندس؛ يا مون کي ڳالهائڻ ڏي، ۽ تون مون کي جواب ڏي. ²³منهنجا ڏوهه ۽ گناهه ڪيترا آهن؟ مون کي منهنجي بغاوت ۽ گناهه ڏيکار. ²⁴تون پنهنجو منهن ڇو ٿو لڪائين، ۽ مون کي پنهنجو دشمن ڇو ٿو ڄاڻين؟ ²⁵ڇا تون واءُ جي اڏايل پن کي ڊيڄاريندين ۽ سڪل ڪک جي پويان پوندين؟ ²⁶ڇاڪاڻ تہ تون منهنجي خلاف ڪڙيون ڳالهيون ٿو لکين، ۽ مون کي منهنجي جوانيءَ جي گناهن جو وارث ٿو بڻائين. ²⁷تون منهنجا پير ڪاٺ جي ڪڙن ۾ ٿو وجھين ۽ منهنجين سڀني واٽن تي نظر ٿو رکين؛ منهنجي پيرن جي تلين لاءِ حد ٿو مقرر ڪرين.

²⁸”تنهنڪري ماڻهو سڙيل ڪاٺ وانگر، ڪيڙن کاڌل ڪپڙي وانگر گھٽجي ٿو وڃي.“