Job antwoord sy vriende
Job noem sy vriende waardelose geneeshere wat met leuens oorpleister, en waarsku dat God hulle nie sal bedank omdat hulle oneerlik sy kant kies nie. Hy wil sy saak met God self beredeneer: al maak hy my dood, ek sal op hom hoop. Dan: waarom verberg u u gesig?
13 1“Kyk, my oog het dit alles gesien; my oor het dit gehoor en verstaan. 2Wat julle weet, weet ek ook; ek is nie minder as julle nie. 3Maar ek wil met die Almagtige praat, en ek verlang om my saak met God te bepleit. 4Maar julle bedek alles met leuens; julle is almal waardelose geneeshere. 5As julle maar heeltemal sou stilbly—dit sou julle wysheid wees! 6Hoor nou my betoog, en luister na die smeekbede van my lippe. 7Sal julle vals praat namens God en bedrieglik praat namens hom? 8Sal julle hom bevoordeel? Sal julle God se saak verdedig? 9Sal dit goed met julle gaan wanneer hy julle ondersoek? Of kan julle hom bedrieg soos julle ’n mens sou bedrieg? 10Hy sal julle sekerlik bestraf as julle in die geheim partydig is. 11Sal sy majesteit julle nie laat skrik nie, en sal die skrik vir hom nie op julle val nie? 12Julle gesegdes is spreuke van as; julle verdediging is van klei gemaak.
13“Bly stil voor my, en laat my praat; laat oor my kom wat ook al wil. 14Waarom sou ek my eie vlees in gevaar stel en my lewe in my eie hande neem? 15Al maak hy my dood, sal ek op hom hoop; tog sal ek my weë voor hom verdedig. a a v15 Selfs in sy protes reik Job se vertroue na God uit. Die volle relasionele deurbraak kom later — Job sien ons Vader van aangesig tot aangesig aan die einde van die boek. 16Ook dit sal my redding wees, want geen goddelose mens sou dit waag om voor hom te verskyn nie. 17Luister aandagtig na my woorde; laat my verklaring julle ore bereik. 18Kyk, ek het my saak voorberei; ek weet dat ek in die gelyk gestel sal word. 19Wie sal met my stry? Want dan sou ek stilbly en sterf.
20“Verleen my net twee dinge, dan sal ek my nie vir u verberg nie: 21Trek u hand ver van my af, en moenie toelaat dat die vrees vir u my beangs maak nie. 22Roep dan, en ek sal antwoord; of laat my praat, en antwoord u my. 23Hoeveel is my oortredinge en my sondes? Wys my my opstand en my sonde. 24Waarom verberg u u aangesig en reken u my as u vyand? 25Sal u ’n blaar wat deur die wind gewaai word, laat skrik en droë kaf agtervolg? 26Want u skryf bitter dinge teen my neer en laat my die sondes van my jeug erf. 27U sit my voete in die blok en hou al my paaie dop; u stel ’n grens vir die sole van my voete.
28“So vergaan die mens soos verrotte hout, soos ’n kleed wat deur motte verteer word.”
