યોબ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹“સ્ત્રીથી જન્મેલો માણસ થોડા દિવસનો ને દુઃખથી ભરેલો છે. ²તે ફૂલની જેમ ઊગે છે ને કરમાઈ જાય છે; છાયાની જેમ ભાગી જાય છે ને ટકતો નથી. ³શું આવા માણસ પર તમે તમારી આંખ માંડો છો? ને મને તમારી સાથે ન્યાયમાં લાવો છો? ⁴અશુદ્ધમાંથી શુદ્ધ વસ્તુ કોણ કાઢી શકે? કોઈ નહિ. ⁵કેમ કે તેના દિવસો નક્કી કરેલા છે, તેના મહિનાઓની સંખ્યા તમારી પાસે છે, ને તમે એવી હદ ઠરાવી છે જે તે ઓળંગી શકતો નથી, ⁶તેના પરથી તમારી નજર ફેરવી લો, જેથી તે આરામ પામે, જ્યાં સુધી મજૂરની જેમ તે પોતાનો દિવસ પૂરો ન કરે.

⁷“કેમ કે ઝાડને માટે આશા છે: જો તેને કાપી નાખવામાં આવે, તોપણ તે ફરી ફૂટશે, ને તેના અંકુર ખૂટશે નહિ. ⁸જોકે તેનું મૂળ જમીનમાં જૂનું થાય ને તેનું થડ ભોંયમાં મરી જાય, ⁹પાણીની ગંધ પામીને તે અંકુરિત થશે ને નવા છોડની જેમ ડાળીઓ કાઢશે. ¹⁰પણ માણસ મરે છે ને ઢળી પડે છે; માણસ છેલ્લો શ્વાસ લે છે, ને પછી તે ક્યાં છે? ¹¹જેમ સરોવરમાંથી પાણી ઓસરી જાય છે, ને નદી ઘટીને સુકાઈ જાય છે, ¹²તેમ માણસ સૂઈ જાય છે ને પાછો ઊઠતો નથી; જ્યાં સુધી આકાશ નાશ ન પામે, ત્યાં સુધી તે જાગશે નહિ ને પોતાની ઊંઘમાંથી ઉઠાડાશે નહિ.

¹³“જો તમે મને કબરમાં સંતાડો, ને તમારો કોપ શમે ત્યાં સુધી મને છુપાવી રાખો, મારે માટે નિયત સમય ઠરાવો, ને મને યાદ કરો તો કેવું સારું! ¹⁴જો માણસ મરે, તો શું તે ફરી જીવશે? મારી સખત મજૂરીના સર્વ દિવસો હું રાહ જોઈશ, જ્યાં સુધી મારું નવજીવન ન આવે. ¹⁵તમે બોલાવશો, ને હું તમને જવાબ આપીશ; તમારા હાથની રચના માટે તમે ઝંખશો. ¹⁶કેમ કે ત્યારે તમે મારાં પગલાં ગણશો; તમે મારા પાપ પર નજર રાખશો નહિ. ¹⁷મારો બળવો કોથળીમાં મહોરબંધ કરાશે, ને તમે મારો અપરાધ ઢાંકી દેશો.

¹⁸“પણ જેમ પહાડ પડીને ભાંગી પડે છે, ને ખડક પોતાની જગાએથી ખસેડાય છે, ¹⁹જેમ પાણી પથ્થરોને ઘસી નાખે છે ને તેના પૂર ભૂમિની માટી ધોઈ નાખે છે, તેમ તમે માણસની આશાનો નાશ કરો છો. ²⁰તમે તેને સદા માટે હરાવી દો છો, ને તે ચાલ્યો જાય છે; તમે તેનો ચહેરો બગાડીને તેને વિદાય કરો છો. ²¹તેના દીકરા માનપ્રતિષ્ઠા પામે છે, પણ તે જાણતો નથી; તેઓ પાયમાલ થાય છે, પણ તે ધ્યાન આપતો નથી. ²²તે ફક્ત પોતાના શરીરની પીડા અનુભવે છે, ને ફક્ત પોતાને માટે શોક કરે છે.”