Job 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹“Die mens, gebore uit ’n vrou, het min dae en is vol moeite. ²Hy kom op soos ’n blom en verwelk; hy vlug soos ’n skaduwee en hou nie stand nie. ³Vestig u u oë op so iemand? En bring u my saam met u in die gereg? ⁴Wie kan iets reins uit iets onreins voortbring? Niemand nie. ⁵Omdat sy dae vasgestel is, is die getal van sy maande by u, en u het grense gestel wat hy nie kan oorskry nie, ⁶kyk weg van hom af, sodat hy kan rus, totdat hy sy dag uitgedien het soos ’n huurling.

⁷“Want vir ’n boom is daar hoop: as dit afgekap word, sal dit weer uitspruit, en sy lote sal nie ophou nie. ⁸Al word sy wortel oud in die aarde en sy stomp in die grond sterf, ⁹by die reuk van water sal dit bot en takke uitstoot soos ’n jong plant. ¹⁰Maar ’n mens sterf en word neergelê; ’n mens blaas sy laaste asem uit, en waar is hy? ¹¹Soos water uit ’n meer verdwyn, en ’n rivier wegsyfer en opdroog, ¹²so gaan ’n mens lê en staan nie weer op nie; totdat die hemel nie meer bestaan nie, sal hy nie wakker word of uit sy slaap gewek word nie.

¹³“As u my tog maar in die graf sou wegsteek, my sou verberg totdat u toorn verbygaan, vir my ’n vaste tyd sou bepaal, en aan my sou dink! ¹⁴As ’n mens sterf, sal hy weer lewe? Al die dae van my swaar diens sou ek wag, totdat my vernuwing kom. ¹⁵U sou roep, en ek sou u antwoord; u sou verlang na die werk van u hande. ¹⁶Want dan sou u my treë tel; u sou nie my sonde dophou nie. ¹⁷My oortreding sou in ’n sak verseël word, en u sou my sonde toedek.

¹⁸“Maar soos ’n berg val en wegkalwe, en ’n rots van sy plek verskuif word, ¹⁹soos water die klippe wegslyt en sy strome die grond van die aarde wegspoel, so vernietig u die hoop van die mens. ²⁰U oorweldig hom vir ewig, en hy gaan heen; u maak sy gesig onherkenbaar en stuur hom weg. ²¹Sy seuns kom tot eer, en hy weet dit nie; hulle word verneder, en hy merk dit nie op nie. ²²Hy voel net die pyn van sy eie liggaam, en hy treur net oor homself.”