Ayub doʻstlariga javob beradi
Ayub doʻstlarini yolgʻon bilan oqlaydigan yaroqsiz tabiblar deb ataydi va ular Xudoning tarafini nohaqlik bilan olgani uchun Xudo ularga rahmat aytmasligini ogohlantiradi. U oʻz ishini Xudoning Oʻzi bilan muhokama qilmoqchi: U meni oʻldirsa ham, Unga umid bogʻlayman. Soʻng esa: nega yuzingni yashirasan?
13 1“Mana, koʻzim bularning hammasini koʻrdi, qulogʻim buni eshitib, tushundi. 2Sizlar bilgan narsani men ham bilaman, sizlardan kam emasman. 3Lekin men Qodir Xudo bilan gaplashardim, Xudo bilan ishimni muhokama qilishni orzu qilaman. 4Ammo sizlar yolgʻonlar bilan boʻyab koʻrsatasizlar, hammangiz foydasiz tabiblarsizlar. 5Qani endi butunlay jim tursangiz edi — bu sizlar uchun donolik boʻlardi! 6Endi dalilimni eshitinglar, labimning iltijosiga quloq solinglar. 7Xudo uchun yolgʻon gapirasizlarmi, Uning uchun hiyla bilan soʻzlaysizlarmi? 8Unga tarafkashlik qilasizlarmi? Xudo tarafini himoya qilasizlarmi? 9U sizlarni tekshirganda, holingiz yaxshi boʻlarmidi? Yoki insonni aldaganingizdek, Uni alday olarmidingizlar? 10U, albatta, sizlarga tanbeh beradi, agar yashirincha tarafkashlik qilsangiz. 11Uning ulugʻvorligi sizlarni dahshatga solmaydimi, Undan qoʻrqinch ustingizga tushmaydimi? 12Sizlarning hikmatli soʻzlaringiz kul maqollaridir, himoyalaringiz loydan yasalgandir.
13“Oldimda jim turinglar, menga gapirishga ruxsat beringlar, nima kelsa, boshimga tushaversin. 14Nega oʻz tanimni xavf ostiga qoʻyib, jonimni oʻz qoʻlimga olishim kerak? 15U meni oʻldirsa ham, Unga umid bogʻlayman, shunga qaramay, Uning huzurida oʻz yoʻllarimni himoya qilaman. a a v15 Oʻz noroziligida ham Ayubning ishonchi Xudo tomon talpinadi. Munosabatdagi toʻliq burilish keyinroq keladi — Ayub kitob oxirida Otamizni yuzma-yuz koʻradi. 16Bu ham mening najotim boʻladi, chunki hech bir xudosiz odam Uning huzuriga kelishga jurʼat eta olmaydi. 17Soʻzlarimga diqqat bilan quloq solinglar, bayonotim qulogʻingizga yetsin. 18Mana, men ishimni tayyorladim, oqlanishimni bilaman. 19Men bilan kim bahslashadi? Shunda men jim boʻlib, jon berardim.
20“Menga faqat ikki narsani bergin, shunda Sening yuzingdan oʻzimni yashirmayman: 21Qoʻlingni mendan uzoqqa tort, Sendan boʻlgan qoʻrqinch meni dahshatga solmasin. 22Keyin chaqir, men javob beraman, yoki men gapiray, Sen menga javob bergin. 23Xatolarim va gunohlarim qanchadir? Isyonim va gunohimni menga koʻrsat. 24Nega yuzingni yashirasan, meni Oʻzingga dushman deb hisoblaysan? 25Shamol haydagan bargni qoʻrqitasanmi, quruq somonning ketidan quvasanmi? 26Chunki Sen menga qarshi achchiq narsalarni yozasan, yoshligimning gunohlarini menga meros qilib berasan. 27Oyoqlarimni kundaga solasan, barcha yoʻllarimni kuzatasan, oyoq kaftlarimga chegara belgilab qoʻyasan.
28“Shunday qilib, inson chirigan yogʻochdek, kuya yegan kiyimdek yemiriladi.”